BUZ GİBİ GOL

Beşiktaş - Gaziantepspor (STSL)

2012-01-25T00:46:00.002+02:00

Maçın Beşiktaş adına zor geçeceğini tahmin etmek hiç de zor değildi. Bunca eksiğe rağmen Carvalhal'in sahaya sürdüğü 11, kabul edilebilir görünüyordu. Maç öncesi Ersan'ı yedek kulübesine doğru yürürken görmek güzeldi, zira O'nu İnönü'de görmeyeli aylar olmuştu.
Maç tempolu başladı. Beşiktaş pozisyonlarda buldu ama değerlendiremedi. Bu noktada Almeida'yla ilgili düşüncelerimde olumlu yönde değişim oldu. Gol kaçırıyor, ağır kalıyor, son vuruşlarda topu kaleye gönderemiyor eleştirileri benimde çoğunlukla katıldığım eleştiriler ancak görüyoruz ki, Almeida pozisyona girebiliyor yada bir şekilde pozisyonu yaratabiliyor. Beşiktaş geçen sezonlarda sayısal olarak bu kadar çok pozisyona giremezken, Almeida ile beraber girilen pozisyon sayısında artış var, kabul etmek lazım. Elbette eleştiri noktalarına katılmamak elde değil ama böyle bir gerçek de var ortada. Dikkatimi çeken nokta ise Almeida'nın gelen ortalarda sürekli arka direğe kaçması. İşte bu, işin tembellik kısmı sanki biraz. Hani çocukken derdik ya "o golü dedem de atar" diye... hakikaten o arka direkte pusuya yatıp attığı golü "dedem de atardı"...
Beşiktaş yakaladığı pozisyonları hoyratça harcarken, sahneye yine Cenk çıktı. Her zaman ki gibi yan topa çıkmadı ve Elyasa golünü attı. Bu çocuğun arkasında sabırla durma taraftarı olanlardanım ama Cenk'te en ufak bir gelişme yok. Boylu poslu ve refleksleri güçlü bir kalecinin kendine güveninin tam olması beklenir ama Cenk resmen yan toplarda kale çizgisine mıhlanıp kalıyor. Bunun tam tersi biçimde, yediği ikinci golde de bu sefer kendine aşırı güven sorunundan dolayı kalesini terk ederek klasik bir "Cenk Golü" yiyiyor. İlk gol yan toplardaki eksik özgüven, ikinci gol cepheden gelen topa karşı sergilenen aşırı özgüven... ikisi de Cenk'in standardı olmaya başladı. Hatta ben Beşiktaş'a karşı oynayacak olan rakip takımın teknik direktörü olsam, kesinlikle Cenk'le ilgili bir strateji uygulatırdım takımıma.
Carvalhal'in oyuncu değişikliklerine yine eleştirim olacak: Simao son haftalarda sergilediği en iyi performansı ortaya koyarken, asist yapmış ve yine yapma potansiyeline de sahipken oyundan alınmamalıydı. Eğer Necip oyuna alınıyorsa, Veli ile yer değişmeli, Veli'nin görevini de Fernandes yapmalıydı. Ama Carvalhal işi zora sokmaya bayılıyor. Hatta Ernst'in yerine alınacak Alves'in topu rakip alanda daha efektif kullanma açısından artı katkı sağlayabileceğini düşünüyorum. Tüm bunlar olurken Carvalhal'in imdadına zamandan çalma saçmalığına düşen Gaziantepsporlu oyuncular yetişti. Beşiktaş takımını ve tribününü ateşlediler. Üstüne kalecileri Mahmut'ta sakatlanınca olanlar oldu. Keser döndü, sap döndü kısacası. Beşiktaş'ın son 10 dakika boyunca iki şutu kaleyi buldu, ikiside gol oldu. İşin ilginç kısmıda aslında burada yatıyor: rakip takımın kalecisi sakat ve Beşiktaş şut çekmiyor... inanılmazdı yani...
Hakem Özkalfa'nın neden derbi maç yönetemeyeceğini bütün Türkiye görmüş oldu büyük ihtimalle bu maçla beraber. Faul kararları, kart yorumları, avantaj uygulamaları çoğunlukla hatalıydı. Maçın son bölümünde kontrolü iyiden iyiye kaybetti. Zaten bu kaybın farkında olduğu içinde ikinci yarı içerisinde epey sayıda sarı kart çıkardı cebinden. En tuhafı Pektemek'in gördüğü sarı karttı... bu ligde Fenerbahçeli futbolcu Emre'nin hakemlere böğürdüğünü ve cezalandırılmadığını gördükçe, hak ettiği faulu alamayıp böğürmeden hakkını arayan Pektemek'in sarı kart görüyor olması beni şaşırtıyor ve üzüyor. Özkalfa'nın maçın uzatma dakikalarını hesaplaması bile hatalıydı zira aşağıda detayı bulunan oyuncu değişikliği (5 adet) ve sarı kart sayılarına (10 adet) bakacak olursak, üstüne de Gaziantepsporlu oyuncuların sakatlanmalarından dolayı oynanamayan süreleri de hesaba katarsak, maçın en az 10 dakika uzaması gerekirdi. Tüm bu kaosa noktayı koyan ise Egemen oldu. O'nun gol atmasına çok seviniyorum çünkü varını yoğunu ortaya koyarak mücadele eden adamlara ihtiyacımız var. Bu tanımın içini de en anlamlı şekilde dolduranlarında başında Egemen geliyor. Bu tür oyuncuların efsaneleşmesi lazım, böylesine goller ise o efsanelerin motiflerini oluşturuyor... işte bu yüzden Egemen'in attığı gol çok sevindiriciydi benim adıma.
Not: Fernandes son maçlarda beni en rahatlatan oyuncu, nazarım değmesin... Carvalhal'in 3. gol sonrası sağ kulvarda yaptığı depar görülmeye değerdi. Bu depar sonrası Holosko'nun "beni takımdan yollama" kokan kucaklaması ise çok komikti. (Fotoğraflar için kaynak: Ntvspor.net)

MAÇ DETAYI
Hakem: Tolga Özkalfa, Adil Sinem, Volkan Narinç, Çağatay Şahan (4. Hakem)
Beşiktaş: Cenk, Fernandes, İbrahim Toraman, Veli, Almeida, Ekrem Dağ, Simao (Dk. 57 Necip), Ernst (Dk. 73 Holosko), Edu (Dk. 58 M. Pektemek), Egemen, Tanju
Yedekler: Rüştü, M. Pektemek, Necip, Ersan Gülüm, Holosko, Alves, Sidnei
Antrenör: Carlos Carvalhal
Gaziantepspor: Mahmut, Elyasa, Kerim Zengin (Dk. 8 Orhan Gülle), Bekir Ozan, Cenk Tosun, Dany Nounkeu (Dk 69 Emre), Şenol, Serdar Kurtuluş, Sosa, Sapara, Popov (Dk. 56 Turgut Doğan Şahin)
Yedekler: Eray, Emre, Muhammet, Turgut Doğan Şahin, Sezer Badur, Orhan Gülle, Mehmet
Teknik Direktör: Abdullah Ercan
Goller: Elyasa (Dk. 41), Almeida (Dk. 47-Dk. 86), Sosa (Dk. 67), Egemen (Dk. 90+6)
Sarı Kartlar: Elyasa (Dk. 29), Sosa (Dk. 40), Veli (Dk. 57), Tanju (Dk. 63), M. Pektemek (Dk. 65), Cenk Tosun (Dk. 80), Emre (Dk. 87), Mahmut (Dk. 89), Holosko (Dk. 89), Turgut Doğan Şahin (Dk. 94), Almeida (Dk. 94), Bekir Ozan (Dk. 95)

Antalyaspor - Beşiktaş (STSL)

2012-01-23T22:08:00.000+02:00

Maç bitsin diye dua ettim son dakikalarda. "3 puan, 3 puandır" dediğim kaçıncı maç oldu bu sezon, bilmiyorum. Takım berbat oynuyor. Ağır çekim görüntülerden oluşan bir fragman gibiyiz. Rakip yarı alana geçmemiz onlarca saniye sürüyor. Atak organizasyonu şekillendirmek ise hayal ürünü, hatta biraz abartıyla ütopya. "herhalde kendi kalelerine gol atarlarsa maçı kazanırız" geyikleri yaptığımız anlarda, neredeyse kendi kalelerine gol attıkları bir pozisyonla golü buldu Beşiktaş. Antalyaspor'un kaçırdığı pozisyonları ve Cenk'in kale çizgisinin içerisinden çıkarttığı pozisyonuda dikkate alırsak, futbolun adaleti yok klişesine boyun eğmemiz gerekmekte. Carvalhal yine oyuncu seçimlerinde hayal kırıklığı yarattı. Beşiktaş'ın sıradanlaşan oyununa çözüm sağlamada yetersiz kaldı. Rakibin ataklarıyla çalan "gol geliyor" zillerini duymazdan geldi.
Gelelim maçın pozisyonuna: aşağıda paylaştığım fotoğrafta da görüleceği üzere, yardımcı hakemin bilinçsiz şekilde görüşünü engelleyen Simao, maç boyunca sergileyebildiği tek olumlu hareketi sergiledi belki de Beşiktaş adına. Bu cümle için, "verseydi keşke hakem golü, Beşiktaş'ın böyle şeylere ihtiyacı mı var" diyenler mutlaka olacaktır... ama şunu belirtmeliyim ki, bu işin muhasebesi tutulsa, Beşiktaş sanırım halen "alacaklı" konumundadır. Ne yapalım, oldu işte hata... geçmişte de buna benzer sahnelerle ve açıklamalarla karşılaşmadık mı? İşin tuhaf tarafı iki hafta üst üste kale çizgisini geçen topun gol olarak değerlendirilmemesi... İki haftada alınan 6 puan... Bakalım bu ligin sonu nereye varacak?
Not: İsmail, uzatma dakikalarının sonunda, maç 0-2 iken, kaleye giden topu elle neden kesti, anlayan beri gelsin. Bir takımda her şey mi kötü olur, kötü gider be kardeşim? (Fotoğraflar için kaynak: Htspor ve Lig Tv)

MAÇ DETAYI
Stat: Mardan Antalyaspor Stadı
Hakemler: Halis Özkahya, Cem Satman, Asım Yusuf Öz, Murat Türker (4. Hakem)
MP Antalyaspor: Sammy (Dk.82 Polat), Ali Tandoğan, Ali Turan, Deniz, Minev, Doğa, İbrahim (Dk.73 Emrah), Uğur İnceman, Ali Zitouni, Tita, Necati Ateş (Dk.73 Mehmet Eren)
Yedekler: Polat, Kerem, Musa Nizam, Musa Aydın, Radeljic, Emrah, Mehmet Eren
Teknik Direktör: Mehmet Özdilek
Beşiktaş: Cenk, İsmail, Fernandes, İbrahim Toraman, Sivok, Veli, Almeida (Dk. 90 Mehmet Akyüz), Ekrem, Simao (Dk. 90 Tanju), Ernst, Edu (Dk.60 Mustafa Pektemek)
Yedekler: Rüştü, Mustafa Pektemek, Alves, Mehmet Akyüz, Sidnei, Tanju, Muhammed Demirci
Antrenör: Carlos Carvalhal
Goller: Almeida (Dk. 64), Fernandes (Dk. 90), Tita (Dk. 90+3 penaltı)
Sarı Kartlar: Almeida (Dk. 41), Ali Tandoğan (Dk. 80), Cenk (Dk. 89)
Kırmızı Kartlar: İsmail Köybaşı (Dk. 90+3)

Beşiktaş - Bursaspor (STSL)

2012-01-15T22:19:00.001+02:00

Bursaspor maçları son zamanlarda hiç istemediğim biçimde daha bir anlamlı olmaya başladı camia için. "5 büyükler" ve "Marmara Derbisi" gazlamasıyla reyting canavarının şişirmeye çabaladığı bir balondur bu maç ancak çoğu Beşiktaşlı için farklı anlamlara geliyor Bursaspor maçı.
İlk 11'ler açıklandığında Carvalhal'in elindeki kadroyu optimum şekilde değerlendirdiğini düşündüm. Tek istisnası Edu'nun 11'de olup da Pektemek'in olmayışına getirilebilecek bir eleştiriydi. Ancak maç başlayınca gördük ki, Edu,Beşiktaş kariyerindeki en arzulu ve efektif performansını ortaya koydu. Top taşıdı, asist yaptı, alan boşalttı, dripling yaptı, pozisyonlara girdi, 70 küsürlerde temposu azalana kadar hiç ofsayta düşmedi. Boğuşan, savaşan, ayağında top tutan ve hücumu düşünen oyunu bana Pektemek'i unutturdu. Kısacası bu akşam en beğendiğim performans Edu'nun sergilediğiydi.
Carvalhal'in oyuna müdehaleleri kesinlikle hatalıydı son maçlarda olduğu gibi. Zorunlu Necip değişikliği Pektemek'le, sonrasındaki Edu değişikliği ise Holosko'yla yapılmalıydı. Yüklenen ve arka alanındaki geniş boşluğu umursamayan Bursaspor karşısında çalışkan bir Pektemek ile hızlı hücumlarla kolay ceza kesebilecek Holosko bu anlamda çok daha mantıklı görünüyordu.
Maçın başlarında karşılıklı gol pozisyonları kaçsa da Beşiktaş orta alan presi ve hızlı pas trafiğiyle kontrolü ele geçirdi. Bu dakikalarda Bursaspor'un gole çeviremediği 3 net pozisyon vardı ancak benzer şekilde Beşiktaş'ın da vardı. Ortaya konan efor ve enerji, maçın ilk 30 dakikası için tabelanın Beşiktaş lehine oluşacağını işaret ediyordu. Beşiktaş ne zaman ki oyunu rölantiye almaya başladı ve orta alanı presten vaz geçerek Bursaspor'a bıraktı, yiyeceği golün sinyallerini vermeye başlamıştı. Zaten 36'da Batalla, hımbıllaşan Beşiktaş'ın bel bağladığı ofsayt taktiğini yerle bir edercesine golünü attı. Buradan uygulanan ofsayt taktiğine bir eleştiri getirdiğim zannedilmesin, zira bu akşam Beşiktaş'ın bu konuda başarılı olduğunu düşünüyorum. Stoke City maçındaki golüne benzer bir çapraz vuruş golü atan Edu maçı tekrar geri getirdi. Rüştü'nün ilk devrenin sonunda kale çizgisi üzerindeki maceraperest hareketi golle sonuçlansaydı ne olurdu, bunu düşünmek bile istemiyorum. Çünkü devre arasında soyunma odasına giderken skor üstünlüğünü elde tutmak çok önemliydi Beşiktaş için.
İkinci devreninde ilk bölümü Bursaspor'un pozisyonlu kontrolüyle geçtikten sonra Carvalhal'ın yanlış değişiklikleri nasıl olduysa 3. golü getirdi ve maçı kopardı. Kabul etmek gerekir ki, 3. golden birkaç dakika önce Ozan'ın kaçırdığı pozisyon maçın en kritik anıydı.
Bu akşam Beşiktaş'ta herkesin üzerine düşeni yapmaya gayret ettiğini söyleyebiliriz. Sol ve sağ beklerde oynayan İsmail ve Ekrem, zaman zaman Bursaspor için ciddi "pozisyon üretme kaynakları" gibi görünse de, defans bloğunun reaksiyon hızı ve deneyimi bu tehlikelerin geçiştirilmesini sağladı. Örneğin yenilen golde İsmail'in, sıkışık ve markajdaki Fernandes'e verdiği pas, hatalar zinciri oluşturarak Beşiktaş kalesinde golle sonuçlandı. İsmail ve Ekrem'in, söz konusu bölgelerdeki zafiyetleri mutlak suretle giderilmeli, ki burada da görev Carvalhal'indir.
Hakemlerin maçın gidişatını etkileyen kararlar verdiğini belirtmeliyim. Özellikle ilk devre yardımcı hakemin 2 net pozisyonda Bursaspor'un aleyhine ofsayt kararı verdiğini düşünüyorum. Rüştü'nün ilk devre sonunda çizgide tuttuğu topunda çizgiyi geçerek gol olduğu kanısındayım. Maç bitiminde Ertuğrul Sağlam'ın yakarışı haklıydı sanki. İkili mücadelelerde Yankaya'nın çoğunlukla yanlış düdükler çaldığını da söylemeliyim. Ki bu düdüklerin çoğu Beşiktaş'ın zararına oldu. Tüm bu yanlışlıklara rağmen Beşiktaş'ın bu akşam sergilediği iştahla maçı kazanacağını her dakika hissettim. Bu, benim için yeterliydi.
Önümüzdeki hafta Antalyaspor'la oynanacak maçta sakatlıklardan ve kart cezalarından dolayı Carvalhal'in işinin zor olduğunu öngörmek de zor değil. Umarım 3 puan alınır ve İstanbul'a dönülür. Tribünde açılan pankart gibi, ben de Quaresma'yı özledim. Özlemekten öte, O'na bu sıralar oldukça fazla ihtiyacımız olacak gibi.
Son sözüm Beşiktaş tribünlerine: Hafta içi oynanan Gaziantep BB maçında olağanüstü takdir toplayan Dişi Kartallar da maç öncesi saygı duruşunda bulunmuşlardı, bu akşam da saygı duruşunda bulunuldu. Nasıl "Beşiktaş yıllardır taç atamıyor" diye eleştiriyorsam, bu duruma benzer biçimde "tribünler yıllardır saygı duruşunu beceremiyor"... Saygı duruşu fiili, eylemin anlamı gereği saygılı şekilde "durmayı" gerektirir. Ancak Beşiktaş tribünlerinden yıllardır alkış sesleri, şarkılar, yuhalamalar, ıslıklar, böğürmeler yansıyor ekranlara. Bu yanlışı yapan kişi sayısı muhakkak azdır ama o kişileri engellemeyenlerde en az onlar kadar yanlış içerisindedirler benim nazarımda. (Fotoğraflar için kaynak: Bjk.com ve Lig Tv)

MAÇ DETAYI
Stat: İnönü Stadı
Hakemler: Özgür Yankaya, İsmail Şencan, Mehmet Cem Hanoğlu, Hakan Ceylan (4. Hakem)
Beşiktaş: Rüştü, İsmail, Fernandes, İbrahim Toraman, Veli, Almeida (Dk. 85 Sidnei), Necip (Dk. 71 Simao), Ernst, Edu (Dk.80 M. Pektemek), Egemen, Ekrem
Yedekler: Cenk, M. Pektemek, Simao, Holosko, Alves, Sidnei, Tanju
Antrenör: Carlos Carvalhal
Bursaspor: Carson, Hakan, Vederson, Stepanov, Ndiaye, Adem (Dk. 80 Ömer), İ.Öztürk, Ozan İpek (Dk. 88 Mehmet Sak), Sestak, Turgay (Dk. 71 Bangura), Batalla
Yedekler: Yavuz, Ömer, Serdar Aziz, Swenson, Musa, Bangura, Mehmet Sak
Teknik Direktör: Ertuğrul Sağlam
Goller: Almeida (Dk. 7), Batalla (Dk. 36), Edu (Dk. 38), Mustafa Pektemek (Dk. 83)
Sarı Kartlar: Ernst (Dk. 11), Egemen (Dk. 28), Turgay (Dk. 50), Adem (Dk. 52), İsmail (Dk. 56)

İnönü, Dolmabahçe AVM'ye Karşı

2012-01-13T23:27:00.006+02:00

Son haftalarda Bakan Ertuğrul Günay tarafından İnönü Stadyumu hakkında ortaya atılan düşünceler, Beşiktaş camiasının kafasını bulandırmaya yetti. Bu açıklamalar art arda devam ederken, Beşiktaş Yönetimi'nden de hiç ses çıkmıyor oluşu ise Beşiktaş camiasının bulanan kafasında ciddi endişelerin oluşmasını da sağladı.

Bakan Günay ne dedi: "...Düşünün 1939'da İstanbul'da her yer boş. Siz getirmişsiniz sarayın arkasına, Osmanlı mirasına karşı bu stadyumu buraya dikmişsiniz. Bunu yapmaya hakları yok. Şunu yapabilirler. Özgün haline geriye çekerek, depreme karşı güçlendirip, sonradan ekledikleri şeyleri kaldırarak burayı butik bir stadyuma dönüştürebilirler. Ama diğerleri olmaz. Diğer takımlar niye böyle yapmadı? Hepsi gitti, arazilerini verip şehrin uzağında inşaatlarını yaptı. Beşiktaş niye yapmıyor?..."

Şimdi konuya ilişkin yapılan saptamalardan hareketle bazı sorular ortaya koyalım:

1-) 1947 yılında, stadyumun, Dolmabahçe Sarayı'nın arkasına inşa edilmesinin altında ideolojik gerekçeler aranması, başlı başına manüpilasyondur. Madem o yıllarda her yer boş ise İstanbul'da, neden lokasyon olarak hoş ve ulaşılabilirliği kolay bir yer seçilmesin ki?
2-) Stadın özgün haline getirilmesi kolay mıdır? 1947 yılında açılışı yapılmış bir stadyumun o dönemki ihtiyaçları karşılama oranıyla, 2000'li yıllardaki ihtiyaçları karşılama oranı birbirine denk midir?
3-) Eklenenleri kaldırmak kolay mıdır? Modernleştirilen halinden vazgeçip ilkel haline dönüş yapmak mantıklı mıdır? Burada kastedilen butik, verimsiz ve ilkel olanı tercih etmek anlamına gelmez mi?
4-) Stadyumun güçlendirilmesini alternatifmiş gibi sunmak, tamamen göstermelik bir çalımdır. Türkiye'de ve özellikle İstanbul'da hangi yapı adam gibi depreme karşı güçlendirilebilmiştir ki, İnönü bu tür bir projeyle sağlamlaştırılabilsin?
5-) Diğerleri olmaz... demek ne demektir? Biz böyle istiyoruz, başka alternatifiniz yok... mu demektir? Diğerleri... derken, yeni stadyumun yapılmasına karşı olduklarını mı ima etmektedir Bakan Günay?
6-) Diğer takımların yaptığını Beşiktaş'ta yapmak zorunda mıdır? Allah'ın unuttuğu bir araziye yapılacak stadyumun yaratacağı problemler öngörülememekte midir? Fenerbahçe'nin, şehrin en sıkışık bölgelerinden birisinin ortasına devasa büyüklükte bir stadyum yapmış olmasını Bakan Günay bu kriterler çerçevesinde dikkate almakta mıdır?

Manipülasyonun zemininde yatan asıl noktaya değinelim şimdide... İstanbul Boğazı'nın o eşsiz silüetinin bozulacağı endişesi... Peki Bakan Günay, 1987'de inşaasına başlanan ve Gökkafes olarak bilinen Ritz Carlton Plaza'nın o silüetin bütünlüğünü nasıl bozduğuna ilişkin bir fikre sahip midir? O plazanın yıkılması yada farklı bir düzeltici proje üretilmesi söz konusu mudur? Sonuçta o görüntü bütünlüğü diyerek hassasiyet gösterilen alandaki en göze çarpan yapı Gökkafes'tir.

(Gökkafes'in ve İnönü'nün Boğaz'dan görünümü)

Öte yandan İstanbul Boğazı denilen güzellik sadece Beşiktaş civarıyla mı sınırlıdır? Bu açıdan bakıldığında bile, sadece Karaköy'den Ortaköy'e kadar olan şerit üzerinde o eşsiz silüeti bozan daha nelerin olduğu bilinmekte midir? Karaköy'deki Galata Port projesi bu gözle bakıldığında olumlu bir değişimi içermekte midir? Yada Beşiktaş'taki eski tütün deposu binasını yerine yapılacak 7 yıldızlı Shangri-La Oteli'nin yine bu eşsiz silüete etkisi nasıl olacaktır?

(7 yıldızlı Shangri-La Oteli)

(Karaköy'deki Galata Port Projesi)

Tüm bunları geçelim... Beşiktaşlı yönetici ve sporcularında bilfiil çalışarak 1933'te temeli atılan Şeref Stadı'nın hikayesini çoğu futbol sever biliyordur herhalde. 1947 yılında İnönü Stadyumu açılana dek Beşiktaş'ın maçlarını yaptığı Şeref Stadı, 1987'de Çırağan Sarayı'nın otele dönüştürülmesi kararlaştırılınca Beşiktaş'tan geri alınmış ve yerine Kempinski Oteli inşa edilmiş.

(Şeref Stadı yerine yapılan Kempinski Oteli)

Kıssadan hisse...
1-) Güncel dinamikler, İnönü Stadyumu'nun yıkılıp yenisinin yapılmasına izin vermemektedir.
2-) Güncel politikalar, İnönü Stadyumu'nun arazisinden sonuna kadar faydalanma eğilimindedir.
3-) Bilimsel gerçekler ve matematiksel sonuçlar, İnönü Stadyumu'nun muhtemel bir felakete doğru sürüklendiğini göstermektedir.
4-) Beşiktaş camiası, Beşiktaş'ı ve dolayısıyla İnönü Stadyumu'nu terk etmek istememektedir.
5-) Türk futbol tarihinin en borçlu kulübü olarak iflasa sürüklenen Beşiktaş'ın başkanının, İnönü Stadyumu Projesi ile bel bağladığı gelir kalemleri herkesçe bilinmektedir.

Sonuç;
İnönü Stadyumu, şu an ki konumunda, yıkılarak modern mimari bir projeyle yeniden inşa edilmeli ancak kapasite artırımı yada yan gelir kaynaklarının yaratılması gibi parametreler, mevcut şartların zorlanmaması açısından göz ardı edilmelidir. Yoksa bu rant tufanı bizi Dolmabahçe'den söküp alacak ve çok uzak bir diyara savuracaktır. Günlerdir süre gelen kamuoyunu hazırlama stratejileri ve sessiz ayak diremelerin arka planında bu ihtimallerin tartışılmakta olduğunu tahmin etmek hiç de güç değildir.

İlginizi çekebilecek yazılar: Şairler Parkı, 1-2-3 Gol Yetmez, Burası Kapalı, Rakamla 10 ve Noat Samisa'nın sayfalarında mevcuttur.

Not: Post başlığında kullanılan görsel Subjk'ya aittir

Beşiktaş'ta Kaptanlık Sendromu

2012-01-12T03:51:00.002+02:00

Bu kulüpte takım kaptanı olmak, saha içerisinde bir "ağabey" olma durumunun göstergesiydi. Gerilimli anlarda ortalığı çekip çeviren, haksızlığa uğranıldığında olanı biteni sorgulatan, yanlışlık yapıldığında elini taşın altına sokan kişiydi Beşiktaş Kaptanı. Kulüp başkanı ve teknik direktörden sonra gelirdi hiyerarşideki yeri. Hem saha içinde, hemde saha dışında Beşiktaş'ı temsil eden kudretli bir varlıktı çoğu zaman. Yakın geçmişten İbrahim Üzülmez, Tayfur Havutçu, Şifo Mehmet, Rıza Çalımbay gibi isimler Beşiktaş'a yakışan birer örnekti ve Beşiktaş için kaptanlık pazu bandını taktılar layıkıyla. Daha geçmiş zamanlarda ise kaptanlık efsanevi öykülerle betimlenecek kadar masalsıydı. Vedat Okyar, Samet Aybaba, Sanlı Sarıalioğlu, Sabri Dino, Süleyman Seba ve unutulmaz kaptan Baba Hakkı.
Özellikle Demirören döneminin başlamasıyla beraber Beşiktaşlılık Duruşu üzerine dile getirilen tüm eleştirilere, "Kaptanlık" olgusunda yaşanan vurdumduymazlık da eklenmeli sanırım. Neye göre, kime göre seçildiği belli olmayan bir durum arz ediyor son yıllarda kaptanlık seçimi. O özel bandın hangi futbolcuya verileceği sanki önemsizleştirilmiş durumda. Yakın zaman içerisinde Toraman-Üzülmez orijinli kapışmalarında olumsuz etkileri muhakkak vardır bu dejenerasyonda fakat bu sezon ki kadar anlamsızlaştığına hiç tanık olmamıştım. Yabancı yada yerli oyuncu ayrımı yapmadan dile getiriyorum bu düşüncelerimi. Sonuçta biz futbol severler, Türkiye'de ne yabancı futbolcular gördük ki, dört dörtlük kaptanlıklarını yaptılar hemde çat-pat konuşabildikleri Türkçeleri ile.
Peki bu sezon neler yaşanıyor Beşiktaş'ta takım kaptanlığı bağlamında? Şunu çok net söyleyebiliriz ki, işin artık dikkate alınan fazlaca kriteri kalmamış durumda. 2011 yılında Manchester United ile oynanan Şampiyonlar Ligi finalinde Eric Abidal'e kaptanlık pazu bandını veren Guardiola'nın düşünceleri kadar incelikler barındırmıyor, Carvalhal'in değişimci düşünceleri. Alalade, sıradan, önemsiz, formalite icabı gibi olmaya başladı Beşiktaş'ta kaptanlık seçimi. Sezon başından bugüne kadar oynanan 28 resmi maçta, Beşiktaş kaptanlığını; 11 kez Quaresma, 6 kez Toraman, 4 kez Sivok, 2'şer kez Simao ve Guti, birer kez de Rüştü, Egemen ve Ekrem yapmış. Aktardığım bu tablo tüm saçmalığı anlatıyor sanırım. (Fotoğraflar için kaynak: Htspor.com ve Ntvspor.net)

25.08.2011 / Alania Vladikavkaz – Beşiktaş: 2 - 0
Takım kaptanı: Guti

18.08.2011 / Beşiktaş - Alania Vladikavkaz: 3 - 0
Takım kaptanı: Guti

10.09.2011 / Eskişehirspor – Beşiktaş: 2 - 1
Takım kaptanı: Toraman

15.09.2011 / Beşiktaş - Maccabi Tel Aviv: 5 - 1
Takım kaptanı: Quaresma

19.09.2011 / Beşiktaş - Ankaragücü: 3 - 1
Takım kaptanı: Quaresma

22.09.2011 / Bursaspor – Beşiktaş: 1 - 2
Takım kaptanı: Ekrem (Quaresma)

25.09.2011 / Beşiktaş - Antalyaspor: 1 - 0
Takım kaptanı: Toraman

29.09.2011 / Stoke City – Beşiktaş: 2 - 1
Takım kaptanı: Quaresma

03.10.2011 / Gaziantepspor – Beşiktaş: 0 - 0
Takım kaptanı: Simao

15.10.2011 / Beşiktaş - Kayserispor: 0 - 2
Takım kaptanı: Toraman

20.10.2011 / Dynamo Kyiv – Beşiktaş: 1 - 0
Takım kaptanı: Quaresma

24.10.2011 / Mersin İY – Beşiktaş: 0 - 1
Takım kaptanı: Quaresma

27.10.2011 / Beşiktaş - Fenerbahçe: 2 - 2
Takım kaptanı: Quaresma

30.10.2011 / Beşiktaş - Sivasspor: 3 - 1
Takım kaptanı: Quaresma

03.11.2011 / Beşiktaş - Dynamo Kyiv: 1 - 0
Takım kaptanı: Quaresma

06.11.2011 / Gençlerbirliği – Beşiktaş: 4 - 2
Takım kaptanı: Quaresma

20.11.2011 / Beşiktaş - Galatasaray: 0 - 0
Takım kaptanı: Quaresma

27.11.2011 / Trabzonspor – Beşiktaş: 0 - 1
Takım kaptanı: Toraman

01.12.2011 / Maccabi Tel Aviv – Beşiktaş: 2 - 3
Takım kaptanı: Toraman

05.12.2011 / Beşiktaş - Orduspor: 2 - 1
Takım kaptanı: Sivok

08.12.2011 / Manisaspor – Beşiktaş: 1 - 4
Takım kaptanı: Quaresma

11.12.2011 / Beşiktaş - İstanbul BB: 1 - 1
Takım kaptanı: Sivok

14.12.2011 / Beşiktaş - Stoke City: 3 - 1
Takım kaptanı: Rüştü

18.12.2011 / Samsunspor – Beşiktaş: 1 - 1
Takım kaptanı: Egemen

22.12.2011 / Beşiktaş - KDÇ Karabük: 1 - 0
Takım kaptanı: Sivok

04.01.2012 / Beşiktaş - Eskişehirspor: 2 - 0
Takım kaptanı: Sivok

08.01.2012 / Ankaragücü – Beşiktaş: 0 - 0
Takım kaptanı: Simao

11.01.2012 / Beşiktaş - G.Antep BB: 2 - 1
Takım kaptanı: Toraman

Beşiktaş - Gaziantep BB (ZTK)

2012-01-11T23:57:00.000+02:00

Maça geçmeden önce, bu soğuk havada, akşamın bir saati, işini gücünü bırakıp tribüne gelen 3.000 Dişi Kartal'a özel teşekkür etmek istiyorum. 90 dakika boyunca susmadan takıma destek vermeye çalışan bu çalışkan kızlar, 42.000 kişilik magazini anlamsızlaştırdılar, bunun için de teşekkür etmek istiyorum onlara.
Gelelim maça... Gaziantep BB'ye de ayrıca teşekkür etmek istiyorum. Böyle mütevazi bir kadroyla ellerinden gelen mücadeleyi ve eforu sahaya yansıttılar. Attıkları gol haricinde yanlış saymadıysam 5 net (% 100'lük) gol pozisyonları var. Hatta 90+2'de topu ağlara yollamış olsalar, maçı uzatmaya bile götürebilirlerdi.
Son teşekkürüm ise Rüştü'ye... Oldum olası benimseyemediğim birisi, sırf Fenerbahçe'den geldiği için belkide. Kaybettirdiği puanlar mutlaka olmuştur Beşiktaş'a ama sanırım kazandırdığı maç sayısıyla mukayese edilemez. Kalede sürekliliği olmamasına rağmen, bu denli iştahlı ve konsantre oluşu beni mest ediyor doğrusu.
Oscar törenlerindeki gibi sağa sola teşekkür ettikten sonra Beşiktaş ne yaptı, kısaca bir bakalım... Eskişehirspor maçının 2. devresinden beri devam eden saçmalıklar tüm hızıyla sürüyor, kısacası değişen bir şey yok Beşiktaş'ta. Yürüyerek çıkılan hücum girişimleri, ayağa pas yapamamalar, orta sahanın rakibe bırakılması, pozisyon üretmekteki kısırlık, beceriksiz son paslar yada vuruşlar, kumardan öte çırılçıplak görünen hatalı oyuncu değişiklikleri, hırstan ve dirençten yoksun oyun tarzı, oyuncuların gün be gün düşen form grafikleri ve Carvalhal'in Portekism kokan komplimanları...
Son zamanlarda, tüm bu fotoğrafa istinaden benim kafamın içerisine çöreklenen saplantılı fikirler ne?... Beşiktaş hızlanmayı alışkanlık haline getirmezse daha çok canımız yanacak, taç atmayı yıllardır beceremiyoruz, top Almeida'nın ayağına geldiğinde artık suratım ekşiyor ve heyecanım dibe vuruyor... sanırım bizimde bir Guiza'mız var artık...
Carvalhal'in ve takımın ZTK'daki tek maçlı sistemin riskinin ne boyutta ciddiyete sahip olduğunu özümsemesi gerekli, aksi takdirde önümüzdeki turlarda elenmek Beşiktaş için düşük olasılık gibi görünmüyor ne yazık ki. (Fotoğraflar için kaynak: Htspor.com)

MAÇ DETAYI
Stat: İnönü Stadı
Hakemler: Özgüç Türkalp, Ayhan Akgöz, Serkan Olguncan, Yaşar Kemal Uğurlu (4. Hakem)
Beşiktaş: Rüştü, İsmail, İbrahim Toraman, Veli (Dk. 57 Fernandes), M. Pektemek (Dk. 73 Almeida), Ekrem, Necip (Dk. 77 Julio Alves), Simao, Holosko, Sidnei, Egemen
Yedekler: Umut Kaya, Fernandes, Almeida, Mehmet Akyüz, Burak, Julio Alves, Tanju
Antrenör: Carlos Carvalhal
Gaziantep Bş. Bld.: Onur, Ferit, Cihan, Kenan, Ramazan (Dk. 78 Ahmet Buğra), Ahmet, Eren (Dk.70 Mithat), Serdar, Samet, Onur, Volkan (Dk. 84 Ümit Can)
Yedekler: Kazım, Ahmet Buğra, Mithat, Vahap, Ümit Can, İlhan
Teknik Direktör: Bünyamin Süral
Goller: Veli (Dk. 2), Fernandes (Dk. 73), Kenan (Dk. 84)
Sarı Kartlar: Ramazan (Dk. 41)

Ankaragücü - Beşiktaş (STSL)

2012-01-09T11:55:00.006+02:00

Bir takım düşünün, neredeyse herşeyini kaybetmiş, neredeyse alt kümeye düşmesi kesinleşmiş, neredeyse 10 milyon dolarlık bir takım değerine sahip... Yine bir takım düşünün, neredeyse bütün kaynakları futbola ayrılmış, neredeyse tüm mücadele ettiği kulvarlarda ön saflarda, neredeyse 150 milyon dolarlık bir takım değerine sahip... Bu iki takımın maçına kağıt üstünde baktığımızda sonucu kestirmek gerçekten kolay gibi görünse de, aslında dünya futbol tarihinde buna benzer "direnişli efsane" maçlara rastlamak mümkün.
Herkesin kolayca tahmin edebileceği üzere bende Carvalhal'in maç öncesi takımı amaca yönelik motive etmekte zorlanacağını düşündüm ama bu kadarı benim bile aklıma gelmemişti. Carvalhal'in yedek kulübesi önündeki hareketliliği, heyecanı ve hırsı, sahadaki çoğu Beşiktaşlı oyuncudan çok çok daha fazlaydı. Özellikle Almeida, Simao ve Edu'nun performansları beni çıldırtacak düzeyde. Hadi Simao, Quaresma gibi takımı alıp sürükleyen ve ateşleyen bir oyuncu değil ve sahip olduğu olumlu meziyetler farklı. Hatta daha yeni çıktığı sakatlık süreci bile dün akşamki performansı için mazeret kabul edilebilir. Peki Almeida? Ben bu oyuncunun ne Beşiktaş'ı ne Carvalhal'i ne de Türkiye'yi ciddiye aldığını düşünmüyorum. Adamda hırsa dair en ufak bir belirti yok. Pozisyonlarda mütemadiyen ya arkada yada geride. Sanki zorla sahaya çıkartılıyormuş gibi, o formayı giyerken eziyet çeker gibi. Şöyle bir istatistik herşeyi netleştirir sanırım: Almeida'nın şu ana kadar kaydettiği gol sayısı 3, Sivok'un da öyle... Gelelim Edu'ya... Bu adam Bundesliga'da 6 sezon toplamında 20 golü geçemeyen sıradan bir yedekken dün akşam rakibi karşısında sıkışıp kalan Beşiktaş'ta çözüm sağlayıcı olarak görülüyorsa, gelin takımın halini siz düşünün. Adam topa vuramıyor ama bizler O'ndan medet umuyoruz...
Carvalhal'e bakalım son olarak: rakip kim olursa olsun, skor ne olursa olsun, Beşiktaş genellikle aynı saha dizilişi ve taktikle oynuyor. Stoke City maçında da Beşiktaş aynı, Ankaragücü maçında da. Beşiktaş geri düşse de, öne geçse de aynı... Bu esneklikten uzak şabloncu yaklaşım Beşiktaş'ın işlerini zora sokuyor. Ankaragücü tüm takımla kapanırken ve Turgut-Ergin ikilisiyle cılız ataklar organize edebilirken, Beşiktaş'ın İngiltere'deki Britannia Stadyumu'ndakine benzer bir kurguyla ve ofans anlayışıyla 19 Mayıs Stadyumu'nda mücadele etmesi işin en kritik noktası. Öte yandan bu verimsiz Almeida sürekli 90 dakikaları tamamlamayı hak ederken Pektemek'in çok daha fazla şans verilmeyi hak ettiğini düşünüyorum. Hele hele Edu'yla yer değişmesi sanırım işin ironisi... Takımın geneline bakalım: takım yavaş, hemde çok yavaş. Topun bulunduğu yerden, gitmesi gereken noktaya kadar kat ettiği süre ve mesafe o kadar yüksek ki Beşiktaş'ta; bu tür maçlar bittiğinde Beşiktaş'ın topla oynama ve pas istatistikleri rakibine oranla inanılmaz yüksek çıkıyor. Ben bilimsel gerçeklere ve rakamlara inanan bir futbol severim ancak bu bir ilizyondur. Yürüyerek top oynanmaz ve gol atılamadıkça da maç kazanılamaz. Hele ki Ankaragücü gibi oyunu kendi 1 ve 2. bölgeleri arasına sıkıştıran takımlara karşı hiç kazanılamaz. Galatasaray eğer şu an STSL'de liderse, bu sonucun oluşmasındaki en belirleyici faktör hızlı ve tempolu oyunudur. Rakip kapanırken, topu eveleyip geveleyerek ve çok düşük tempoda oyunu tutarak Beşiktaş'ın Ankaragücü'nü yenmesi imkansızdı. Carvalhal'e olan inancımı kaybetmiş filan değilim ama dün akşam hatanın büyüğü kendisindeydi.
Haftalardır tekrarladığım düşünceyi yine vurgulayacağım: Beşiktaş, yönetim-takım-taraftar olarak öyle yada böyle play-off'a kalınacağına inanıyor. Bu yaklaşım tarzı Beşiktaş'a zarar veriyor, vermeye de devam edecek...
Not: maçın 84. dakikasında yedek kulübesi geldi ekrana bir kaç saniyeliğine... Ben evde bambaşka bir ruh halindeyken Toraman'la Simao'yu kikirderken görünce oturduğum kanepeye uzandım ve maç bitene kadar ağzımı bile açmadan reaksiyonsuz biçimde maçı izlemeyi tamamladım... İnandığım değerleri terketmiyorum, inancımı kaybetmiyorum ama kirlenen ve dejenere olan bazı şeyler var Beşiktaş'ta ne yazık ki... (Fotoğraflar için kaynak: Htspor.com)

MAÇ DETAYI
Stat: 19 Mayıs Stadı
Hakemler: Kuddusi Müftüoğlu, Serkan Akarca, Ali Saygın Ögel, Koray Gençerler (4. Hakem)
Ankaragücü: Bora, Mehmet, Aydın, Ümit, İshak, Bilal, Muhammed (Dk.90 Gürkan), Abdullah (Dk.71 Mehmet Taşçı), Gökhan Erdoğan, Turgut, Ergin Keleş(Dk.85 Atilla Aybars)
Yedekler: Bayram, Mert, Orhan, Metin Aydın, Gürkan, Mehmet Taşçı, Atilla Aybars
Teknik Direktör: Hakan Kutlu
Beşiktaş: Cenk, İsmail,Fernandes, Sivok, Veli(Dk.87 Necip), Hugo Almeida, Mustafa Pektemek (Dk.54 Edu), Ekrem Dağ, Fabian Ernst, Simao Sabrosa (Dk.73 Burak), Egemen
Yedekler: Rüştü, İbrahim Toraman, Necip, Burak, Alves, Edu, Tanju
Antrenör: Carlos Carvalhal
Sarı Kartlar: Egemen (Dk.42), Ergin Keleş (Dk.65), Edu (Dk.88)

Beşiktaş - Eskişehirspor (STSL)

2012-01-04T23:55:00.006+02:00

Uzun bir ara vermek zorunda kalmıştım sağlık problemleri dolayısıyla. Bu sürede oynanan tüm maçları seyretmiş olmama ve her birisi için bazı düşüncelere sahip olmama rağmen blogda paylaşmamanın uygun olacağı fikrindeyim. Çünkü, maçlar arasındaki sebep-sonuç ilişkileri, olumlu yada olumsuz değişiklikler ve bunları etkileyen faktörler bakımından çok da objektif ve yapıcı olamayacağımı hissettim.
Tüm bu haftalar içerisinde Carvalhal'ın takım üzerindeki etkinliğinin artığını, oyuncuların Carvalhal'e olan bakış açılarında iletişimin ve empatinin geliştiğini düşünüyorum. Carvalhal'in sezon başındaki "tam patron" olmama pozisyonu, süregelen zaman içerisinde yaşanan gelişmelerle "tamlanınca", kendine olan öz güveninin de artığına inanıyorum. Sezon başındaki teknik anlamdaki eksilerin sayısı, 18. hafta itibariyle artılardan çok daha az seviyeye inmiş görünüyor. Çünkü, biraz öncede belirttiğim gibi Carvalhal takımını, takımda Carvalhal'i çözüyor-öğreniyor. Şunu ifade etmek zor olmasa gerek: takım Denizli'nin sıkıcı temposundan ve garantici oyunundan olumlu anlamda uzakta. Schuster'in ne olduğu bilinmez kurgusundan ve değişkenliklerinden yine olumlu anlamda uzakta. Elbette Carvalhal'in, Beşiktaş'ın ideal teknik direktörü olduğunu iddia edemeyiz, ancak mevcut şartlar dahilinde belkide optimum bileşke de budur...
Carvalhal ligi ve rakip takımların şifrelerini keşfettikçe Beşiktaş'ın mücadele ettiği 3 kulvarda da yüksek performans sergileyeceği açık. Öte yandan Carvalhal'in çok net ve ortada olan bazı gerçekleri de kavraması gerektiğini düşünüyorum. Mesela Edu'nun bu maçtaki gibi çizgide oynayamayacağı, maç 1-0 olduktan hemen sonra Pektemek'in oyuna alınmasının skor tabelasını Beşiktaş lehine daha da rahatlatacağını, Almeida'nın laubali ve sorumsuz yaklaşımına bir çeki düzen verilmesi zorunluluğu, Cenk'in ceza sahasında ellerini kullanma avantajını sergilemesi açısından eğitilmesi gerekliliği gibi noktalar artık Carvalhal'in zaman kaybetmeden halletmesi gereken sıkıntılar.
Spesifik olarak Eskişehirspor maçına bakacak olursak defans bloğunun ve orta alanın üzerine düşeni yapmak için gösterdiği çaba, söz konusu bloklardaki oyuncuların mevcut kapasite ve motivasyonlarıyla maksimize ediliyormuş gibi görünse de, hücum etmek ve pozisyona girmek bakımından ileri uçtaki oyuncuların beceriksizlikleri maçı zorlaştırdı. Bu açıdan Es-Es'in geriye yaslanan ve Diego-Dede'den eksik kalmış olan takımı, bu fotoğrafı belirginleştirse de maç 1-0'dan sonra Beşiktaş için kolaylaşacağına zorlaştı. Çünkü Necip ve Pektemek'in oyuna girişlerine kadar sergilenen direnç sadece gol yememe üzerineyken, bu oyuncular skorun daha da artmasına katkı sağladı.
Beşiktaş için bu sezon nasıl sonuçlanır, öngörmek çok sağlıklı olmaz şu an itibariyle ancak kesinlikle sabır Beşiktaş'ın tek ilacı gibi görünüyor. STSL'de en çok maç oynayan ve en çok yorulan Beşiktaş'ın hem ligde hemde UAL'de başarılı bir çizgi çizmesi, Demirören'e rağmen bence iyimser bir tablodur. (Fotoğraflar için kaynak: Bjk.com)

MAÇ DETAYI
Stat: İnönü Stadı
Hakemler: Yunus Yıldırım, Serkan Gençerler, Adil Sinem, Taner Gizlenci (4. Hakem)
Beşiktaş: Cenk, İsmail, Fernandes, Sivok, Veli (Dk. 69 Necip), Almeida (Dk.77 M. Pektemek), Hilbert (Dk. 66 Simao), Ekrem, Ernst, Edu, Egemen
Yedekler: Rüştü, M. Pektemek, Necip, Burak, İbrahim Toraman, Simao ve Tanju
Antrenör: Carlos Carvalhal
Eskişehirspor: Ivesa, Sezgin (Dk. 71 Burhan Eser), Nadarevic, Koray, Volkan Yaman, Bülent Ertuğrul, Veysel Sarı, Pele (Dk 58 Mehmet Yıldız), Serdar Özbayraktar (Dk. 79 Batuhan Karadeniz), Tello, Kamara
Yedekler: Kayacan, Erkan Zengin, Nuri, Burhan Eser, Abdülaziz, Mehmet Yıldız, Batuhan Karadeniz
Teknik Direktör: Ersun Yanal
Goller: Tomas Sivok (Dk. 54), Mustafa Pektemek (Dk. 90)
Sarı Kartlar: Veli (Dk. 24)

Beşiktaş - Karabükspor (STSL)

2011-12-22T23:55:00.003+02:00

MAÇ DETAYI
Stat: İnönü Stadı
Hakemler: Barış Şimşek, Cem Satman, Mehmet Metin, M. İlker Coşkun (4. Hakem)
Beşiktaş: Cenk, İsmail, Fernandes, Sivok, Veli (Dk. 90 Tanju), Almeida (Dk.71 M. Pektemek), Hilbert, Ekrem (Dk. 58 Necip), Ernst, Edu, Egemen
Yedekler: Umut, M. Pektemek, Necip, Burak, Alves, Sidnei, Tanju
Antrenör: Carlos Carvalhal
Karabükspor: Orkun, Erdem, Danilo Nikolic, Hamza, Seric, Hocine Ragued, Bilal (Dk. 54 Birol), Muhammet, Cernat, İlhan (Dk. 54 Mehmet Batdal), Shelton (Dk. 85 Ali Kuçik)
Yedekler: Oğuz, Birol, Mehmet Batdal, Mehmet Çakır, Ali Kuçik, Hakan, Levent
Teknik Direktör: Bülent Korkmaz
Goller: Almeida (Dk. 37)
Sarı Kartlar: Sivok (Dk. 14), Almeida (Dk. 47), Muhammet (Dk. 47), Danilo Nikolic (Dk. 72), Birol (Dk. 74), Shelton (Dk. 83)

Samsunspor -Beşiktaş (STSL)

2011-12-18T23:58:00.003+02:00

MAÇ DETAYI
Stat: Samsun 19 Mayıs Stadı
Hakemler: Fırat Aydınus, Serkan Ok, Aleks Taşçıoğlu, Volkan Bayarslan (4. Hakem)
Samsunspor: Ertuğrul, Adem, Akaki Khubutia, Kemal Tokak, Yenal Tuncer, Hakan, Fink, Murat (Dk. 90 Pal Lazar), Anıl (Dk. 80 Bülent Kocabey), Simon Zenke (Dk. 87 Ehiosun), Bance
Yedekler: Atilla Özmen, Oğuzhan Azgar, Orhan, Pal Lazar, Ehiosun, Ersin, Bülent Kocabey
Teknik Direktör: Vladimir Petkoviç
Beşiktaş: Rüştü, İsmail, Fernandes, Veli (Dk. 88 Alves), M. Pektemek, Hilbert, Necip (Dk. 60 Burak), Holosko (Dk. 46 Edu), Sidnei, Fabian, Egemen
Yedekler: Cenk, İbrahim Toraman, Ekrem Dağ, Burak, Alves, Edu, Tanju
Antrenör: Carlos Carvalhal
Goller: Murat Yıldırım (Dk. 37), Edu (Dk. 77 Pen.)
Sarı Kartlar: Fink, (Dk. 57), Anıl (Dk. 64), Yenal (Dk. 76), Fernandes (Dk. 90)

Beşiktaş - Stoke City (UAL)

2011-12-15T23:58:00.003+02:00

MAÇ DETAYI
Stat: İnönü Stadı
Hakemler: Marcin Borski, Rafal Rostkowski, Tomasz Listkiewicz, Tomasz Garbowski (4. Hakem)
Beşiktaş: Rüştü, İsmail, Sivok, Egemen, Fernandes, Veli, Hilbert, Necip (Dk. 75 Alves), Ernst, Almeida (Dk. 74 Edu), Holosko (Dk. 46 M. Pektemek)
Yedekler: Cenk Gönen, İbrahim Toraman, Sidnei, Ekrem Dağ, Alves, M. Pektemek ve Edu
Antrenör: Carlos Carvalhal
Stoke City: Begovic, Higginbotham, Upson, Wilkinson (Dk. 27 Pennant), Diao, Delap, Arismendi, Palacios, Jones, Fuller, Jerome
Yedekler: Nash, Pennant, Clarkson, Dawson
Teknik Direktör: Tony Pulis
Goller: Fuller (Dk. 29), Fernandes (Dk. 58 Pen.), Mustafa Pektemek (Dk. 74), Edu (Dk. 83)
Sarı Kartlar: Fuller (Dk. 27), Begovic (Dk. 44), Hilbert (Dk. 61), Edu (Dk. 90)
Kırmızı Kartlar: Upson (Dk. 57)

Beşiktaş - İstanbul BB (STSL)

2011-12-11T23:55:00.003+02:00

MAÇ DETAYI
Stat: İnönü Stadı
Hakemler: Hüseyin Göçek, Mustafa Emre Eyisoy, Orkun Aktaş, Serkan Çınar (4. Hakem)
Beşiktaş: Cenk, İsmail, Manuel Fernandes, Sivok, Veli (Dk.62 Holosko), Hugo Almeida, Mustafa Pektemek (Dk. 78 İbrahim Toraman), Hilbert, Necip, Ernst, Egemen
Yedekler: Rüştü, İbrahim Toraman, Ekrem Dağ, Burak, Holosko, Alves, Sidnei
Antrenör: Carlos Carvalhal
İstanbul Büyükşehir Belediyespor: Hasagiç, Can Arat, Zayatte, Visca (Dk. 80 İbrahim), Ekrem, Rızvan, Cihan, Mahmut (Dk.68 Gökhan), Holmen, Doka, Metin Akan (Dk.62 Tevfik)
Yedekler: Behram Zülaloğlu, Marcus Vinicius Cesario, Serhat Gülpınar, Ömer Can Sokullu, Gökhan, Tevfik, İbrahim
Teknik Direktör: Arif Erdem
Goller: Mustafa Pektemek (Dk. 70), Tevfik Köse (Dk.87)
Sarı Kartlar: Rızvan (Dk. 67), Zayatte (Dk. 71), Sivok (Dk.90+2)

Manisaspor - Beşiktaş (STSL)

2011-12-08T23:53:00.003+02:00

MAÇ DETAYI
Stat: Manisa 19 Mayıs Stadı
Hakemler: Bülent Yıldırım, Cem Satman, Erdinç Sezertam, Özgüç Türkalp (4. Hakem)
Manisaspor: İlker Avcıbay, Hüseyin, Yiğit Gökoğlan, Mehmet Güven, Isaac, Simpson, Murat Erdoğan, Klukowski, Dixon (Dk. 46 Ahmet İlhan), Ferhat, Bekir
Yedekler: Volkan, Nizamettin, De Souza, Makukula, Adem, Hikmet, Ahmet İlhan
Teknik Direktör: Kemal Özdeş
Beşiktaş: Rüştü, İsmail, Fernandes, Sivok, Quaresma (Dk. 46 Holosko), Veli, M. Pektemek (Dk. 74 Almeida), Hilbert, Necip, Ernst (Dk. 85 İbrahim Toraman), Egemen
Yedekler: Cenk, İbrahim Toraman, Almeida, Ekrem Dağ, Burak Kaplan, Holosko, Sidnei
Antrenör: Carlos Carvalhal
Goller: Quaresma (Dk. 32), M. Pektemek (Dk. 44), Sivok (Dk. 52), Murat Erdoğan (Dk. 56), Fernandes (Dk. 79)
Sarı Kart: Dixon (Dk. 30)

Beşiktaş - Orduspor (STSL)

2011-12-05T23:52:00.003+02:00

MAÇ DETAYI
Stat: Antalya Mardan Stadı
Hakemler: Yunus Yıldırım, Baki Tuncay Akkın, Serkan Gençerler, Suat Arslanboğa (4. Hakem)
Beşiktaş: Cenk Gönen, İsmail Köybaşı, Fernandes, Veli Kavlak (Dk.71 M. Pektemek), Tomas Sivok, Almeida (Dk. 90 Ekrem Dağ), Hilbert, Necip Uysal (Dk. 59 İbrahim Toraman), Holosko, Ernst, Egemen
Yedekler: Rüştü, İbrahim Toraman, M. Pektemek, Ekrem Dağ, Mehmet Akyüz, Burak Kaplan, Alves
Antrenör: Carlos Carvalhal
Orduspor: Saso, Garcia (Dk. 83 Abdurrahman), Sedat (Dk. 83 Tobias), Yalçın, Emre, Dalmat (Dk. 60 Müslüm), Cluio, Gosso, Hakan, Stancu, Fatih Tekke
Yedekler: Fevzi, Abdurrahman, Murat, Onur, İrfan, Müslüm, Tobias
Teknik Direktör: Metin Diyadin
Goller: Veli Kavlak (Dk. 38), Culio (Dk. 66), Ernst (Dk. 72)

Maccabi TA - Beşiktaş (UAL)

2011-12-01T23:49:00.003+02:00

MAÇ DETAYI
Stat: Bloomfield Stadı
Hakemler: Serge Gumienny, Mark Simons, Frank Bleyen
Maccabi Tel-Aviv: Levy, Saban (Dk. 55 Nivaldo), Pavicevic, Vered, Puncec, Alberman (Dk. 64 Logasi), Israilevich (Dk. 83 Zizov), Yeini, Itzhaki, Atar, Colautti
Yedekler: Haimov, Nivaldo, Logasi, Medunjanin, Zizov, Konaté, Kehat
Teknik Direktör: Motti Iwanir
Beşiktaş: Cenk Gönen, İsmail Köybaşı, İbrahim Toraman, Tomas Sivok, Egemen Korkmaz, Fernandes (Dk. 90 Holosko), Quaresma, Hilbert, Ekrem Dağ (Dk. 61 Veli Kavlak), Ernst, Almeida
Yedekler: Rüştü Reçber, Sidnei, Atınç Nukan, Veli Kavlak, Alves, M. Pektemek, Holosko
Antrenör: Carlos Carvalhal
Goller: Quaresma (Dk. 45-90), İbrahim Toraman (Dk. 47), Yeini (Dk. 59), Logasi (Dk. 70)
Sarı Kartlar: Vered (Dk. 12), Quaresma (Dk. 15), İbrahim Toraman (Dk. 63), Pavicevic (Dk. 63), Almeida (Dk. 81)

Trabzonspor - Beşiktaş (STSL)

2011-11-27T23:47:00.003+02:00

MAÇ DETAYI
Stat: Hüseyin Avni Aker
Hakemler: Fırat Aydınus, Serkan Ok, Aleks Taşçıoğlu ve Hakan Ceylan (4. Hakem)
Beşiktaş: Cenk, Hilbert, Sivok, Egemen, İsmail, İbrahim Toraman, Ekrem Dağ (Dk.72 Mustafa Pektemek), Fabian Ernst, Quaresma (Dk.90 Alves), Fernandes, Hugo Almeida (Dk.72 Holosko)
Yedekler: Rüştü, Atınç, Mehmet Akyüz, Mustafa Pektemek, Holosko, Tanju, Alves
Antrenör: Carlos Carvalhal
Trabzonspor: Tolga, Calustka, Giray, Glowacki, Cech, Zokora, Colman (Dk.86 Henrique), Serkan, Halil (Dk.86 Volkan Şen), Alanzinho (Dk.60 Adrian), Burak
Yedekler: Onur, Zeki, Mustafa, Adrian, Aykut, Henrique, Volkan
Teknik Direktör: Şenol Güneş
Goller: Quaresma (Dk. 78 penaltı)
Sarı Kartlar: Holosko (Dk. 58), Quaresma (Dk. 79), Zokora (Dk.80), Colman (Dk.82)
Kırmızı Kartlar: Celutska (Dk. 77)

Deplasmanıma Dokunma

2011-11-21T02:14:00.004+02:00

Demirören, "Bu kararımızı federasyona bildirdik, federasyon da kabul etti. Futbolun yaşadığı bu süreçte alınması gerektiğine inandık. Taraftarsız futbolun güzel olmayacağına eminiz. Bu süreçte herkesin fedakarlık yapması gerekiyor. Rakip takım taraftarların da gelmeyerek fedakarlık yapması gerekiyor." demiş maç sonunda...

Aysal, "Bir müddet izledikten sonra herhalde değişecek. Devamlı bir şey değil. Alınan kararın sebebi her şeyden evvel seyircilerin selameti ve onların emniyeti içindir. Yoksa takımlara dönük, kulüplere dönük bir avantaj yok burada" şeklinde bir açıklama yapmış derbi bitiminde...

Federasyonun neyi kabul ettiği, neye karar verdiği artık beni pek etkilemiyor zira TFF'nin iradesi ve idaresiyle ilgili inancımı kaybedeli uzun zaman oldu. Futbolun yaşadığı bu süreçte insanları bir araya getirmemek midir şike gibi iğrençliklerin çözümü? Fedakarlık yapmak neden mütemadiyen tribündeki futbol severe düşer? Bizlerin "selameti ve emniyeti" için ilkel olmayan bir uygulama bulunamaz mıydı? Takımlara yada kulüplere dönük avantaj değildir zaten bahse konu mevzu... işin özünde yasal yükümlülüklerini yerine getiren, sorumluluklarının bilincinde bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak, tribünde gönül verdiği takımı destekleme özgürlüğünün gaspıdır. "Deplasmanıma Dokunma" hareketine sahip çıkalım. Gerekli bilgi için http://www.deplasmanimadokunma.com sayfasını ziyaret edin lütfen...

Beşiktaş - Galatasaray (STSL)

2011-11-20T23:46:00.003+02:00

MAÇ DETAYI
Stat: İnönü Stadı
Hakemler: Cüneyt Çakır, Bahattin Duran, Tarık Ongun, Süleyman Abay (4. Hakem)
Beşiktaş: Cenk, İsmail Köybaşı, Tomas Sivok, Quaresma, Veli (Dk. 60 Necip-Dk. 67 M. Pektemek), Almeida, Hilbert, Aurelio, Simao, Ernst, Egemen
Yedekler: Rüştü, İbrahim Toraman, M. Pektemek, Necip, Holosko, Sidnei, Tanju
Antrenör: Carlos Carvalhal
Galatasaray: Muslera, Hakan Balta, Ujfalusi, Semih, Eboue, Ayhan (Dk. 46 Sabri-Dk. 57 Riera), Melo (Dk. 65 Baros), Selçuk, Kazım, Engin, Elmander
Yedekler: Ufuk, Çağlar, Riera, Baros, Sabri, Servet, Sercan
Teknik Direktör: Fatih Terim
Sarı Kartlar: Semih (Dk. 8), Melo (Dk. 17), Almeida (Dk. 50)

Gitti Biri, Geldi Biri

2011-11-19T01:51:00.010+02:00

Ersun Yanal geldiği zamanlar az biraz heyecanlanmıştım Milli Takım için. Kısa süre dayanabildi Türkiye O'na. Umarım Abdullah Avcı'nın da sonu böyle olmaz. Yoksa televizyonun karşısında bu zoraki oturmalar devam edecek...

Janitschar çok net özetlemiş gelişmeleri. Bu gelişmelerin bize hissettirdiklerini. Carvalhal belki "ne pahasına olursa olsun ödün vermeyen" adam rolünü çizse de Beşiktaş yine asıl kaybeden taraftır bence. Guti'den sonra Fernandes de rehabilite edilmez ve yok sayılırsa asıl kaybeden yine Beşiktaş olacaktır.

video

Sadece bu isimler mi geldi, gitti... Hiddink'in videosu nerede diyorsanız... adamdan sıtkım sıyrıldı zaten, tutup bir de bloga mı koyalım videosunu, en üstteki resmi yeter, o da saygımıza binaen... (Videolar için kaynak: Htspor ve Sporx)

Ufak Bir PFDK Analizi

2011-11-11T00:57:00.009+02:00

Haftanın maçları tamamlandıktan sonra PFDK'nın aldığı kararlar açıklanır. Talimatnamelere aykırı davranışlar cezalandırılır. Sonrasında da kulüpler eğer hakkaniyete aykırılık olduğuna kanaat getirirlerse itiraz haklarını kullanırlar. Aklıma takılan bir konuyu araştırmak için TFF'nin resmi sitesine göz atarken, yakın zamanda PFDK'nın söz konusu kararlarını ve bu kararlara ilişkin Tahkim Kurulu'nun verdiği kararları inceledim. Spor medyasında ve blog camiasında fazlaca üzerinde durulmayan bir konu bu. Bakın neler yaşanıyor:

PFDK'nın 27.10.2011 tarih ve 23 sayılı toplantısında almış olduğu kararlardan birisi de "BEŞİKTAŞ A.Ş.'nin, 24.10.2011 tarihinde oynanan MERSİN İDMAN YURDU - BEŞİKTAŞ A.Ş. Spor Toto Süper Lig müsabakasında, taraftarlarının neden olduğu çirkin ve kötü tezahürat nedeniyle takdiren 30.000.-TL PARA CEZASI ile cezalandırılmasına" şeklinde... Beşiktaş ise bu karara ilişkin itirazını gerçekleştirmiş ve Tahkim Kurulu da 3 Kasım 2011 günü 63 sayılı toplantısında itirazı inceleyerek şu kararı almış: "Beşiktaş Spor Kulübü'nün PFDK'nın 27.10.2011 tarihli ve E. 2011-2012/320, K.2011-2012/ 373 sayılı kararına karşı yapmış olduğu itiraza ilişkin E.2011/353 numaraya kayıtlı dosya incelendi, itirazın süresinde olduğu ve gerekli harcın yatırıldığı görüldü. Yapılan müzakere ve inceleme neticesinde, PFDK tarafından Beşiktaş A.Ş.'ye taraftarlarının neden olduğu çirkin ve kötü tezahürat nedeniyle FDT'nin 55/2 maddesi uyarınca takdiren 30.000-TL para cezası verilmesinde subut, hukuki nitelik ve cezanın tayini bakımından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla itirazın reddine, PFDK kararının oybirliğiyle onanmasına"...
Şimdi Beşiktaş'ın deplasmanda oynadığı Mersin İY maçını hatırlayalım... Beşiktaş taraftarı hangi "çirkin ve kötü tezahüratı" icra etti ki bu cezaya maruz bırakıldı? Diyelim ki hakikaten 30.000 TL.'lik bir kabahat var ortada, adı geçen müsabakada Mersin İY taraftarının hiç mi "çirkin ve kötü tezahüratı" yaşanmamıştır? PFDK'nın 27 Ekim günü gerçekleştirdiği toplantıda tamı tamına 50 futbol kulübü için ceza kararı verilmiş ancak Mersin İY için hiç bir ceza maddesi bulunmuyor. Ne kadar ilginç değil mi?
Yine PFDK'nın 03.11.2011 tarih ve 26 sayılı toplantısında Fenerbahçe ile oynanan müsabaka için Beşiktaş'a pek çok değişik sebepten ötürü toplamda 95.000 TL. para cezası verilirken; "Aynı müsabakada BEŞİKTAŞ A.Ş.'nin, taraftarlarının neden olduğu saha olayları nedeniyle takdiren 20.000.-TL PARA CEZASI ile cezalandırılmasına" şeklinde bir madde dikkat çekici durumda. Büyük olasılıkla saha olaylarından kasıt Van'daki depremzedeler için maçın son dakikasında sahaya atılan atkı ve bereler. Diğer para cezası maddelerine hadi eyvallah diyelim de kardeşim, tamamen "iyi niyetle ve yardım amacıyla" yapılan bu eylem neden cezalandırılıyor. Hadi diyelim ki "kitap böyle diyor"... peki o zaman, o parayı Beşiktaş kulübünden tahsil ettikten sonra Van'daki ihtiyaçların giderilmesi amacıyla Kızılay'a bağış yapın bari be kardeşim... Yada illaha keseceksin cezayı, sembolik olarak kes cezayı, "1 TL. ile cezalandırdım Beşiktaş'ı" de... yok, hayır... herşey kitaba uygun olmalı değil mi?
Gelelim son maça... PFDK 10.11.2011 tarih ve 27 sayılı toplantısında "BEŞİKTAŞ A.Ş.'nin, 06.11.2011 tarihinde oynanan GENÇLERBİRLİĞİ - BEŞİKTAŞ A.Ş. Spor Toto Süper Lig müsabakasında, taraftarlarının neden olduğu saha olayları nedeniyle takdiren 5.000.-TL PARA CEZASI ile cezalandırılmasına" şeklinde bir karar vermiş. Yahu ben de o maçta tribündeydim. Beşiktaş taraftarı hangi "saha olayları" na neden olmuş? Bir yetkili çıkıp bana bunu açıklasın... Son zamanlarda izlediğim en "düzgün" Beşiktaş tribünüydü 19 Mayıs Stadyumu'ndaki taraftarlar. Hatta maç 4-2 bitmiş olmasına rağmen hiç bir olumsuz tablo meydana gelmedi tribünde.
Diyeceğim şudur ki, PFDK'yı oluşturan isimler kimdir, neye göre bu kararlar alınır, detaylıca bilmiyorum ancak insanın aklını kurcalayan oldukça fazla nokta açığa çıkıyor az biraz TFF'nin sayfasında dolaşınca. Tüm bu fotoğrafı görünce de aklıma şu sahne geliyor: aracınızı sakin bir sokakta park ettikten sonra yanınıza gelen değnekçiye 5 lira 10 lira para verirsiniz. O adamın orada işi nedir, neye istinaden sizden o parayı alır, bilemezsiniz, hatta çoğu zaman umursamazsınız. Sonuçta verdiğiniz 5 liradır, 10 liradır ancak o değnekçi günde belki de 200 liradan fazla parayı cebine indiriyordur. Şu anda kulüplerde bu roldedir benim gözümde... 5.000 lira, 10.000 lira ver Allahım ver...

(Veriler için kaynak: TFF.org)

6 Kasım'dan Kalanlar

2011-11-11T00:39:00.005+02:00

Gençlerbirliği - Beşiktaş (STSL)

2011-11-06T22:44:00.009+02:00

İlk olarak maç öncesi hakkında bazı tespitlerimi paylaşmak istiyorum. Türkiye'nin pek çok şehrinde ve pek çok stadında futbol maçı izlemiş şanslı futbol severlerden birisi olarak Ankara 19 Mayıs Stadyumu'ndaki ilkellikten nefret ediyorum. Eğer aracınızla gitmişseniz sadece stadın karşı bölümünde bulunan AKM'nin içerisine yada dışına "güvensiz" şekilde aracınızı bırakıyorsunuz. Yürüyeyim derseniz alternatifler artıyor fakat bu sefer de Ankaragüçlüler'in tacizlerine maruz kalma riskiniz artıyor. Aracımı bıraktığım istasyondan stada yürürken iki defa malum takımın kompleksi taraftarınca küfürlü saldırıya uğradım. Ta ki stada yaklaştığımda bir grup çevik kuvvet polisini gördüm de, o bölgeye intikal etmelerini sağladım. Sonuçta epey sayıda bayan ve çocuk da maç izlemek için stada doğru yürüyorlardı.
Öte yandan emniyet güçlerinin vurdumduymaz ve toplum psikolojisinden uzak tutumları nedeniyle turnike kuyruğundaki nizam ve edep sarsıldı durdu. Bunda en önemli faktör "serseri" sıfatını % 100 hak eden Beşiktaşlılar tarafından yapılan çirkinliklerdir. Özellikle saatime baktım. Stadın yanındaki havaş'ın tesislerinin önüne vardığımda saat 17:50 iken benim turnikeden geçip tribüne girebilmem saat 18:58'de gerçekleşti. Neredeyse ilk golü göremeyecektim.
"Görmesen ne olacaktı" bıkkınlığını bir kenara itip maça dair aklıma takılan tek düşünce, İnönü'de izlediğim Valerenga maçını çağrıştırmasıydı. İlk devre karşılıklı pozisyonlar üretilmiş olsa da, skor tabelasındaki 0-2 benim için tatminkardı, zira takım oldukça yorgundu. Devre arasında sigaramı içerken dahi maçın döneceği aklıma gelmemişti fakat ikinci devrenin başında Gençlerbirliği'nin Beşiktaş'ın kanatlarından yüklendiği hızlı hücumlarla beraber yavaş yavaş korkmaya başladım. Sonunda da korktuğum başıma geldi. Maç 1-2 olduğu andan itibaren de işler tersine dönmeye başladı. Egemen kendi kalesine gol atmasaydı bile bence Gençlerbirliği 3. golü bulacaktı, zaten o potansiyeli de sonuna kadar sahaya yansıtmışlardı. Bu maçtan çıkartılacak fazlaca ders yok kanımca. Çünkü mağlubiyetin temel sebepleri bildiğimiz futbol mazeretleri. Ancak bu bile ne Quaresma'nın şımarıklığını (top adamın ayağındayken 21 futbolcu ve 4 hakem O'nu izliyor) ne de Cenk'in amatörce davranışlarını hafifletir. Çünkü Quaresma'nın ve Cenk'in davranış biçimleri yorgunlukla yada başka bir etmenle açıklanamaz. İşin en yıldırıcı kısmı ise bu açıklanamaz durumun daha da düzelmeyeceğidir. Çünkü gördüğüm kadarıyla kulüpte veya takımda bu konuya spesifik bir derdi olan yok...
Gençlerbirliği oldum olası sempati duyduğum bir kulüptür. Sergiledikleri mücadele, olayları algılayışları ve yaklaşımları, yetiştirdikleri oyuncuları vs. her zaman olumlu düşünmeme sebep olmuştur. Yakın zamanda müdavimi olduğum Behzat Ç. dizisinin de bu olumlu düşüncelere artı değer kattığı da kesindir. Dizinin oyuncu kadrosu tribündeymiş, maçı sonra televizyonda tekrar izlerken fark ettim. Hatta Gençlerbirliği'nin attığı gol sonrası sevinçleri ekrana geldiğinde yüzümde tebessümle üzüntü arası bir tuhaf görüntü oluştu.

Ekranda gördüğüm sahne hoşuma gitmişti ama Beşiktaş'ın Valerenga benzeri devre arası sonrasında maçı veriş hikayesi de canımı sıkmıştı. Sonuçta dizinin sloganı, bizler için "bir Ankara işkencesi..." haline geldi.
Son olarak: Rotasyon konusunu algılayamadığı anlaşılan Carvalhal'in bundan sonraki maçlarda ve bu yoğun tempoda nasıl bir denge sağlayacağını çok merak ediyorum. Elbette "istikrar" ve "rotasyon" birbirini zayıflatan iki uç kutup gibi bir paradoks yaratsa da, bu denklemin sağlıklı bir dengeye oturması şart. Aksi takdirde bizlerin canı daha çok yanacak gibi... (Fotoğraflar için kaynak: Htspor ve Ntvspor)

Stat: Ankara 19 Mayıs
Hakemler: Özgür Yankaya, Orkun Aktaş, İsmail Şencan, Hakan Ceylan (4. Hakem)
Gençlerbirliği: Ramazan, Mehmet Sedef, Aykut, Curri, Cem Can, Yasin, Oktay (Dk. 61 Özgür), Soner, Azofeifa (Dk. 73 Erdal), Hurşut, Herve Tum
Yedekler: Ferhat, Kulusic, Özgür, Erdal, Zec, Emre, Mununga
Teknik Direktör: Fuat Çapa
Beşiktaş: Cenk Gönen, İsmail, Egemen, Simao, Quaresma, Aurelio (Dk. 61 Necip), M. Pektemek (Dk. 57 Almeida), Veli (Dk. 80 Mehmet Akyüz), Ernst, Hilbert, Sivok
Yedekler: Umut Kaya, Almeida, Necip, Holosko, Mehmet Akyüz, Sidnei, Tanju
Antrenör: Carlos Carvalhal
Goller: Ernst (Dk. 4), Mustafa Pektemek (Dk. 24), Herve Tum (Dk. 54), Hurşut (Dk. 56), Egemen (Dk. 78 KK), Erdal (Dk. 90)
Sarı Kartlar: Oktay (Dk. 21), Azofeifa (Dk. 58), Curri (Dk. 71), Aykut (Dk. 81)

Beşiktaş - Dynamo Kiev (UAL)

2011-11-03T23:42:00.008+02:00

Takımın motivasyonu harikaydı. Neredeyse maç sonuna dek mücadele ve kazanma hırsı sergilediler. Bazı oyuncuların maç seçtiği yönündeki eleştirileri doğrularcasına beklediğimden daha iyi bir Portekizli çetesi seyrettim. Orta alanda Ernst'in ve sağ çizgide Hilbert'in varlıkları artık standarda oturmalıdır diye düşünüyorum. Son dakika yaşanan karambol pozisyonu ömrümden 5-10 sene götürsede gruptaki gerçek rakibimizi puan tablosunda altımıza almamız çok önemliydi.

Bu arada Egemen'in bu kadar kısa zamanda yılların Beşiktaşlısı gibi canını dişine takarak oynamasına şahit oldukça keyifleniyorum. Attığı gol ise keyfimi iki katına çıkardı. Kalan maçlara baktığımızda hem Kiev hemde Beşiktaş Maccabi ve Stoke ile oynayacak. Kısacası Kiev'den daha az puan toplamamamız gerekiyor. (Fotoğraflar için kaynak: Htspor ve Ntvspor)

Stat: BJK İnönü Stadı
Hakemler: Tommy Skjerven, Steinar Holvik, Geir Åge Holen, Trond Ivar Døvle (4. Hakem)
Beşiktaş: Cenk, İsmail, Sivok, Quaresma, Veli, Almeida (Dk. 87 Edu), Hilbert, Aurelio (Dk. 63 Necip), Simao (Dk. 90 Holosko), Ernst, Egemen
Yedekler: Umut, M. Pektemek, Necip, Holosko, Alves, Sidnei, Edu
Antrenör: Carlos Carvalhal
Dinamo Kiev: Shovkovskiy, Vukojevic, Khacheridi, Betao, Danilo Silva, Carlos Correa (Dk. 77 Brown), Yussuf, Garmash (Dk. 46 Ninkovic), Aliyev, Yarmolenko, Milevskiy
Yedekler: Koval, L. Almeida, Haruna, Ninkovic, Dudu, Shevchenko, Brown
Teknik Direktör: Yuri Semin
Goller: Egemen (Dk. 68)
Sarı Kartlar: Garmash (Dk. 33), Aliyev (Dk. 40), Veli (Dk. 59), Egemen (Dk. 64)

Beşiktaş - Sivasspor (STSL)

2011-10-30T23:35:00.009+02:00

Bir maç için ancak bu kadar kötü konsantrasyon sergilenir. Hilbert'in golü ve ilk devre peşi sıra kaçırılan goller sonrası farkın giderek açılacağı ve rahat bir galibiyetin geleceğini uman Beşiktaşlılar, ilk devrenin son bölümünden itibaren ta ki Mahmut'un kırmızı kartına kadar "ne oluyor bu takıma yine" demiştir. Pedriel, son vuruşlarında biraz becerikli olmayı başarsa Beşiktaş tarihi bir hezimet yaşayabilirdi. Takımın tutuk ve tatsız oyunu, Carvalhal'in kenarda donup kalmasıyla bütünleşince ızdırap dolu dakikalar başladı Beşiktaş için. Anlayamadığım iki nokta ise şudur: ilki Rıza Çalışbay'ın ikinci devrede sahada sergilemek istediği oyunu maçın başından itibaren neden sergilemeyi tercih etmediği, ikincisi ise Mahmut'un hakemin gözü önünde o gereksiz penaltıya niçin sebep olduğudur... sonuç itibariyle Beşiktaş bu haftayı da öyle yada böyle tamamlamış ve puan tablosunun üst grubundan uzaklaşmamıştır. Ancak en beklenmedik anda bu "acı tokadı" yiyeceğimiz de öngörülebilir bir senaryodur... (Fotoğraflar için kaynak: Htspor ve Ntvspor)

Stat: BJK İnönü
Hakemler: Kuddusi Müftüoğlu Mustafa Emre Eyisoy, Serdar Akçer, Mustafa Öğretmenoğlu (4. Hakem)
Beşiktaş: Cenk, Hilbert, Sivok, Egemen, İsmail (Dk. 45 Tanju), Ernst, Veli (Dk.68 Mustafa), Necip, Simao, Almeida (Dk. 82 Holosko), Quaresma
Sivasspor: Borjan, Mahmut, Ziya, Navratil, Murat, Kadir, Erman (Dk. 61 Cerny), Grosicki ( Dk. 81 Rasmussen), Mehmet Nas ( Dk.74 Kıvanç), Pedriel, Eneramo
Goller: Hilbert (Dk. 12), Grosicki (Dk. 59), Simao (Dk. 78 Pen.), Holosko (Dk. 90)
Sarı Kartlar: Erman (Dk. 28), Kıvanç (Dk. 75)
Kırmızı Kart: Mahmut (Dk. 77)

Beşiktaş - Fenerbahçe (STSL)

2011-10-27T23:34:00.008+03:00

Bu maça ilişkin olarak "nasıl kazanılacağı hiç umurumda değil, yeterki kazanalım" diyordum. Ama olmadı. Hatta 3 puan kazanılmış olsa Beşiktaş, bunca yaşananlara rağmen puan tablosunda 2. sıraya kadar yükselecekti. Ama olmadı. Maçın teknik detayı hem televizyonlarda hemde blog dünyasında uzun uzadıya irdelenecek ve tartışılacaktır fakat aklıma takılan bir kaç noktayı bende dile getirmek istiyorum: maçın ilk 25 dakikası Beşiktaş'ın kontrolünde geçti denebilir. Ernst-Aurelio-Veli'den oluşan dinamik bir orta alan bloğu sanırım bu noktada belirleyiciydi. Simao'nun sanki geçmiş maçlara nazaran daha verimli olduğunu da söyleyebiliriz. Quaresma bildiğimiz şımarık çocuk modundaydı. Ancak ilk devrenin son 15 dakikası ve ikinci devrenin büyük bölümü Fenerbahçe'nin kontrolü altında geçti. Beşiktaş iki kez öne geçmiş olmasına karşın, skoru koruyamamış olması ilginçti, çünkü 1-0'ları koruma konusunda son sezonlarda hatırı sayılır bir deneyime sahip. Beşiktaş'ın yediği 2. gol için bence ilk sorumlu gereksiz yere faul düdüğünün çalınmasına neden olan Necip, ikincil ve majör olarak da baraj kurmayla ilgili saçmalığa imza atan Cenk'tir. Öte yandan maçın ilk dakikalarında "bir stadyuma nasıl girileceğini bilmeyen" Fenerbahçe taraftarının neden olduğu kesinti ile Van'daki depremzedeler için maçın son dakikalarında Beşiktaş taraftarınca gerçekleştirilen atkı gösterisinin neden olduğu kesinti; benim nazarımda benzer zamanlama problemleri barındırmaktadır. Fenerbahçeliler'in stada girişleriyle ilgili olarak sorun, maç başlamadan dakikalar önce çözülmesi gerekirdi. Benzer biçimde depremzedelere yardım yapılacaksa, bu maç bitiminde daha şık bir şekilde de gerçekleştirilebilirdi.
maç sonunda eve dönerken Rıdvan Dilmen'i dinledim: feyir (fair) geçti dedi, hakem çok iyiydi dedi, Beşiktaş özgüvensiz olduğu için maçı kazanamadı dedi ama çoğunlukla Fenerbahçe'nin namağlup ünvanını son dakika golüyle korumasından dolayı hem mutluydu hemde oldukça pozitifti. Ne diyelim, darısı saraçoğlu'na... (Fotoğraflar için kaynak: Htspor ve Ntvspor)

Stat: BJK İnönü
Hakemler: Fırat Aydınus, Aleks Taşcıoğlu, Serkan Ok, Serkan Çınar (4. Hakem)
Beşiktaş: Cenk, Hilbert, Sivok, Egemen, İsmail, Ernst, Aurelio, Veli (Dk. 73 Necip), Simao, Quaresma (Dk. 86 Holosko), Mustafa (Dk. 62 Almeida)
Fenerbahçe: Volkan, Ziegler, Yobo, Bekir, Gökhan, Caner (Dk. 64 Stoch) , Emre, Baroni, Mehmet (Dk. 64 Özer), Alex, Bienvenu (Dk. 79 Semih)
Goller: Simao (Dk. 12), Alex (Dk. 60), Almeida (Dk. 72), Baroni (Dk. 88)
Sarı Kartlar: Quaresma (Dk. 13), Mehmet Topuz (Dk. 24), Bekir (Dk. 51)

Fikstür 2011 - 2012

2011-10-27T01:47:00.003+03:00

10.09.2011 Eskişehirspor - Beşiktaş
19.09.2011 Beşiktaş - Ankaragücü
22.09.2011 Bursaspor - Beşiktaş
25.09.2011 Beşiktaş - Antalyaspor
03.10.2011 Gaziantepspor - Beşiktaş
15.10.2011 Beşiktaş - Kayserispor
24.10.2011 Mersin İY - Beşiktaş
27.10.2011 Beşiktaş - Fenerbahçe
30.10.2011 Beşiktaş - Sivasspor
06.11.2011 Gençlerbirliği - Beşiktaş
20.11.2011 Beşiktaş - Galatasaray
23.11.2011 Trabzonspor - Beşiktaş
27.11.2011 Beşiktaş - Orduspor
04.12.2011 Manisaspor - Beşiktaş
07.12.2011 Beşiktaş - İstanbul BB
11.12.2011 Samsunspor - Beşiktaş
18.12.2011 Beşiktaş - KDÇ Karabükspor
21.12.2011 Beşiktaş - Eskişehirspor
04.01.2012 Ankaragücü - Beşiktaş
08.01.2012 Beşiktaş - Bursaspor
15.01.2012 Antalyaspor - Beşiktaş
22.01.2012 Beşiktaş - Gaziantepspor
29.01.2012 Kayserispor - Beşiktaş
01.02.2012 Beşiktaş - Mersin İY
05.02.2012 Fenerbahçe - Beşiktaş
12.02.2012 Sivasspor - Beşiktaş
19.02.2012 Beşiktaş - Gençlerbirliği
26.02.2012 Galatasaray - Beşiktaş
04.03.2012 Beşiktaş - Trabzonspor
11.03.2012 Orduspor - Beşiktaş
18.03.2012 Beşiktaş - Manisaspor
25.03.2012 İstanbul BB - Beşiktaş
01.04.2012 Beşiktaş - Samsunspor
08.04.2012 KDÇ Karabükspor - Beşiktaş

Parlayan Yıldız Burak Yılmaz

2011-10-26T23:18:00.004+03:00

Burak Yılmaz'ın Antalyaspor, Beşiktaş, Manisaspor, Fenerbahçe ve son olarak Trabzonspor'la devam eden kariyerinde sanırım Şenol Güneş'in yeri apayrıdır. Antalyaspor'da kendini gösterdikten sonra Beşiktaş'a geldiği dönemde bende dahil olmak üzere pek çok futbol severe itici gelen Burak Yılmaz, artık Türk Futbolu'nun önemli isimlerinden birisi durumunda. Donanımlarına ve yetkinliklerine her geçen gün olumlu katkılar sağlayan Burak Yılmaz'ın STSL 2011-2012 sezonunda ilk 8 haftada kaydettiği gol sayısı 11. Beşiktaş'ın ilk 7 maçta ağlara gönderdiği top sayısı ise 8. Şu istatistik bile Burak Yılmaz'ın neyi başardığını ve nasıl bir gelişim gösterdiğini yada Beşiktaş'ın hücum bloğunda ne kadar verimsiz olduğunun kanıtıdır. Sonuç olarak Beşiktaş'ın 8 golünün biri Sivok'tan, ikisi Sidnei'den, biri Simao'dan, biri Holosko'dan, biri Almeida'dan ve ikisi Pektemek'ten gelmiş. Yani forvet oyuncuları sadece 3 gol kaydedebilmiş. Bu dağılımın ağırlıklı olarak tek bir oyuncunun üzerinde olması (Trabzonspor'da olduğu gibi) dengesizlik elbette ama bir takımda gollerin yarısından azının golcülerin ayağından gelmiş olması da dengesizliktir kanımca. Bu noktada Beşiktaş'ın Burak Yılmaz profilinde bir oyuncuya ihtiyacı mı vardır? Bence hayır, zira Beşiktaş'ta Şenol Güneş yok. Bu denklemin kimyası bambaşka faktörlere bağlı. Bence Beşiktaş'ın ihtiyacı, basan, saldıran, ısıran, hareketli, top hakimiyeti ve vuruş tekniği yüksek bir golcüdür. Bu ihtiyaç sezon başında giderilemedi. Pektemek için Beşiktaş formasıyla deneyimin artması gerekirken, Edu'nun şu an ki performansıyla 18'de bile yer bulmaması icap eder. Geriye sadece Almeida kalıyor ama O'da sakat. Ki, bu üç ismin, mevcut ihtiyacı karşılama olasılığını da zayıf görüyorum. Belki Pektemek ama O'nun için de zaman gerekiyor. Fenerbahçe maçında kesinlikle Pektemek'in sahada olması lazım. Aynı şekilde Hilbert ve Ernst'in de olması gerektiği gibi.

Forza Beşiktaş vs Antu.com

2011-10-26T22:10:00.007+03:00

Rayting canavarı medyamızın Beşiktaş - Fenerbahçe maçına yaklaşım tarzının nasıl olacağını cümle alem tahmin edebilir. Zaten her şey tahmin edildiği üzere cereyan ediyor. Sonuçta Beşiktaş formasında "sarı" yok. Aklınıza "terör saldırıları ve deprem" kökenli sebepler gelebilir derby ile ilgili var olmayan atmosfere dair ama şunu herkes çok iyi biliyor: eğer derby Galatasaray - Fenerbahçe arasında oynanacak olsaydı, medyamızın yaklaşımı da derby atmosferi de farklı olurdu.

Bununla beraber her duyarlı Türk vatandaşını derinden sarsan son gelişmeler kesinlikle yadsınamaz ve kesinlikle odaklanılması gereken nokta da bu eksende cereyan etmelidir. Ancak yine insanın canını sıkan detaylara şahit olmaya devam ediyoruz. Örneğin Beşiktaş ve Fenerbahçe'nin taraftar gruplarının şu an ki hassasiyetleri... Forza Beşiktaş toplumsal algıyla paralellik gösterirken Antu.com ise futbolun afyon olduğu hipotezini doğrularcasına bir yaklaşım sergilemekte.

Bugün açıklanan son haber ise İnönü'ye Fenerbahçe taraftarının alınmayacağı yönünde oldu. TFF'nin "Spor Toto Süper Lig'de 27 Ekim'de oynanacak Beşiktaş - Fenerbahçe maçında, deplasman takım taraftarlarının İnönü Stadı'na alınmaması tamamen İstanbul Valiliği İl Spor Güvenlik Kurulu tarafından verilmiş bir karardır. İstanbul Valiliği'nde bugün yapılan İl Spor Güvenlik Kurulu toplantısına, valilik yetkililerinin yanı sıra Beşiktaş ile Fenerbahçe kulüp yetkilileri de katılmış ve kamuoyuna yansıyan karar, kulüplerin önerisi, İstanbul Valiliğin de onayı ile ortaklaşa alınmıştır." açıklaması bence artık derby maçlarında ciddi zafiyetler olduğunun göstergesi. Ligin 2. devresinde de Beşiktaş taraftarı Saraçoğlu'na gidemeyecek. Peki ne olacak bu işin sonu? Bursa taraftarı İstanbul'a gelmesin, Fenerbahçe taraftarı İnönü'ye gelmesin, Beşiktaş taraftarı Arena'ya gelmesin... peki ne olsun? Bu mudur futbolun evrensel değerlerine sahip çıkmak ve bu uğurda çaba sarf etmek? Lig oldukça eğreti bir yörüngede başlamışken, ülkede bunca futbol dışı sıkıntı mevcutken bu mudur kenetlenmek? Keşke Beşiktaş ve Fenerbahçe taraftarları beraberce hem teröre karşı reaksiyonlarını gösterebilselerdi hemde depremzedeler için ortaklaşa unutulmaz bir eyleme imza atsalardı. Olmuyor, şans tanınmıyor, zemin yaratılmıyor. Baskıcı ve yasakçı yaklaşım her zorluğun kolay çözümü...

Çarşı'ya Gel Fener, Senin Yerin Benim Yanımdır, Rakibime Dokunma ve Deplasmanıma Dokunma'ya bir göz atın lütfen...

Tüm bunlardan öte, Beşiktaş yarın yine 15 puanlık bir maça çıkıyor. Orduspor, İstanbul BB ve Trabzonspor berabere kalmışken, Galatasaray da mağlup olmuşken mutlaka kazanılması gereken bir maç. Maçın nasıl kazanılacağı, pozitif futbol ve üretkenlik gibi parametreler açısından hiç umurumda olmayacak. Önemli olan Beşiktaş'ın öyle yada böyle toparlanması. Dile getirdiğim parametreler ilerleyen maçlarda hakkını bulacak bir çerçeveye oturacak. (Görseller için kaynak: Forzabesiktas.com ve Antu.com)

Not: Burası Kapalı'nın "Kulübümüzü Beşiktaş - Fenerbahçe maçının tüm gelirlerini Van için bağışlamaya davet ediyoruz. Tüm Beşiktaş platformlarını, bloglarını destek vermeye davet ediyoruz." çağrısını destekliyorum.

Mersin İY - Beşiktaş (STSL)

2011-10-26T21:41:00.005+03:00

Maç öncesi 3 puana o kadar odaklanmıştım ki... Maçı dört gözle bekledim doğrusu ama maçı seyretme şansı bulamadım. Parça parça radyodan dinledim. İzlemeden sadece dinleyerek maçı gözümde canlandırmaya çalıştım. Yaşanan pozisyonları, maçın gidip gelişlerini, adam gibi bir kontra-atak golü bulamayışlarımızı filan... Sadece duran top organizasyonlarında Simao'nun adını duydum. Sivok-Egemen ikilisinin mücadelesine ve İsmail ile Hilbert'in çabasına sürekli kulak verdim. Necip-Ernst-Veli'den oluşan orta sahanın zaman zaman zorlandığını düşündüm. Gecenin ilerleyen saatlerinde maçın tekrarını baştan sona seyrettim. Gözümde canlandırdığımdan hiç farklı olmadığını da gördüm.
Dynamo Kiev maçındaki görüntüden farklı olduğumuz açık ama rakip takımların oyun anlayışı sanırım bu diri görünüşte en belirleyici etken. Kiev maçında ciddi biçimde eleştirdiğim Cenk'in muhteşem kurtuluşları olmasa belki yine 3 puana hasret kalabilirdik. Öte yandan Edu yerine 11'e seçilen Pektemek topun ağlarla buluşmasını sağlamış, ki Edu'dan hakikaten sıtkım sıyrıldı daha sezon başında olunmasına rağmen.
Maçtan öncede yazdığım gibi: 17 puanlık bir deplasmandı ve İstanbul'a dönen Beşiktaş haftanın en karlısıydı. (Fotoğraflar için kaynak: Htspor ve Ntvspor)

Stat: Tevfik Sırrı Gür
Hakemler: Cüneyt Çakır, Bahattin Duran, Tarık Ongun, Taner Gizlenci
Mersin İdman Yurdu: İbrahim Sehic, Erhan Güven, Çağdaş Atan, Joseph Boum, Mustafa Keçeli, Erman Özgür, Cristian Zurita, Hakan Bayraktar (Dk. 63 Yannick Kamanan), Nduka Ozokwo, Ouissem Ben Yahia (Dk. 70 Hasan Üçüncü), Andre Beto (Dk. 63 Mert Nobre)
Yedekler: Cengiz Biçer, Mehmet Polat, İlhan Özbay, Cenker Pehlivan
Teknik Direktör: Nurullah Sağlam
Beşiktaş: Cenk Gönen, Roberto Hilbert, Tomas Sivok, Egemen Korkmaz, İsmail Köybaşı, Fabian Ernst, Necip Uysal, Veli Kavlak (Dk. 87 Mehmet Aurelio), Ricardo Quaresma (Dk. 80 Edu Goncalves), Simao Sabrosa, Mustafa Pektemek (Dk. 63 Filip Holosko)
Yedekler: Umut Kaya, Ekrem Dağ, Sidnei Da Silva, Tanju Kayhan
Teknik Direktör: Carlos Carvalhal
Gol: Dk. 19 Mustafa Pektemek (Beşiktaş)
Sarı Kartlar: Joseph Boum, Çağdaş Atan, Cristian Zurita (Mersin İdman Yurdu); Simao Sabrosa, Roberto Hilbert, Tomas Sivok (Beşiktaş)

17 Puanlık Deplasman

2011-10-23T22:18:00.004+03:00

STSL'de 7. hafta itibariyle, puan tablosundaki sıralamada Beşiktaş'ın üzerinde bulunan Orduspor, Manisaspor ve Kayserispor haftayı galibiyetle tamamlamayı başardı. Öte yandan Fenerbahçe, Galatasaray, İstanbul BB, Trabzonspor ve Bursaspor ise haftayı puan kayıplarıyla kapattı. Matematiğin içerisine Mersin İY'yi de dahil ettiğimizde 17 puanlık bir maça çıkacak Beşiktaş yarın akşam. Bu arada, Beşiktaş yarın Mersin deplasmanından 4 farklı galip gelmesi durumunda puan tablosunda 4. sıraya kadar tırmanma şansına da sahip. Her ne kadar gol atamama üzerine bir piskoza girmiş olsak da, takımın yarın 3 puanı alıp İstanbul'a döneceğini düşünüyorum, en azından umuyorum. Kulübün durumu, Demirören yada diğer konu başlıkları bakımından daralan ruhumun rahatlamaya ihtiyacı var.

Puan tablosu demişken, merak edenler için ufak bir detay: tüm zamanlara ilişkin puan tablosunu görmek isterseniz Wikipedia'nın sayfasına göz atmalısınız. Bununla beraber, istatistik ve detay bilgiye ulaşmak açısından Transfermarkt sitesinide tavsiye ediyorum.

Dynamo Kiev - Beşiktaş (UAL)

2011-10-21T01:51:00.006+03:00

29 Eylül günü oynanan Stoke City maçının 13. dakikasında Hilbert’in attığı golden beri tam 344 dakika geçti (Stoke City, Gaziantepspor, Kayserispor ve Dynamo Kiev maçları). Bu 344 dakikalık süreçte, Beşiktaş, halen gol üretebilmiş değil. Bırakın gol üretmeyi, gol pozisyonu bile üretemez hale gelmiş durumda. Peki bir takım nasıl gol pozisyonu üretir ve gol atmayı başarır?
Saha içi diziliş ve oyuncu yapısı temel alınarak geliştirilecek ve uygulanacak bir sistem olmalıdır her şeyden önce. Bunun için, oyuncu seçiminin ve ofansif / defansif kurgunun doğru belirlenmesi gerekir. Bununla beraber, motivasyon ve kondisyon.
Futbolun bu en temel parametreleri açısından Beşiktaş’ın mevcut durumuna bakacak olursak “tel tel” döküldüğünü kolaylıkla söyleyebiliriz. Peki bu tablonun sorumlusu kimdir? Silsile olarak değerlendirecek olursak birincil olarak Demirören, ikincil olarak Carvalhal’dir. Sonrasında camianın pasifize haldeki önemli isimleri ve her şeye toz pembe bakan tribünleridir.
Gelelim maçın detayına… Bir kaleci ayağına gelen her topu “dan” diye şuursuzca uzun kullanıp rakibin ayağına verebilir mi, evet verebilir. Birkaç net pozisyonda sergilediği refleks nedeniyle “akıllanacak galiba” derken, maçın sonunda oyunu yavaşlatan davranışlarıyla önce bireysel olarak sarı kartla cezalandırıldı. Sonrasında da ilave edilen 3 dakika zamanın daha da uzamasına sebep oldu. Goldeki pozisyon hatası ise cabası, çıkıp o topu almalıydı.
Peki Cenk’e gelen o sayısız geri pasa ne demeli? Beşiktaş, kendi yarı sahasının ortalarında eveleyip gevelediği topları üretken biçimde kullanamayınca, defalarca topu geri pasla kendi kalesine göndermek zorunda kaldı. Ki bu toplarda % 95 oranında rakibin kazandığı kolay toplar olarak sonuçlandı.
Kayserispor maçının son dakikalarında yükselen Ernst seslerine “alın size Ernst” diyen Carvalhal’in Necip-Ernst seçimi her ne kadar isabetli olsa da, arkalarındaki Aurelio’nun verimsizliği beni çıldırttı maç boyunca. Yorum yapanların çoğu tarafından beğenilen Aurelio’nun takıma ne katkı sağladığını halen çözebilmiş değilim. Maçı bırakıp sadece Aurelio’yu izlemek lazım. Adamın yaptığı “ileriye pas” sayısı, “yan pas ve geri pas” toplamının herhalde beşte biri filandır. Adam adama savunma görevi mi var, yok. Alan savunmasında mı etkili, hayır. Geriden aldığı topları ileriye servis mi ediyor, alakasız. Peki bu adam ne işe yarıyor? Maç boyunca ayağında top olan takım arkadaşına el-kol hareketleriyle topu nereye iletmesi gerektiğini anlattı durdu, o kadar. Unutmamak gerek, bir de ara sıra İsmail’i azarladı. İsmail demişken… ortalama 20-25 maçta bir “vay be” dedirtmeyi başarabilen ortalama bir sol bek İsmail. Harikalar yaratmasını beklemek hayalcilik olur ama bu kadar da berbat oynanmaz be kardeşim. Berbat kelimesinin çağrıştırdığı iki isim geliyor hemen aklıma: Edu ve Simao…
Deplasmanda, diri bir takıma karşı oynanacak maçta, özellikle az adamla hızlı hücum prensibiyle gol arayacağımız aşikarken, Holosko’nun yerine Edu’nun ilk 11’de olması baştan hataydı. Elbette bir tane bile kontra-atak gerçekleştiremedik, bunun farkındayım ama 25’te Hilbert’in ara pasında, kalesinden koşan “soğuk” Shovkovskiy, koşu yapan sözüm ona “sıcak” Edu’dan önce topa müdahalede bulundu ya, yazıktır… Ben artık Edu’ya kızamıyorum bile. Sonuçta kimse O’nun kafasına silah dayayıp Beşiktaş’a getirmedi. Döktüler parayı ve adam Türkiye’ye geldi. Benim kızgınlığım O’nu Beşiktaş’a getirenlere ve sahaya sürene. Bu akşam yine çok çınlattım kulaklarını “onların”… Ya Simao… Simao gibi kariyeri başarılarla dolu bir oyuncunun bu denli düşük performans sergilemesinin bir sebebi olmalı. O’nu anlamaya çalışıyorum artık. Bir insan evladı en azından utanır da serbest vuruşlarda topu kafa vurulabilecek hizaya kaldırmayı başarır yahu. Kısacası Sivok-Egemen ve Ernst-Necip dörtlüsü dışında dişe dokunur bir performans izleyemedim bu akşam.
Maçın özetine göz attım maçı seyrettikten sonra… İlk ve tek şutumuz 17’de devşirmemizden gelmiş. 71’de ilk ve tek kornerimizi atmışız. 33’te cılız bir karambol topu ve 58’de Ernst’in yapıştıramadığı bir top var, o kadar… Dinamo Kiev’in ise sayısız gol fırsatı mevcut.
Sarı kartlara da değinmeli… Quaresma’nın ki gereksizdi. Ernst’in ki dürtüseldi. Aurelio’nun ki doğruydu. Sivok’un kini hiç anlamadım. Cenk’in kinin bedeli ağır oldu…
Şunu da belirtmeden edemeyeceğim: 0-0’a çoktan razıydım. En azından gruptaki puan durumu açısından değerli bir 1 puan olacaktı ama olmadı. Zoru başarabilir miyiz, bilmiyorum ama umutsuzum. Aynen ligde de olduğu gibi.
Yayıncı kuruluşun spikerini 90 dakika boyunca dinlemek işkenceydi. Teknik açıdan mümkün olsa keşke de, spikerin sesini sıfırlayabilsem diye düşündüm maç esnasında. Televizyonun sesini sıfırlamak olmuyor çünkü bu kez de o atmosferi hissedemiyor insan. Maç bitiminde röportajlar esnasında sırıtan yayıncı kuruluşun “elemanı” ve stüdyoda “gözleri parıldayan” programcısı ise işin diğer tatsız tarafı.
Maç bitiminde, basın toplantısında “İki takımda eşit pozisyonlar buldu. Takımımın bugün takım oyunu oynamasından mutlu oldum. Kolektif olarak takımım çok iyi çalıştı. Amacımız bundan sonra daha iyi kolektif oyun ortaya koymak” diyen Carvalhal’in ne içtiğini çok merak ediyorum. Maç bitiminde canlı yayında “evet, takımdaki Portekizliler beraberce zaman geçiriyorlar” gibisinden takım içi huzursuzluğa dikkat çeken Ernst’in sözleri benim için daha anlamlı ve ciddiye alınır boyutta.
Bu takımın Mersin İY karşısında ne yapacağını çok merak ediyorum şimdiden…
(Fotoğraflar için kaynak: htspor.com)

Stat: Valeriy Lobanovskiy
Hakemler: Milorad Mazic, Milovan Ristić, Igor Radojčić, Boško Jovanetić (4. Hakem)
Dinamo Kiev: Shovkovskiy, Betao, Popov, Mikhalik, Vukojevic, Garmash, Gusev, Shevchenko (Dk.83 Dudu), Yarmolenko, Milevskiy (Dk. 61 Aliyev), Brown
Yedekler: Koval, Danilo Silva, Almeida, Aliyev, Haruna, Correa, Dudu
Teknik Direktör: Yuri Semin
Beşiktaş: Cenk Gönen, Hilbert, Egemen, Sivok, İsmail, Ernst, Aurelio, Necip, Quaresma, Simao, Edu (Dk. 73 Holosko)
Yedekler: Umut Kaya, Fernandes, Veli, Mustafa, Holosko, Sidnei, Ekrem Dağ
Antrenör: Carlos Carvalhal
Gol: Garmash (90+4)
Sarı Kartlar: Quaresma (Dk. 29), Gusev (Dk. 32), Ernst (Dk. 62), Aurelio (Dk. 87), Sivok (Dk. 88), Cenk (Dk. 90)

Demokrasi Parkı'ndan Sonra

2011-10-20T00:52:00.011+03:00

Sanırım herkes hatırlıyordur 3 Ekim 2009 günü oynanan Denizlispor maçını. O akşam yaşananlar, Beşiktaş tarihinde bir dönüm noktasıydı. Demirören'le alakalı tartışılan her şey, o ana kadar yöneticilik yada başkanlık kavramları ile ilgiliyken, birden bire tüm eksen bambaşka bir tarafa kaymıştı.

Kulüp idareciliği bakımından verilen kararlar yada sergilenen davranışlar belli bir standart çerçevesinde eleştirilirken, ben ve benim gibiler için bir kabus yaşanmıştı o akşam. Çünkü ilk defa kapalı tribün, Beşiktaşlılar'ın elinden alınmıştı.

Öte yandan Demirören'in başkanlık yaptığı dönemler içerisinde, kulübün borcunun nereden nereye geldiği noktasında yazılanlar ve konuşulanlar da tüyler ürpertici. Son rakamlar 470 milyon lira civarında... Demirören'e olan borç ise 100 milyon lirayı aşmış durumda. Daha detay ve absürt bir bilgi paylaşayım: Beşiktaş'ın şehir içi ulaşım gideri geçen sene 8 milyon lira iken bu sene 61 milyon lira olmuş.

Fulya, Stad Projesi, reklam gelirleri, yayın hakları, lisanslı ürünler, kombine kart ve maç biletlerinin fiyatlandırılması, oyuncu transferleri ve şu an aklıma gelmeyen pek çok başlık açısından kulübün bulunması gereken mali pozisyonun çok çok gerisinde bir yerde olduğu da aşikar.

Tüm bunları birleştirdiğimde ise karşıma çıkan tablo, inanılmaz hızla uçuruma doğru sürüklenen 108 yıllık bir koca çınar. Renklerine aşık olduğumuz, duruşunu yaşam tarzı olarak benimsediğimiz Beşiktaş'ımız kan kaybediyor.

Geçen hafta sonu, tüm bu olumsuzluklara dikkat çekmek ve camiada geciken algıyı yaratmak maksadıyla bir organizasyon planlandı. Benim gibi İstanbul dışında olanların merakla beklediği bir organizasyondu bu. Ancak sonrasında takip ettiğim kadarıyla amacına ulaşamayan bir organizasyon olarak gerçekleşmiş olduğunu gördüm. Sadece 50 kişilik bir reaksiyon olmuş ne yazık ki...

Ceketini de al git Demirören! 16.10.2011 from sekerli on Vimeo.

(sekerliler.blogspot.com'dan alıntıdır)

Bu nokta itibariyle Demirören'in yarattığı tüm bu olumsuz tablo karşısında, gönül verdiği renkleri önemseyen her Beşiktaşlı'nın olan biteni takip etmesi, analiz etmesi ve sakince oturup düşünmesi gerektiğine inanıyorum. Tribünün eski atmosferine geri dönmesi gerektiğini düşünüyorum. Artık birilerinin çıkıp taşın altına elini sokmasını istiyorum.

Yoksa çok daha berbat günler bizi bekliyor...

Futbol Daha İyi Oynanabilir

2011-10-20T00:34:00.003+03:00

Futbol daha iyi oynanabilir” mi acaba? Tabii ki öyle. Dünyanın en iyi, en pahalı takımlarını son haftalarda tekrar tekrar gördükten sonra... Yani Barça ve Real Madrid’i ardı ardına defalarca izledikten sonra. Tabii ki öyle... Şöyle:

Real Madrid’in Önemli Hataları

Ama önce bir hikaye;
Vakti zamanında, bir prens babasına kızmış ve O’na bir uyarı mektubu yazmış: “Eğer 100,000 altınım olursa, bir ordu toplayacağım. Şuraları, şuraları yakıp, yıkacağım. Sonunda ordunu da yenip, seni tahttan indireceğim.”
Kral babasının cevabı ise çok kısa olmuş: “Eğer...”

İzin

Futbola dönersek;

Eğer Real Madrid, Barça’ya izin vermeseydi, oyun çok farklı olabilirdi. Barça çok rahat, güzel paslar yaptı, Real Madrid izin verdiği için. Real Madrid engellemedi. Engelleyemedi.

Engellemedi

Dört maçlık serinin ilk maçlarında Real Madrid Barça’nın pas trafiğini engellemekte fazla kararlı ve gayretli olmadı. “Alan Daraltma” gibi çok yanlış bir düşüncenin, yani Reaktif yaklaşımının geçmişte zedelediği beyinlerin tekrar Proaktif bir noktaya dönmesi zaman alıyor herhalde. Hatırlanırsa, Capello’nun Real Madrid’i “Alan Daraltma”yı çok iyi yapardı. Ama taraftar haklı olarak, bu zavallı “tabi olan” tutumu koca Real Madrid’e yakıştıramazdı.
Sonunda Real Madrid şampiyon oldu ama Capello kovuldu. Doğrusu da bu idi. Real Madrid karakterinde bir takım Reaktif bir anlayışa mahkum edilemezdi. Rakipten topu almak, sadece ve sadece rakibin pas hatalarına bağlı olamazdı. Bu Reaktif anlayışın izleri Takımın ve Kulübün farklı noktalarını da etkilemiş olabilirdi. Çünkü gerçek Holistik’tir. Yani herşey herşeye bağlıdır. Bağımlıdır.

Engelleyemediler

İlk maçlarda Barça’nın pas trafiğini engellemeyi fazla düşünmeyen Real Madrid son 2 maçta ise, bir ölçüde, Proaktif olmayı denedi. Ama yapamadı. Baskı yapmaya çalıştı. Ancak, ilk toplara gidişlerde ve ikinci toplara gidişlerde büyük hatalar yapıldı. Dikkat ve zamanlama hataları... Topu kazandıklarında, hemen “yumağı çözememeleri” yani topu kalabalıktan tenhaya oynayamamaları ise top kayıplarına neden oldu.

Belki onlar da 5x2 egzersizinin kurbanı idiler. Ha deyince olmuyor bu işler tabii. Aslında yeni oluşan bir takımda sesli uyarılar, göz göze gelmeler vd. zaman alıyor mutlaka. Bu fazla önemli değil, yeter ki yol doğru olsun.

Barcelona’nın Önemli Hataları

En önemli iki hata stratejik açıdan şöyle sıralanabilir;

*NE YAPMANIN, NASIL YAPMAKTAN daha önemli olduğunu iyi bilmemeleri.
*ARAÇLAR ve AMAÇLARIN birbirlerine karıştırılması.

Pas Yapmanın Sihiri

Pas yapmayı ne kadar da çok seviyorlardı. NASIL da güzel paslar yaptıklarını spor sayfaları çarşaf çarşaf anlatıyordu. Akşam yattıklarında, oynanan maçı düşündüklerinde, rüyalarında attıkları golleri, şutları, şunu bunu değil, sadece dar alanda NASIL da güzel pas yaptıklarını görüyorlardır herhalde...

Tıpkı Zidane gibi... O da NASIL top saklamayı ve adam geçmeyi çok severdi. Bir rakip hatta 2 rakip onu kesmezdi. Beklerdi ki karşısındaki rakipler çoğalsın. Şöyle 2-3 kişi arasında iken topu saklamak ve ustaca onlardan sıyrılmak çok hoşuna giderdi. NASIL da topu saklardı. NASIL da aradan sıyrılırdı.

Ha... Bu arada hayati saniyeler, saliseler ziyan edilmiş... Rakip savunma geri dönmüş, toparlanmış. Bütün bunlar onun için pek o kadar önemli değildi, herhalde...
Gene NASIL da aradan sıyrılmıştı ama!!!

Barça’lı oyuncular, 5x2 egzersizini de herhalde çok seviyorlar. Ama bu yanlışın öğretildiği egzersizi olduğu gibi sahaya taşımaları ve oyunu dar alanda oynamakta ısrar etmeleri önemli bir hata idi.

Oyunu dinlendirmek, rakibin dikkatini o noktaya çekerek, savunmanın açıklarını kollamaya çalışmak ve fırsat bulunca savunma arkasına adam kaçırmak... Tüm bunlar anlaşılabilir hedeflerdir. Ancak görünen o ki, bu amaçlar Barça’nın pas trafiğinin ufak bir bölümüydü.
Dar alanda pas yapmanın riski büyüktü. Nitekim Real Madrid’in Baskı’yı çok yetersiz ölçüde uygulamasına rağmen Barcelona çok şaşırdı, top kaybetti hatta rakibe çok isabetli bir iki pas verdiği bile oldu.

Gelecekte baskıyı daha doğru yapan rakipler karşısında, Pas’ı gole yönelik bir ARAÇ değil, sadece ve sadece bir AMAÇ olarak algılayan Barcelona çok zorlanabilir. NE Yapmanın, NASIL Yapmaktan çok daha önemli olduğunun bilincine varması halinde, Barcelona çok daha iyi bir takım olacaktır. Stratejik Düşünce de bunun için vardır.

BÜYÜK ARA BAŞLIK... Orta, pas değildir*

Maç analizlerinde değerlendirilen “isabetli orta” kriteri ile ilgili bazı düşünceler:
“Orta” “pas” değildir. Zaten onun için, “Pas” “verilir”. “Orta” “yapılır”.
Pas, bellli bir oyuncuya “verilir”. Koşu yolu’na atılanlar da dahil, “isabet” pas için söz konusudur. İsabet, pası vereni bağlar. Ama “orta”, top saha dışına atılmadıkça isabetli sayılabilir. Çünkü, o anda, top ile buluşmak da önemlidir.

“Orta”nın Ön Direk’e mi, Arka Direk’e mi, Kale Alanı köşelerine mi, yoksa Savunma Arkası’na mı? yapıldığı ayrı bir konudur. Orta yapanın bu seçimini değerlendirebilmek fazlasıyla sofistike bir durumdur ve bu bir Maç Analizi formatına sığmayabilir.

***

Pas’ın bir vereni bir de alanı vardır. Pas, isabetli mi değil mi anlamak kolaydır... Ama “orta” öyle değildir. Orta yapılır, akıllı olan, oyunu ve pozisyonu iyi algılayıp anlayan oyuncu top ile “buluşur”. En azından o niyette olur. Onun için, biz daha 10 yaşındaki çocuklara bile sağ kanattan gelişen 100 atağın 99’unda golün sol taraftan atılacağını, soldan gelen ataklarda da hep golün sağ taraftan atılacağını öğretmeye çalışırız. “Orta” takip edilmelidir...

Buna en iyi örnek 2009-2010 Şampiyonlar Ligi ilk Barcelona-Inter maçında Milito’nun attığı golde Schneider’in 1-2 arkadaşı ile birlikte top ile buluşabilmek için kendilerini yırtmalarıdır...
Gol Öncesi 2 pozisyonda da Arka Direk kullanılmıştır.

***

Bunlar farklı şeylerdir... “Kısa Orta”dır, “Derin Orta”dır, çizgiye inip “Geri Top Çıkartmak”tır vd...

Fark’ın farkında olmak gerekir... Tekrar vurguluyorum, Orta, Pas değildir... Pas takım arkadaşına verilir. Orta ise belirli bölgelere yapılır. Zaman zaman, adeta gözü kapalı yapılır. Sanki otomatiğe bağlanmış gibi. Çünkü ortayı yapan iyi bilir ki o ortayı izleyen 1-2 takım arkadaşı orada olacaktır. Fark da bu ayrıntıdadır zaten.

Bu işleri pek iyi anlayamayan, bilemeyen oyuncular (Barça’nınkiler gibi!) ise sadece olanı biteni seyrederler. Uzaktan!

Ve Hataların Daha Fazlası...

Barcelona demişken, 2009-2010 Şampiyonlar Ligi 2 Inter maçına dair:

*Bu iki maçta topu topu 7-8 orta yapmışsa, bu ortaların sadece bir tanesi takip edilmişse... Yani ~%12lik bir “orta izleme” oranı ile Barcelona’nın kanatları iyi kullandığı söylenemez...

*Inter Çizgi Savunması ile gollere davetiye çıkarmış ama Barcelona, hep top hizasında olan Savunma Çizgisi ile kale arasındaki 2-3 metrelik koridoru hiç kullanmamıştır.
Böyle bir koridordan haberdar oldukları da şüpheli. Haberleri olsaydı, hiç olmazsa denerlerdi...
Oysa o boşluğa yapılacak yerden sert veya kol hizasındaki (Savunma oyuncularının en aciz kaldıkları yükseklik) ortalar ile pek çok gol fırsatı yakalayabilirlerdi.

*“Kalabalık Savunmaya Karşı” oyunu biz daha 14-15 yaşındaki çocuklara öğretmeye çalışırken, Barça’nın bu konudaki acizliği çok şaşırtıcı. Bırak “tek’te” verkaçı, “zincirleme” verkaçı, “3’lü” verkaçı, doğru dürüst bir verkaç bile göremedik.

*Kaleye vurulan ama adına “şut” denemeyecek o cılız vuruşlar ise ayrI bir konu. İki maçta sayısı 10’u bile bulamayan o toplar Inter için tehlike olmaktan çok uzaktı.
Tıpkı 2 sene önce Lucescu’nun Shaktar’ına ilk şutu 93. dakikada atabilmeleri gibi.

MESSI

Ayağına her top alışta, başına en az 3-4 oyuncu toplayan Messi’nin doğru dürüst kullanılamaması da önemli bir eksiklik. Böylesine “dengesi bozulmuş” bir rakip savunma varken. Messi’nin uzağındaki geniş alanı sadece 4-5 adamla korumak zorunda kalan Inter hiç zorlanamamışsa, burada bir terslik var. İşte tam da bunlar için hep diyorum ki, “Futbol çok daha iyi ve akıllı oynanabilir”.

Savunma Komedisi

Barça’nın, Inter Çizgi Savunması’nı cezalandıramaması ise, futbolda daha gidilecek pek çok yol olduğunu gösteriyor.

Top hizasındaki Çizgi Savunma oyuncularının dikkat odağı birilerine bakıp hiza almaktadır!..

Dünya’daki genel uygulama budur. Oysa esas tehlike, topa sahip olan rakip ve onun pasını alacak diğer oyunculardır. Tamam, Pique’nin attığı gol ofsayt idi. Ama “Çizgi Savunmaya Karşı Oyun” için iyi çalıştırılmış olsa, topu 10 cm daha geride alıp gene golü rahatça atabilirdi. Böyle pamuk ipliğine bağlı bir savunma anlayışı olabilir mi? Rus Ruleti’nden farksız! İşte bu noktada, Proaktif Olmak-Reaktif Olmak’tan da sözetmek gerekiyor.

Proaktif Olmak

Gerek ulusal gerekse uluslararası platformlarda 20 yıldan beri ilgililere anlatmaya çalıştığım gibi, bu kavramlar Stratejik Düşünce’nin ana unsurları arasındadır.

Topa sahip takım Proaktif’tir... Kararları onlar verir, ne olacağını onlar belirler. Topa sahip olmayan takım ise Reaktif’tir. Tabi olurlar. Hep bir aksiyona reaksiyon göstermek durumundadırlar. Yani hep geç kalmaya mahkumdurlar. Zaman zaman 1-2 cılız ve pek bilinçli olmayan aksiyon dışında...

TÜZÜN Takımları’nı Avrupa’da saygıdeğer ve farklı yapan unsurların başında Proaktif Oyun Anlayışı geliyordu. Hep tabi kılmaya çalıştık. Hiç tabi olmadık. Ve karşılığını aldık.
Top bizde değilken bile oyunu biz kontrol edebiliyorduk. Rakip ne yapıyorsa biz izin verdiğimiz için yapabiliyordu. Genellikle...

Rakamlara Dikkat

Öte yandan rakamlara da dikkat gerekir. İstatistikçilerin dediğine göre 3 çeşit yalan var: 1-Küçük Yalanlar, 2-Büyük Yalanlar, 3-İstatistikler! Sorular doğru sorulmalıdır. “Topa Sahip Olma Oranı” değerlendirmesi insanları yanıltan bir başka kriterdir. Karşı Atak Düzeni’ni iyi öğrenmişseniz, topa sadece %25-30 sahip olur ama maçı 7-0, 8-0 kazanabilirsiniz! 1975’ten itibaren yönettiğim BJK Genç Takımları ile bunu konuşurduk. Çocuklara, maç ertesi “hep rakip oynadı, ama bunlar kazandı” gibi yorumları duyduklarında, okuduklarında fazla üzülmemelerini söylerdim!..

Sonuç:

Topa ne kadar süre sahip olduğunuz hiç ama hiç önemli değildir. Önemli olan, topa sahip iken veya değilken ne yaptığınız ve ne yapmadığınızdır. Çünkü topa sahip olma sayısı eşittir. Yani top bir o takımda bir de öteki takımdadır. Bir takım topa 10 kere sahip olmuşsa, rakibi de 10 kere, ya da 9 veya 11 kere sahip olmuştur. 8 veya 12 değil.

Topa Sahip Olmak

Bu noktada bir başka yanılgı ise, Topa Sahip Olma’yı bir Savunma önlemi olarak düşünmektir. Doğru, oyun 2 tane topla oynanmıyorsa, topa sahipken gol yemezsiniz. (KK golleri hariç!) Ancak top sizde iken, ana amacınız Gol Atmak’tır. Ne yapıyorsanız, oyunu dinlendiren veya amaçsız gibi görünüp rakip savunmanın dengesini bozmaya yönelik paslar da dahil herşey Gol Atma’ya yönelik olmalıdır. Top sizde değilken ise yapılan herşey Gol Yememek’e yönelik olmalıdır.

Stratejik Düşünce

1975’ten beri Beşiktaş Genç Takımları’na, 1973’ten itibaren yönettiğim Genç Milli Takımlara ve diğer tüm TÜZÜN Takımları’na öğretmeye çalıştığım gibi “Doğru Karar” çok önemlidir.
Taktik, “oyunu akıllı oynamak” olarak tanımlanır. Bu düşünce, küçük yaşlardan itibaren çocuklara verilir. 14-15 yaş beklenmez. Dünyadaki genel uygulamanın aksine. Çünkü bu bir Merkez Sinir Sistemi fonksiyonudur. Ve çünkü “Beyin” en erken gelişen organlardan bir tanesidir.

Altı yaşındaki çocuğun beyninin %90’ı oluşmuşsa, bunu doğru kullanmasını çocuğa neden öğretmeyelim? Stratejik Düşünce Konsepti’ne sahip takımlar bu oyunu daha kolay ve daha akıllı oynayabilirler. Siyah-Beyaz gibi 2 farklı paradigmadan söz ediyoruz. İşte Stratejik Düşünce böyle bir şeydir.

*06.05.2010 tarihinde Hürriyet Spor Servisi’ne yollanan Açık Mektup’tan alınmıştır.

(Serencebey'den alıntıdır)

ÖKD ve BJK'deki Başarılar

2011-10-20T00:28:00.004+03:00

Son 35 yılın Beşiktaş Tarihi’nin doğru bilinmesi ve yazılması için, 1.elden, bazı kısa notlar:
1975 yılında durum pek iyi değildi… Takım 1967’den sonra şampiyonluktan hep uzak kalmıştı… Çözüm, eskiden olduğu gibi (Şenol-Birol..., Yusuf Sanlı…) gene gençlerde arandı…

BAŞARI -1

Mehmet ÜSTÜNKAYA Yönetimi kesin kararını verdi. Genç Takımların (o zamanki adı ile “Futbol Okulu”) başına Refik ÖZVARDAR getirildi… (1975)

BAŞARI -2

Mehmet ÜSTÜNKAYA Yönetimi, ilk tecrübe olumlu olmasa bile “Gençlere önem verme” kararında direndi… Bu çok önemli bir karardı…

Genç Takımlar’ın başına beni getirdiler. (Ekim 1975) Zamanın Genel Sekreteri Cengiz KAP’ın da desteği ile. Faruk PALA ve Sami ALBAYRAK da gençlerle ilgili yöneticiler idi…

Koyduğum hedefler pek çok kişi için inanılır gibi değildi…

a- “Yetiştirilecek genç oyuncuların katkısı ile Profesyonel Takımı eski gücüne kavuşturmak”…
b- “Bu girişim ile diğer takımlara da örnek ve öncü olmak”…
c- “Geleceğin Beşiktaş’ının ve hatta Türk Futbolu’nun temellerini atmak” … (Yönetim Kurulu’na verilen Kasım 1975 ve Şubat 1976 tarihli raporlar…)

O zamanın şartlarında bunlar gerçekten inanması zor hedeflerdi…

Ama inandılar… Güvendiler… Mehmet ÜSTÜNKAYA, “O kadar inançla ve heyecanla anlatıyordunuz ki, bir deneyelim istedik” demişti…

BAŞARI -3

Yıl 1978-79… Özkaynak Düzeni ilk ürünlerini sunmaya başladı… Profesyonel Takım önünde aynı sahada oynayan Genç Takım, Beşiktaş taraftarlarını çok mutlu ediyordu. Taraftar, Beşiktaş’ın geleceğini o pırıl pırıl çocuklarda görmüştü…

Üç yıl önce yazılıp… Altı imzalanıp… Beşiktaş Yönetim Kurulu’na sunulan raporlarda olduğu gibi…

Bir maçta 3 kere değiştirilen Oyun Düzeni ile… Diziliş değil, Oyun Düzeni ile…

Daha Türkiye’de “Baskı”nın “B”si bilinmiyorken yaptıkları baskı sonucu rakipleri ezmeleri ile…
Attıkları akıllı Karşı Atak golleri ile vd.. vd..

Beşiktaş taraftarlarının yıllar süren hayallerini gerçeğe çeviriyorlardı…

Öyle ki, bir kısım taraftar Genç Takım maçının hemen ardından oynanacak Profesyonel Takım maçını izlemeden sahadan ayrılıyordu.

BAŞARI – 4

Başkan Gazi AKINAL Yönetimi, büyük bir cesaretle ilk Özkaynak Düzeni ürünü oyunculara (Ziya DOĞAN, Süleyman OKTAY, Fuat YAMAN ve ardından Fikret DEMİRER) Profesyonel Takım yolunu açtı…

Onlar da kendilerine güvenenleri mahçup etmediler… (1978-79)

Tabii bazı karşı görüşler de vardı… Doğal olarak…

BAŞARI -5

Özkaynak Düzeni Profesyonel Takım için oyuncu üretmeye devam ediyordu…

(Rıza ÇALIMBAY, Kenan OKTAY, Tuğrul ÇAKIR, Haluk ÇAKAR…) Yıl 1979-81…

Böylece Özkaynak Düzeni’nin Sürdürülebilir Başarısı, Profesyonel Takım’ın gelecek yıllardaki Sürdürülebilir Başarısı’nın zeminini hazırlıyordu…

BAŞARI -6

Dorde MİLİÇ yönetimindeki Beşiktaş tam On dört (14) yıl aradan sonra tekrar Türkiye Ligi Şampiyonu oldu… (1981-82) Uzun yıllar gelmeyen başarıya sonunda ulaşılmıştı.
Eğik başlar On dört (14) yıl aradan sonra tekrar yukarıda idi…

Şampiyon Takım’ın 24 kişilik kadrosunda Özkaynak Düzeni’nden gelen 8 oyuncu vardı… 4 ya da 5’i kilit oyuncu olmak üzere…

***

O yıllarda Avrupa Futbolu’na musallat olan aşırı yoğunluktaki Fizik çalışmalar Profesyonel Takım’ın 2 yılına mal oldu… Şampiyonluk sonrası 2 sezon Dördüncü ve Beşinci olarak kapatıldı.

***

Bu yıllarda, Profesyonel Takım kadrosunda bulunan Özkaynak Düzeni ürünü genç oyuncular 1.Lig tecrübelerini arttırdılar…

Milli Takımlarda oynayanların yanı sıra, Beşiktaş ile Avrupa maçları oynayanların maç tecrübeleri de arttı… Takım ve Genç Oyuncular olgunlaşıyordu…

Özkaynak’tan gelen Feyyaz UÇAR ise çok önemli bir kazanç idi… (1982-83)

***

Nisan 1984’te Başkan olan Sayın Süleyman SEBA yönetiminde de Özkaynak Düzeni verimli olmaya çalıştı… Gökhan KESKİN ve Sergen YALÇIN başta olmak üzere Tacettin DOĞAN, Tevfik SAYGILI, Cem KUMBASAR vd. artık Profesyonel Takım geniş kadrosunda idiler…

***

BAŞARI -7

Beşiktaş 1985-86’da da Stankovic ile tekrar şampiyon oldu. Takımın 20 kişilik kadrosunda Özkaynak Düzeni’nden gelen 10 oyuncu bulunuyordu…

Şampiyonluğu belirleyecek maça 5 genç oyuncu (Rıza ÇALIMBAY, Feyyaz UÇAR, Ali GÜLTİKEN, Gökhan KESKİN ve Fikret DEMİRER) başlamıştı…

1-0 kazanılan Trabzonspor maçının tek golünü atmak Gökhan’a nasip olmuştu…
Tıpkı, 4 yıl önce 2-1 kazanılarak Şampiyonluğa ulaşılan Eskişehirspor maçının 2 golünü de Ziya’nın atması gibi… Uzun yıllardır beklenen şampiyonluk idi o…

Tesadüf… Ama çok anlamlı…

***

Tabii bu arada takımın tecrübeli oyuncuları da (Necdet, Bora, Mehmet, Samet, Ulvi, Kadir vd…) unutulmamalı… Uyum çok iyi idi…

Beşiktaş’ı Kolej Takımı yapan da buydu zaten… Yeni takıma giren oyuncuların ilk yıllarda çektikleri sıkıntılar artık bitmişti… Çünkü o ilk yılların sıkıntılarını çekenler, artık takımın tecrübeli oyuncuları olmuştu…

***

Eğer bunlar “Başarı” ise, Gordon bu başarıların neresindedir… Hiçbir yerinde… Çünkü daha Türkiye’ye gelmemişti…

Yoksa bütün bu olanlar “Başarı” sayılmıyordu da onun için mi bunlar hep tarihin karanlıklarında gömülü kaldı? Beşiktaş Duruşu denen bu mu?
Herkes, yıllar boyu, yanlış mı bilgilendirildi acaba?..

***

Neyse… Bunu dürüst tarihçi ve yorumculara bırakalım...

Olanı biteni kısaca özetlersek:

Beşiktaş uzun yıllar şampiyonluğu bekledi. (1967-82)
1975’te kurduğum Özkaynak Düzeni 6 yıl içinde (1975-81) Beşiktaş’ın eski gücüne kavuşmasına ve takımın şampiyon olmasına büyük katkı verdi…

Dünya Futbol Tarihi’nde, ülkelerin, sayısı 3-4’ü geçmeyen 1.sınıf takımlarında, bu kadar kısa zamanda, bu kadar çarpıcı bir başarıya, bu kadar büyük bir katkı yapılmış mıdır? Bunu bilmem…

Ama şunu herkes iyi görüyordu:

Genç oyuncuların tecrübeleri arttıkça ve sayıları çoğaldıkça Profesyonel Takım güçleniyordu…
Başarı “sürdürülebilir” olmaya başlamıştı…

Öyle ki, Gordon’dan önceki 4 sezonda takım, 3 ikincilik ve 1 şampiyonluk alarak Beşiktaş’ın artık

eski gücüne ulaştığını herkese gösteriyordu…

Hatta Gordon’dan 1(bir) önceki yıl 2. olan takımın şampiyonluğunun gasp edildiği yazılıp, söylenmişti… Ki o takım, en çok maç kazanmış, en çok gol atmış, Avrupa’da çeyrek final oynayan ilk Türk Takımı olmuş idi…

Gordon böyle bir zamanda… Böyle bir takıma gelmişti…

Üstelik kulüp borçsuz idi… Sn. Süleyman SEBA’nın 16 yıllık İstikrar Dönemi’nin ilk yıllarında da, tutumlu Mali Politika ve bunun oyunculardan gördüğü destek meyvesini veriyordu.
Füzeler rampalarda fırlatılmaya hazırdı… Son yıllardaki 2 şampiyonluğa yenilerini eklemek için…
Sürdürülen Başarı’yı daha ileri noktalara götürebilmek için…

***

Gordon da, herkes gibi, kapasitesi dahilinde verimli olmaya çalışmıştı… Tabii ki Beşiktaş’ta yaptığı iş önemlidir… Ardı ardına 3 Şampiyonluk kolay bir iş değildir. Bu başarının kulüp tarihinde de önemli bir yeri olmalıdır…

Ancak, sevapların yanında hatalar da olmuştur… Keşke aylarca birlikte çalıştığı Sergen YALÇIN’ın potansiyelinin farkına varabilseydi… Belki o zaman, onu sol kanatta 10 mt.lik koridora hapsetmezdi…

“Sergen futbolcu değil… Ne zaman pas verecek, ne zaman şut atacak, daha onu bile bilmiyor” dediğinde ben de, yanımda olan Bahattin BAYDAR da çok şaşırmıştık…

Keşke oğullarını Beşiktaş Profesyonel Takımı ile antrenmanlara çıkartmasaydı… Bu, en hafif deyimi ile Beşiktaş’a saygısızlık… İngiltere’de böyle bir şeyi aklından bile geçiremezdi…
Bu arada, zamanın Yönetimi’nin Özkaynak Düzeni’nin kendisine bağlanması çabaları da aklını karıştırmış olmalı…

Medyanın da kullanıldığı bu çabalara tabii ki tepkim olmuştu… Yönetimin fikir değişikliğini ertesi gün gazetede okumuştum… Şartım öyle idi…

***

O zamana kadar Beşiktaş’ta yaptıklarımız belki hala tam anlaşılamamıştı!..
Belki Genç Milli Takımlar ile yaptıklarımız anlaşılır. UEFA’nın referans verdiği 1.sınıf Turnuvalarda, yani Avrupa Şampiyonası ve Dünya Kupalarında, seksen sekiz (88) yıllık Türk Futbol Tarihi’nde (1923-2011), Milli Takımlarda Türkiye’nin oynadığı 5 Final’in 3’ünde ben oynamışım…

88 yıllık tarihte, Türkiye 3 kere Şampiyon olmuş… 2 Şampiyonluk benim…
UEFA tam Yetmiş Dokuz (79) yıl için (1923-2002) Türkiye Başarısı olarak neyi göstermişse, hepsinin altında benim imzam var…

İyi bilmeyenlere duyurmuş olayım…

***

Umarım bundan böyle Beşiktaş Tarihi daha doğru yazılır… Bilinir… Daha dürüst anlaşılır…
Neyin ne, kimin de kim olduğunun daha iyi farkına varılır…

(Serencebey'den alıntıdır)

Tecrübe Nedir, Ne Değildir

2011-10-20T00:23:00.002+03:00

Bazı arkadaşlardan öğrendiğim kadarı ile SERENCEBEY’de (Kasım-Aralık 2010) yayımlanan yazımda tam anlaşılamayan bazı noktalar olmuş… Konuyu biraz daha açayım;

Hollanda Futbol Federasyonu (KNVB) Eğitim Bölümü’nün Genç Takımlar ile ilgili görüşlerinden biri şöyledir; “En iyi oyuncular en iyilerle birlikte en iyilere karşı oynasınlar.”

Bu yaklaşımda önemli bir eksik vardır. Bence, doğrusu şöyle olmalıdır: “En iyi oyuncular, en iyilerle birlikte en iyilerin tecrübelilerine karşı oynamalıdır.” Bu siyahla beyaz kadar farklı bir yaklaşımdır. Ama çok daha doğrudur. Bunu bana tecrübelerim öğretti!..

Öğreniyor, öğreniyor, öğreniyor... Ne zaman bilecek?

“Tecrübeden tecrübeye fark var. Tecrübenin makbul olanı, ders alınanı… İşe yarayanı…”
İsmet İNÖNÜ başarısının sırrını, aynı hatayı iki kere yapmamaya bağlarken bunu kastediyordu herhalde… Bir Grek filozof (değilse mutlaka bir Çinlidir!) “Ne zaman bilecek…” diye yakınırken, ot gelip ot gidenlerden, yıllar boyu bir arpa boyu gelişmeyenlerden şikayet ediyordu mutlaka… Tecrübe var, tecrübe var… Tekdüz takımlarının 40’lık 50’lik ama futbolu çenelerine vurmuş oyuncuları da tecrübeli. Halı sahaların 80-90 kiloluk U45, U50 oyuncuları da tecrübeli. Tıpkı 8-10 yıl öncesine kadar Fil Mezarlığı olarak nitelenen Kuveyt, Katar vb. liglerinin çoğu oyuncusu gibi…

Öte yandan ise İyi’nin, Usta’nın tecrübelisi var. Şu kısa hikayede Picasso’nun anlattığı gibi:
Üstad son yıllarında köyüne çekilmiştir, orada çalışır. Zaman zaman da ziyaretçi kabul eder…
Böyle bir ziyarette bir turist hanım kendisinden bir eskiz rica eder. “Tabii” der Picasso. Çizer… Ücretini de 150 dolar olarak belirler… Hanımın “ama 5 dakika için biraz çok değil mi” sorusunu şöyle yanıtlar: “Hayır madam, 5 dakika değil… 82 yıl artı 5 dakika.” Sözünü ettiğim tecrübe böyle bir şey işte…

Ustalar ve Çıraklar

Ben bunu rahmetli Yusuf Hoca’nın (TUNALIOĞLU) bıçak gibi genç savunma oyuncularını bir göz vücut hareketi ile bakkala yolladığı zaman gördüm. Ben bunu Genç Milli Takımlar’dan yardımcılarım Erdal KESER, rahmetli Bora ÖZTÜRK’ün 17-18 yaşlarındaki fırtına gibi Genç Milli Takım savunma oyuncularını kolayca çırak çıkarttıkları zaman da yaşadım… Yardımcı Necati Hoca’nın (ÖZÇAĞLAYAN) en iyi Genç Milli Takım atak oyuncularımıza top göstermediğine de şahit oldum… Çünkü onlar durumları iyi tanıyorlardı. Aynı pozisyonu yüzlerce kez yaşamış, gerekeni yapmışlardı… Zavallı genç oyuncular ise etrafta olanı biteni çabuk ve doğru algılayamıyorlardı. Çünkü o pozisyonları fazla yaşamamışlardı.. “O an”ı tanıyamıyorlardı… Acemi kalıyorlardı… Ne kadar yetenekli olurlarsa olsunlar… Oysa yaşıtları ile oynarken, hayat onlar için çok kolaydı…

Ne yazık ki gerçek bu değildi… Ortam yapaydı. Karşılarında “iyi”ler vardı ama “iyilerin tecrübelisi” yoktu. Akademi Ligi, A2 Ligi ve benzeri liglerde bulunmayan işte budur…

Akvaryum Ligi

Dünya denizlerinde hükmetmesini istediğiniz balıkları akvaryumda yetiştiremezsiniz.
Çünkü akvaryum başkadır, okyanus başkadır… Balina, köpek balığı ve benzerleri başkadır, cicili bicili akvaryum balıkları başkadır… Okyanuslarda, yani Profesyonel Lig’lerde yaşam daha gerçektir. Gerilim yüksektir. Amaç, yani hayatta kalabilmek çok zordur. Adeta ölüm kalım meselesi… Oysa akvaryumlar, yani Akademi, A2 vd. Ligleri çok daha rahattır. Gerilimi azdır. (Geçenlerde 15-16 yaş rakip oyuncuları sopalarla dövenleri istisna olarak alıyorum. Burada insanlardan konuşuyoruz…) Bu lay lay lom liglerinde amaç da ona göredir. Yaşam çok daha kolaydır. Hayatta kalmak garantidir. Tehlike azdır… Çünkü karşıda yeterince zorlama yoktur. Püf nokta budur… Balinalar, köpek balıkları hepsi öteki taraftadır. Okyanuslarda, yani Profesyonel Lig’lerde… Yıllar boyu o liglerde pişmiş 25-30 hatta daha ileri yaşlardaki atak oyuncuları, savunma oyuncuları da balinalardır, köpek balıklarıdır…

İşte 17-18 yaşlarındaki genç oyuncuyu yükseldiği Profesyonel Takım’da ya da A Milli Takım’da bekleyen budur. Yaşamın gerçeği olarak…

İşte bunun için...

TÜZÜN Metodu’nda 9-10 yaşlarında başlayan öğretim-eğitim 16-17 yaşlarında sona erecek şekilde planlanır. Sisteme sonradan katılanlar yoğun deneyim programları ile grup seviyesine ulaşmaya çalışır. Oyuncular geleceğin futbolu, geleceğin dünyası için bilgilenir, donatılmaya çalışılır. Yani 8-10 yıl sonrası için… Farklı hazırlandıklarının bilincinde olarak. BJK Profesyonel Takımı’nda yerini alacakları milyonluk ve çoğu yabancı oyunculardan hiç eksikleri olmadığının inancı, bilinci ve özgüveni ile… Ziya DOĞAN, Rıza ÇALIMBAY, Fikret DEMİRER’den Feyyaz UÇAR, Ali GÜLTİKEN, Sergen YALÇIN’a vd. kadar…

Hepsi de okyanuslara çok yakışıyorlardı… Hiç yadırgamadılar… Tıpkı Milli Takım’larda görev yapan genç oyuncular gibi… Fatih TEKKE, Emre AŞIK, Sergen YALÇIN, Okan BURUK, Mustafa KOCABEY’den, Oktay DERELİOĞLU, Ayhan AKMAN, Emre BELÖZOĞLU, Sabri SARIALİOĞLU, Selçuk İNAN’a vd. kadar… Dünyadaki hiçbir güç onları inandıramazdı ki Avrupalı onlardan daha iyidir… Türk Futbolu’nda “siyah”, işte böyle “beyaz” yapıldı…

Çözüm

A2 Ligi yerine Profesyonel Lig’de oynayan bir A2 Takımı olabilir… Bu, bazı A2 oyuncuları ile desteklenmiş bir Profesyonel “Kardeş Takım” da olabilir, kiralama da… Beşiktaş, Fenerbahçe, Galatasaray, Trabzonspor gibi üst düzey takımların oyuncuları için aranması ve ulaşılması gerekli seviye Bank Asya Ligi’nin orta sıraları olabilir… Ancak o zaman bir A2 oyuncusunun yükseldiği A Takım’ı eskisinden daha iyi yapması mümkün olacaktır.
Daha 16-17 yaşlarından iken bir oyuncunun doğrudan A Takım’da oynaması ve katkı verebilmesi ise harika bir olaydır…

Savunmada hayati hata; Ortaya izin
Geçen gün Bobo’nun Trabzonspor’a attığı kafa golünde, Kanat Savunması’nın önemine bir kere daha şahit olduk… Kanat Atakları çok konuşulur ama Kanat Savunması hep unutulur… Arsenal’dan Real Madrid’e, Barcelona’ya kadar dünyanın en iyi, en pahalı takımlarında bile… TV’de her hafta, gerek Türkiye’de gerekse Avrupa’da leblebi gibi yenen golleri gördükçe, futbolda daha gidilecek çok yol olduğu anlaşılıyor… Acaba maçlarda fazla gol olsun diye mi ortalara bu kadar fazla izin veriliyor?!

***

Bütün beklerin aklı fikri çalım yememekte, rakibin top ile ceza alanına girmesini engellemekte… Ortanın yapılıp, yapılmaması onları fazla ilgilendirmiyor, orta sonucu yenen goller de!.. Bu gevşek savunmacıların en önde gideni Roberto Carlos idi... Orta yapılırken bazen topa sırtını dönüyordu… 11-12 yaşında, futbola yeni başlamış çocuklar gibi… Pek çok pozisyonda, bırakın ortanın yapılacağı yerde olmayı, TV ekranında bile görünmüyordu… Yani “Hayati Tehlike”nin, olması gereken yerin 40-50 metre uzağında!.. Genç futbolcu adaylarına bu sakıncalı(!) kasetleri göstermemek lazım… “Yanlış”ı öğrenmesinler diye… Gerek uluslararası, gerek ulusal her platformda 20 yıldır ilgili olanlara işin doğrusunu anlatmaya çalışıyorum… Kuşadası-1993 UEFT (Avrupa Antrenörler Birliği) Toplantısı’nda yaptığım kaset destekli sunumlar büyük ilgi görmüştü. “3.Durum Konsepti”nin yanı sıra ortalara verilen izin sonucu yenilen tonla golü insanlar tane tane görmüşlerdi. Ama değişen fazla bir şey olmadı… Sahalarda eski tas eski hamam devam etti… Ediyor… En üst düzey Avrupa maçları dahil, kanat atağı sonucu yapılan her 10 ortanın 7-8’inde oyuncular orta yaptırmamak için yeterli çabayı göstermiyor. Çaba gösterir gibi yapanların çoğu da yalandan ve göstermelik… Maç analizlerinde ne zaman ki o kanattan “YENEN” ortaya verilen önem, o kanattan yapılan bindirmelerin önüne geçer, işte o zaman bu iş düzelir… Bütün bunlar bir Görev Tanımı, bir Dikkat Yoğunluğu, bir Konsantrasyon işidir… Oyunculara Kanat Savunması’nın ne olduğunu ve önemini Stratejik açıdan sunabilme işidir. Gerisi hikayedir…

***

Laf lafı açar. Fikir fikiri doğurur, geliştirir. Her yenilik bir ihtiyaçtan doğar… “Ortaya izin vermemek” TÜZÜN Gol Öncesi Pozisyon Konsepti’nin olmazsa olmazı idi. Gol Öncesi Pozisyon Anlayışı ise yaşamsal önemde idi… Çünkü Gol Öncesi Pozisyonları oradan doğuyordu… Goller de sonucu belirliyordu… Yani bütün emekleri…

***

Oyuncularımızın genel fizik yapısı uzun boylu rakipler karşısında hava toplarında bizi zorluyordu… O zaman “bari ortalar önleyelim” demiştim. Çok faydasını gördük…
Çünkü oyuncular, Doğru İş’i yani ortaya izin vermemeyi tam bir konsantrasyon ile yapmaya çalışıyorlardı… Bu düşünceye ulaşamayan tüm rakipler karşısında da kanatları oldukça etkili kullanmıştık… Tabii bu farklı yaklaşım sadece “orta” ile sınırlı kalmamalı… Bir “pas alış”, bir “derin koşu” bir “derin pas”, “çalım”, “top sürüş” vd. aynı ölçüde yaşamsal öneme sahipti… Belki bunu bir başka zaman anlatırım…

Not: İlgililere; Özgün düşüncelerden alıntı yaparsanız lütfen kaynak gösterin. Ben öyle yapıyorum.

(Serencebey'den alıntıdır)

UEFA 3. Junioren Konferenz

2011-10-20T00:18:00.002+03:00

Kasım - Aralık 2010 tarihli SERENCEBEY’de yayımlanan yazıda yukardaki toplantı sık sık referans verilmişti. Şimdi biraz ayrıntı... Viyana’da 18-22 Şubat 1991’de yapılan bu UEFA toplantısına, Türkiye F.F. adına Sn. Süheyl ÖNEN’le birlikte katılmıştık. Konu gençler idi. Gençlere futbol öğretimi, eğitimi... Toplantının değerlendirme bölümünde yaptığım konuşma dikkat çekmişti. Hollanda F. Federasyonu’nun (KNVB) önemli isimlerinden Bert van LINGEN, daha konuşma sırasında yolladığı not ile beni desteklediğini yazmıştı.

Özetle, söylediğim şu idi:

Biz burada 3 gün içinde, özellikle bazı fizik kalitelerin geliştirilmesi üzerine önemli bilgiler edindik.Teşekkürler. Ama ben buraya başka şeyler de duymak için gelmiştim. Özellikle taktik ile ilgili... Yani, karar oluşumu... Doğru karar... Karar frekansının arttırılması vs... En önemlisi Stratejik Düşünce’nin futbola uyarlanması... Bütün bunları konuşmacılara ve katılımcılara tane tane anlattım. Özetle... Bazen de örneklerle, ayrıntılı… Arada verilen çay molasında, hemen hemen bütün katılımcıların ve bazı konuşmacıların kutlamaları beni de Sn.Süheyl ÖNEN’i de sevindirmişti. İnsanlar değişime, farklı düşünceye aç idi. İstekleri üzerine, bu konuşmayı genişletilmiş olarak UEFA’ya yolladım. Aldıklarını, teşekkürleri ile birlikte teyit etmişlerdi. İşte o düşünceler... Bunların çoğu Futbol Dünyası’nda ilk defa söyleniyor, ilk defa duyuluyordu...

TAKTİK ÇALIŞMALARLA İLGİLİ BAZI DÜŞÜNCELER

Uyarı Kaynaklarına Dayanan Futbol Antrenmanları
Şimdiye kadar Genç Takım antrenmanları genellikle fizik ve teknik ağırlıklı olarak yapılırdı.
Tabii ki fizik ve teknik önemli ve gerekli unsurlar. Çünkü, oyuncunun maçta verdiği kararın uygulanması ancak teknik (Topa vurmak veya kontrol etmek...top sürmek vb.) ve/veya Fizik (sahada değişik tempo ile yer değiştirmek vb.) yardımı ile gerçekleştirilebilirdi... Peki “karar”ın kendisi nerededir?... Karar yanlışsa herşey yanlış olacaktır... Belki de “doğru” ları hep “yanlış” yerlerde aradık... Duran toplar, Pozisyon Taktikleri ve bazı (4-4-2, 3-5-2, 3-6-1 vb.) katı ezber uygulamaları için yapılan standart taktik çalışmalarının, merkezi sinir sistemi fonksiyonu olan “karar verme” ile fazla bir ilgisi yoktur. Karar verme’nin önemi belki son 2-3 yılda biraz anlaşılmış olabilir. Ama, bir futbol maçındaki doğru kararların nasıl geliştirileceği konusunda hala yapılacak çok iş vardır. Doğru Karar’lar doğru bilgiye dayanır. Bu algıyla ilgilidir. Algı ise “dikkat” ve ötesinde “seçici dikkat” ile ilgilidir. Bütün bunlar öğretilebilir. Uyarı Kaynaklı Taktik Antrenmanlar doğru karar oranını arttırır...

Bir maçta başlıca 4 uyarı kaynağı vardır:
Top
Takım arkadaşları
Rakipler
Sahanın çizgileri (oyuncunun sahadaki konumu)

Seçici Dikkat’in öneminin farkında olan bir oyuncu, öncelikleri doğru belirleyerek durumu (“o anı”) doğru algılar. Futbolcu, algı doğru ise, futbol bilgisinin (Taktik antrenmanlarda öğrendikleri, deneyimleri, takımın ortak değerleri vb.) yardımı ile Doğru Karar’ı verir...
Bazı dış ve iç uyarılar (proprioceptive) bu kararı bir ölçüde etkilese bile...
Bir örnek: Kanattan gelen bir topu tutan kaleci (daha önce öğretildiği gibi) ters kanada değil en ileriye bakmalıdır. Karşı atak başlatmak için...

STRATEJİK DÜŞÜNCE

Oyundaki bütün kararları futbolcular verir. Biz antrenörler katalizör görevi görürüz… Oyuncularımıza sadece yardım edebiliriz. Maçta kendilerini daha etkili ifade edebilsinler diye. Oyuncularımız Stratejik düşünmesini öğrenebilmişlerse, oyundaki problemleri daha kolay, daha çabuk (ve daha doğru) çözebileceklerdir.

Stratejik Düşünce’nin bazı önemli unsurları şöyle sıralanabilir (COPE):
İşleri doğru yapmak yerine Doğru işi yapmak
Durağanlık yerine Değişim odaklı olmak
Nasıl yerine Ne ve nerede
Araçlar yerine Amaçlar
Ezber yerine Vizyon
Reaktif yerine Proaktif
Etkinlikte bulunmak yerine Etkili olmak
Bilim yerine Sanat *

Maç sırasında verilen bütün kararlar ve yapılan uygulamalar sonuç (amaç) odaklı olmalıdır.

Peki hedeflenen amaçlar nelerdir?
Maçtaki 3 (2 değil) durum şunlardır:

Kimsenin topa sahip olmadığı durum (Boştaki Top)
Amaç: Topa ilk ulaşan olup topa sahip olmak **

Topun bizde olduğu durum
Amaç: Gol atmak (çabuk ve kolayca)

Topun rakipte olduğu durum
Amaç: Rakibin gol atmasını engellemek, topu geri almak.

Statejik Düşünce’den bazı örnekler:

Kanat Savunması
Maç sırasında yapılan ortalar ve “kanat atakları” hakkında pekçok şey söylenmiştir. Peki ya “kanat savunması”? Kanatlardan yapılan ortaların çoğu gol olmaktadır. Birçok savunma oyuncusu karşı takımın oyuncularının orta yapmalarına izin vermektedir çünkü kafalarında genelde çalım yememek ve rakibin çizgiye inmesini ya da top sürerek ceza alanına girmesini önlemek vardır. Bu yeterli değildir. Ne yazık ki bu “yetersiz kararların” örneklerini Avrupa’nın kalburüstü takımlarının oynadığı birçok maçta görmekteyiz. İyi tanınan pekçok savunma oyuncusu ortaların yapılmasını engellemeye yeteri kadar çalışmamaktadır.***
Tabi ki bir savunma oyuncusu kademeyi, derinliği, topla kale arasına girmeyi, zamanlamayı, markajı, rakibe olan açı ve mesafeyi vs. bilmelidir ama stratejik bakış açısından bilmesi gereken en önemli şey rakibin orta yapmasına ya da topu tehlikeli bölgemize (ceza alanı içi veya civarı) göndermesine izin vermemesi gerektiğidir. Gerisi hikayedir…

Pas yerine şut
Şut atabileceği iyi bir pozisyondaki forvet oyuncusu eğer pas vermeyi tercih ederse, verdiği pas mükemmel de olsa bir anlamı yoktur çünkü stratejik bakış açısıyla değerlendirildiğinde kararı tamamen yanlıştır.

Maçı kontrol etme
Proaktif bir takım reaktif oynayan bir takım karşısında oyunu kolaylıkla kontrolü altına alarak oyun hakimiyetini eline geçirebilir.

“Boştaki top” durumunun önemi
Bu oyundaki en önemli durumdur çünkü diğer iki temel durumun kaynağıdır. ****

“Boştaki Top” kavramının öneminin farkında olan takım kolayca oyun hakimiyetini sağlar. “Ceza sahasında”ki ya da bu bölgenin yakınındaki “boş toplar” maçlarının sonuçlarını belirleyici önemdedirler. Benim teknik sorumluluğum altındaki takımlar ( Türkiye Genç Milli Takımları ve Beşiktaş Futbol Kulübü Genç Takımları) aşağıdaki “Boştaki Top” durumları için çalıştırılıyorlar:
Bir orta yapıldığında,
Bir şut atıldığında,
Kısa ya da uzun paslar verildiğinde,
Top kontrolu, dönüşler, top sürme, çalım atma, ikili mücadele vs. esnasındaki kritik anlar

Bilimden daha fazla yardım
Şimdiye kadar bilimden genelde oyunun fizik ve teknik ile ilgili alanlarında faydalanıldı. Tabii ki tüm bu çabalar takdir edilmeli. Ama biz antrenörler bilimden – özellikle öğrenme ve karar verme süreçlerinde- daha fazla yardım bekliyoruz. Bu vesileyle takımlarımızın öğretim-eğitimlerinde faydalandığımız bazı uygulamalar:
Psikosibernetik oyuncudan daha fazla verim almamızı sağlıyor (daha iyi bir öz-imaj, yoğun deneyim). Sinerjetik çalışma küçük grupların etkinliğini arttırıyor. Network- Holon vizyonu anlayışı yardımıyla yapılan bazı çalışmalar oyuncu ve takımın verimini yükseltiyor. Diğer bir yandan, Simulasyon Çalışmaları birçok oyuncuya doğru karar verme konusunda yardımcı olabilir. Ne yazık ki Türkiye’de Simulasyon Çalışmaları için tesis ve donanım yok. Bu sistemle ilgili düşüncem şudur: Oyuncular, değişen uyarılara karşı tepkilerini düğmeye basarak değil, daha gerçekçi (yani maçtakine daha benzer) bir biçimde verebilirlerse, sistem daha etkili olabilir.

Gelecek
1991’deki 3. Gençlik Konferansı sırasında “gelecek” kelimesini pekçok defa kullandık. 3 gün boyunca, “geleceği kontrol etmek” ten, “geleceği şekillendirmek”ten, “geleceği yaratmak”tan sık sık bahsettik.

“Geleceğin” kendisi hakkında birkaç söz:
“Gelecek çalışmaları insan doğası, tecrübesi ve bilgisinin disiplinlerarası bakış açısıyla metodolojik, sistematik ve eleştirel bir şekilde incelenmesidir. Temel amacı, insanlığın halihazırda sahip olduğu ve geliştirebileceği alternatif gelecekleri tahmin etme ve etkileme yetilerini geliştirmektir” (R.BAKER).
Eğer geleceği şekillendireceksek çevrenin farkında olmalıyız. Orada ne olup bittiğini bilmeliyiz. Bu çevre taramasıdır. Değişikliklere dikkat etmeliyiz.

WILSON’a göre değişimin 4 temel kaynağı vardır:
Sosyodemografik ( Birleşmiş Almanya, Prestroyka vs.)
Teknolojik ( Medya Sistemleri, bilgisayar gelişimi)
Ekonomik (Avrupa Topluluğu 1992, petrol fiyatları vs.)
Politik (Körfez Savaşı, savaş sonrası politikalar vs.)

Diğer taraftan, tarihçi F.BRAUDEL’a göre değişimler 3 seviyede gerçekleşir:
Yüzeydeki Değişimler (hergün gazetelerde okuduklarımız)
Fikir Değişimleri (çocukların futbol yerine tenisi tercih etmeleri vb. gibi fikirlerdeki değişimler)
Yapısal Değişimler (Mega trendler- 3 kutuplu dünya – ya da yalnızca bir kutuplu dünya?)

WILSON-BRAUDEL karma sistemi bizim için önemli bir kaynaktır. Eğer bu kaynağı kullanabilecek donanıma sahipsek futbolun geleceğini şekillendirmek için daha avantajlı bir konumda olabiliriz. Unutmamalıyız ki, birbirine bağımlılığın geçerli olduğu küresel bir dünyada yaşıyoruz. B. HUGHES’un dediği gibi “herşey diğer herşeye bağlıdır”. “Gerçekliğin bütününün tüm parçaları birbirine bağımlı ve bağlıdır (hücre, atom, DNA, hologram). Gerçeklik holistiktir”. Herşey çok hızlı bir şekilde değişmekte. Yakın gelecekte değişimin hızı artacak. Biz de bazı değişimler – daha iyi futbol – için hazır olmalıyız.

Sonuç
Vurgulamak istediğim en önemli nokta genç oyunculara zihinlerini doğru bir şekilde kullanmayı öğretmemiz gerektiğidir. Hava alanının bir köşesinde depo olarak kullanılan bir Airbus 310’u düşünün. Oysa, bir uçağın asıl işlevi farklı bir şey olmalıdır... Beyinler tekrarlanan alıştırmalardan edinilen bilgilerin istiflendiği depolar olarak kullanılmamalıdırlar.
Bu bakış açısıyla, “tekrar” taktik çalışmalar için tehlikeli bir sözcüktür. Statiktir. (Değişmeyen) bir çevre demektir. Genç (ve her yaştan) oyunculara kazandırmamız gereken “sürekli değişim içinde olan çevre” farkındalığıdır. Çevrelerindeki değişimin şekillendirdği dinamik platformu algılayıp ona göre karar verip harekete geçmelidir oyuncular.
Beyinlerini yeteri kadar kullanmayan oyunculara UMO (Unidentified Moving Objects- Hareket halindeki tanımlanamayan cisimler) diyorum. Milyarlarca nöronlararası bağlantıya sahip insanlar daha heyecanlı ve yaratıcı futbol izlemeyi hakediyor. Hiçbirzaman geleceğin bizim işimiz olduğunu unutmadan onlara istediklerini vermek için elimizden geleni yapalım.

Not
İlgililerin dikkatine: Bu özgün düşüncelerden alıntı yapılacaksa lütfen kaynak gösterilsin. Aksi halde “alıntı” değil “çalıntı” oluyor.

Dipnotlar...
* Aslında bilim ve sanat çok güzel gitti. Psikoloji, pedagoji, sibernetik, psiko-sibernetik, gelecekbilim zaman zaman çok işe yaradı. Futbolcunun sanatkar olanı ise bir başka… Bir Messi’nin şut arayışında ve vuruşunda, bir Mesut ÖZİL’in gol yardımında (asist) bir Arda’nın adam geçişinde veya paylaşılan zeka sonucu atılan bir karşı atak golünde Picasso, Osman Hamdi Bey ya da Mozart, Fazıl Say, O’Gehry’nin zekası, yaratıcılığı ve estetiği görülebiliyorsa, “Bilim yerine Sanat” ifadesi “Zanaat yerine Sanat” olarak değişmelidir.
Bilim ise zaten her zaman akıl ile birlikte öncülüğünü sürdürecektir.

** Kısa zaman içinde, bu düşüncemin “Topa sahip olmak” bölümünü değiştirdim. Çünkü topa sahip olmaya çalışmanın riski büyüktü. Topa ilk dokunmak yeterli idi. Hücum oyuncumuz topa ilk dokunabiliyorsa golü atarız. Savunma oyuncumuz topa ilk dokunabiliyorsa golü önleriz. Bu kadar basit.

*** Gol Öncesi Pozisyon konseptinin ilk düşünce kırıntıları bunlar idi. Kısa bir zaman içinde düşünce olgunlaştı ve uygulamada çok yarar sağladık. Artık öyle kolay ve basit gol yemiyorduk. Çünkü oyuncular Gol Pozisyonuna gösterdikleri dikkatin daha fazlasını Gol Öncesi Pozisyona gösteriyorlardı. Bu konuda UEFT (Avrupa Antrenörler Birliği) – 1993 Kuşadası toplantısında yaptığımız pratik çalışma ve kaset destekli sunumlar da büyük ilgi çekmişti.

**** Bu düşünce yanı sıra Proaktif anlayışımız yardımıyla oyunu hep biz kontrol ettik. Rakipler karşımızda aciz kalıyorlardı. Türk Futboluna ilk Avrupa Şampiyonlukları işte böyle geldi. Türk Futbolu’nda bir dönem böyle bitti. Yeni bir dönem böyle başladı.

(Serencebey'den alıntıdır)

Kuper'e Açık Mektup

2011-10-20T00:10:00.003+03:00

Sayın Mr. KUPER,

Futbol daha iyi oynanabilir...

Stefan S. İle birlikte yazdığınız “Soccernomics”i okudum. İlginç buldum, sizi kutlarım...
Kitabın “Türkiye” bölümünde katılmadığım pek çok nokta var. Gerçekler biraz daha farklı...

Bu vesile ile futbolun nasıl daha iyi oynanacağı ile ilgili bazı düşünce ve uygulamalarımı da sizinle paylaşacağım...

Birinci elden… 40 yıldır bu işin içinde olan bir Teknik Adam olarak...
Stratejik Düşünce’nin futbolda kullanılması, uzun yıllardır yerel ve uluslararası platformlarda ilk defa söylenen, ilk defa duyulan bir konu idi...

Oyuncu ve takım üretiminde bunun çok faydasını gördüm...

Futbol daha iyi oynanabilir...

İstanbul Amatör Liglerinde 12 yıllık futbolculuk tecrübesinden sonra, 2. Profesyonel Lig’de antrenörlük ve Türkiye Futbol Federasyonu (TFF) Kursları’nda hocalık yapmam Türk Futbolu’nu yakından tanımamı sağladı.

İngiltere’deki kurs (1970), Genç Milli Takım Teknik Direktörlüğü’nün (1973-74) yanı sıra Nicolae PETRESCU, Stefan KOVACS (Romanya), L.BAROTI, J.PALFAI (Macaristan), V.JIRA (Çekoslovakya) gibi kişiler ile yaptığım temaslar sonucunda Avrupa Futbolu hakkında da fikir sahibi olmuştum.

Ayrıca, okuduklarıma göre fizik çalışmalara verilen aşırı önem Alman Futbolu’nu olumsuz etkiliyordu. Beckenbauer, “Oğlumu Bayern M. Genç Takımı’na yollamam. Orada futboldan başka her şey var.” derken bunu kastediyordu… vb vb…

Anlıyordum ki, futbolda gidilecek çok yol vardı… Karar Oluşumu, Doğru Karar gibi konulardan ise hiç söz edilmiyordu.

Ajax’ta çalışan S.KOVACS’a iki haftalık ziyaretim de (1974) bu düşüncemi değiştirmedi.
S.KOVACS’ın ricası ile izlediğim Derby-Juventus maçı sonrası hazırladığım raporumun Yönetim Kurulu tarafından beğenildiğini KOVACS bana söylemiş ve küçük bir ödülü almam için ısrar etmişti… (Ajax, Juve’yi 1-0 yendi ve Avrupa Şampiyonu oldu.)

Türk Futbolu’nun çıkışı, yazdığınızın aksine 2001’de başlamadı. Gelinen noktanın arkasında büyük emek var.

Çünkü köklü değişimler zaman alır. Herkes yapamaz. Yabancı bir ülkede böyle bir işi yapabilmek daha da zordur.

Bir insanı şekillendirmekten, onun ruhuna dokunabilmekten söz ediyoruz…

Yani bir nöronlararası bağlantı üzerine bir başka bağlantı daha koyabilmeyi konuşuyoruz. Oyuncunun gözünün içine bakarak ve onunla aynı dili konuşarak… Beyinde 125 milyar nöron olduğunu da unutmadan…

Türk Futbolu’nun gelişmesi, yazdığınızın aksine, sadece J.DERWALL-Gordon-çim saha ve TV ile açıklanamaz. Çok daha fazlasından söz ediyorum.

Türkiye’de 2001 öncesinde Türk Futbolu’nun gelişimi için uğraşan J.DERWALL ve Gordon’dan başkaları da vardı.

O kişilerden biri olan Hamdi Serpil TÜZÜN’ün Kulüp ve Genç Milli Takımlar düzeyinde neyi nasıl yaptığını size birinci elden anlatayım:

Futbol daha iyi oynanabilir...

Beşiktaş’ta radikal bir değişim yapmak isteyen Başkan Mehmet ÜSTÜNKAYA bana Ekim 1975’te görev verdi.

Beşiktaş Özkaynak Düzeni Teknik Direktörü olarak amacım şu idi;

*8 yıldır şampiyon olamayan (Bu BJK, FB ve GS için dünyanın sonudur) Beşiktaş’ı eski gücüne kavuşturmak.

*Böylece geleceğin Beşiktaş’ının ve hatta Türk Futbolu’nun temellerini atarak, Türk futboluna hizmette örnek ve öncü olmak. (Y.Kurulu’na verilen raporlar Ekim 1975 ve Şubat 1976)

Pek çok kişiye rüya gibi gelen hedeflere, farklı bir Futbol Paradigması ile aynen ulaştık. Akıl ve bilim yardımı ile…

Özkaynak Düzeni (ÖKD) ürünü ilk 3 genç oyuncu 1978’de Profesyonel Takım’a katıldı. Onlara eklenen 4-5 genç oyuncunun da büyük katkıları ile Beşiktaş tam 14 yıl sonra tekrar şampiyon oldu. (1981-82) İlerleyen yıllarda Profesyonel Takım’a katılan ÖKD ürünü 4-5 oyuncunun da katkıları ile Profesyonel Takım Türkiye Ligi’ni sildi süpürdü. Tam 14 yıl (1981-1995) 6 Şampiyonluk, 6 İkincilik… Her sezonun takımında 4-5 TÜZÜN oyuncusu olmak üzere.
Köklü (radikal) Değişim budur… Sürdürülebilir Başarı da budur…

Gordon bu başarının neresindedir? Eski gücüne kavuşan, son hızla ilerleyen Beşiktaş trenine 6 yıl sonra binmiştir… O 6 yıllık süreçte ise Beşiktaş 2 kere Şampiyon, 2 kere de 2. olmuş, ayrıca bir de Türkiye Kupası kazanmıştır.

BJK ÖKD’nin 20 yıllık (1975-1995) sürecinden sadece 4 yılı çekip “Beşiktaş Çıkışı-Gordon” demek Beşiktaş Tarihi’ni çarpıtmaktır. Aslında sizin hatanız yok. Kaynak yanlış…

Maalesef o güçlü Beşiktaş Takımları Avrupa’da iş yapamamıştır. Sınırlı beyinler yüzünden… Oyuncular suçlu değil, kurbandı. “Top dört köşe olursa bu maçı alırız.” diyen yöneticiler ve “Biz sadece Türkiye’ye bakalım.” diyebilen teknik adamın aklına Avrupa başarısı sığmıyordu… Yazık oldu Beşiktaş’a…

Gordon’un Beşiktaş Genç Takımları ile en küçük bir ilgisi yoktu… (O dönem gazetelerde çıkan bazı gerçekdışı haberleri, yönetim birinci ağızdan yalanlamıştı.)

Futbol daha iyi oynanabilir...

Genç Milli Takımlar ve sonrası takımlarda da köklü değişim TÜZÜN düşünceleri ile başladı.
Türkiye Futbol Federasyonu (TFF) Başkanı Şenes ERZİK Genç Milli Takımlar Teknik Direktörü görevini Ocak 1990’da bana verdi…

Koyduğum hedef gene herkes için inanılmaz idi:

*Avrupa’nın en iyisi olmak.
*Geleceğin Futbolu’na yön verebilmek. (18 Şubat 1990 Duyuru)

Bu hedefler o yıllarda Türkiye’de Teknik Adam olan olmayan hiçbir kişinin aklına sığmazdı. Hayalini bile kuramazlardı... O 0-8’lik yenilgilerin, 1-9-1 dizilişlerinin ruhları kararttığı, insanları utandırdığı yıllarda... Avrupalı’ya karşı 400 yıllık aşağılık kompleksinin tavan yaptığı zamanlarda...

Benimle çok alay etmişlerdi o zaman...

Oyuncularım, bazı yardımcılarım ve 2-3 yönetici dışında herkes...

Eduardo GALLEANO “İnsanın kendi ülkesinde kendi içine sürgün edilmesi çok acı” derken haklı. Dreyfuss, Semmelweiss olmak kolay değil… Ama “ülke dışındaki sürgün, ülke içindeki sürgünden daha faydalı” derken çok haksız...

Esas mücadele ve fayda tabii ki ülke içinde...

Türk Futbol Alemi’nin zavallı, kaderci anlayışına karşı... Köşe başlarını tutan, suyun başında olanların her türlü engeline karşı… Tek başına olsam bile...

Başka türlü Türk Futbolu’nda yeni bir dönem nasıl başlatılabilirdi? Türk Futbolu nasıl kabuk değiştirebilirdi? Bunlara cevap ancak sahada verilebilirdi. Çıkış noktam tekti ve yıllar boyu değişmemişti: Futbol daha iyi oynanabilir... Tıpkı Galileo’nu dünyasının güneş etrafında döndüğü gibi...

UEFA tam 79 yıl için (1923-2002) Türkiye’nin başarıları olarak neyi referans vermiş ise hepsinin altında Hamdi Serpil TÜZÜN imzası olması bundandır...

Tek ve tam yetkili olduğum Genç Milli Takımlar (U15-U16-U17-U18) farklı bir Futbol Paradigması ile verilen hedeflere ulaştı.
Akıl ve bilim yardımcımız oldu.
TÜZÜN Takımları 6 yıllık bir sürece (01.01.1990-01.01.1996) ;

*2 Avrupa Şampiyonluğu (U18 1992 – U16 1994)
*1 Avrupa İkinciliği (U18 1993) sığdırmıştı…

Sonuç;

UEFA bazı oyuncularımızın geleceğin Avrupa Futbolu’nda rol oynayabileceğini yazdı. Bu 6 yıllık dönemde final gruplarına çıkış oranı 8/11 oldu. Bu sürdürülebilir başarı demektir.
Biz hep oralardaydık. Rakiplerimiz de buna alışmışlardı. Gelişimi rakiplerin gözlerinde okuduk; Önce küçümseme vardı… Sonrasında bunun yerini şaşkınlık ve korku aldı… En sonunda ise saygı vardı. Hep saygı…

Bütün bu Genç Milli Takım başarılarının hiçbirisinin J.DERWALL ile hiçbir ilgisi yoktur… Bu başarıların zamanın A Takım Teknik Direktörü Sepp PIONTEK ile de hiçbir ilgisi yoktur. Çünkü tüm Genç Milli Takımların tek ve tam yetkilisi olarak ve yetkilerimin tamamını kullanarak bu takımları yaptım… Yani bu takımlar katıksız TÜZÜN Takımları idi…

Ne Jupp DERWALL, ne Sepp PIONTEK, ne de bir başkası…

Zaten sonuçlar bunları gösteriyor.

J.DERWALL, S.PIONTEK iyi insanlardı. Zaten onların da böyle bir iddiaları ve açıklamaları olduğunu duymadım. Gordon dâhil her üçü de, yetenekleri dâhilinde, Türk Futbolu’na bir şeyler vermeye çalıştılar… Diğer Teknik Adamlar gibi… Hepsi bu…

Futbol daha iyi oynanabilir...

Şimdi size TÜZÜN Oyuncusunu tanıtayım... Önce isimler;

*Beşiktaş Oyuncularından bazıları: Ziya DOĞAN, Fuat YAMAN, Süleyman OKTAY (ilk ürünler-1978) ve sonrasında Rıza ÇALIMBAY, Fikret DEMİRER, Sinan ENGİN, Kenan OKTAY, Burhan ERTÜRK, Tuğrul ÇAKIR, Gökhan KESKİN, Ali GÜLTİKEN, Feyyaz UÇAR, Metin UZUN, Sergen YALÇIN ve diğerleri…

*Milli Takım Oyuncularından bazıları: Ayhan AKMAN, Fatih TEKKE, Fatih AKYEL, Okan BURUK, Mustafa KOCABEY, Yıldıray BAŞTÜRK, Sergen YALÇIN, Emre AŞIK, Oktay DERELİOĞLU, Selçuk İNAN, Emre BELÖZOĞLU, Sabri SARIOĞLU, Semih ŞENTÜRK ve diğerleri…

Bu oyuncular, yazdığınız gibi, sadece kendine oynayan “küçük çalımcılar” değildi… Siz belki de onları hiç görmediniz…

Onların, genellikle, “O ana” verilen yaratıcı bir cevabı vardır. (OSHO)
TÜZÜN Oyuncuları doğru işi yapmanın, işi doğru yapmaktan daha önemli olduğunu da iyi öğrenmişlerdir. (3. UEFA Junioren Conferenz 18-22.02.1991 Wien)

Onlar kendi antrenman programlarını da kendileri yaparlar. Maçta “neyi neden yapamadık?” sorusunu da en doğru şekilde kendileri yanıtlarlar… Antrenman programı da budur zaten… 1975’ten beri…

Doğru karar frekansını arttırmak da önemlidir… Seçici dikkat (1991 Wien) yardımıyla “Küçük sinyaller”i iyi algılamaya çalışırlar. Yazdığınızın aksine “tutku” onlar için önemli değildir. Doğru karar, doğru algıya dayanır. Tutku varsa doğru algı yoktur.

Doğru uygulama yoksa doğru kararın anlamı yoktur. Bunun için TÜZÜN oyuncuları yeteneklerini “sonuç odaklı” olarak kullanmasını öğrenirler. (1991 Wien, Stratejik Düşünce)
Pas, pas vermek için verilmez. Çalım, çalım atmış olmak için atılmaz vd. Çalım, pas, pas alış, top sürüş vb. gibi teknikler ayrı ayrı bölümler halinde öğretilmemelidir. (COERVER Metodu bunun için tekrar gözden geçirilmelidir.)

Oyuncuya çalımdan sonra ne yapacağının kararını çalımdan önce vermesini öğretmelisiniz… Beyin sıralamayı böyle yapmalıdır vb. vb.

Avrupa’da 20 yıldır her platformda Stratejik Düşünce’nin önemini meslektaşlarıma anlatmaya çalışıyorum. (1991 Wien) TÜZÜN Farkı oyunun daha akıllı oynanmasını sağlar. Bana ilk inananlardan biri olan BERT van LINGEN bunu çok çabuk kavramıştı. (1991 Wien) Gero BIZANS ise (1980 Almanya) Karar Oluşumu ve Doğru Karar’ın önemine ilk inananlardan biriydi.

Futbol daha iyi oynanabilir...

TÜZÜN Takımlarının ana amacı “Kollektif Zekâ”ya sahip olmaktır.
Önlerindeki en büyük engel, Avrupa’ya karşı duyulan aşağılık kompleksi idi… 400 yıldan beri… PsychoCybernetic yardımı ile bu engel aşıldı.

Özgüven, en önemli güç kaynağıydı. Sibernetik takımın doğru karar frekansını arttırdı… Kilit sözcük “Değişim”di. “Tekrar” taktik çalışmalardaki en tehlikeli sözcük idi. TÜZÜN Takımı maç konuşmalarında rakipten hiç söz edilmeyen dünyadaki tek takımdır. Biz hep kendi yapacaklarımızı konuşuruz… Bu proaktif yaklaşımın çok yararını gördük.
“Gol öncesi pozisyon” konseptimiz ile daha kolay gol attık, daha zor gol yedik.
NLP beynin her iki yarısını da kullanmakta bize faydalı oldu. Oyuncular kendi programladıkları antrenmanlarda “ortak zeka”yı geliştirip, insanlara hep daha iyi bir futbol göstermeye çalıştılar. Çünkü 125 milyar nöronu ile insanlar çok daha iyi futbol izlemeyi hak ediyorlar.

TÜZÜN Takımı’nın oyuncuları, yazdığınızın aksine, paslı oynamayı TV’den öğrenmediler. Onlar için pas, birlikte oynamanın, yani takım oyununun, paylaşılan zekânın vazgeçilmez unsuru idi...
Her teknik gibi (çalım, top sürüş, pas alış vb.) pas da amaca yönelik kullanıldı. Stratejik Düşünce gereği...

Oyunu dinlendirmek, rakip savunmanın açığını kollamak vb. durumlar dışında pas, pas vermiş olmak için verilmedi... (Hollanda’daki bazı teorisyenlerin yıllar sonra bu noktaya gelmeleri sevindirici...)

TÜZÜN Takımları, diğer teknikler gibi, pası akıllı kullandıkları için Türk Futbol Tarihi’nde ilk kez Avrupa Şampiyonu oldular... Bu şampiyonluk Türk Spor Tarihi’nde de (Takım Oyunları) ilk idi. Yani Türk voleybolcusu da basketçisi de Avrupa Şampiyonu olmanın hayal olmadığını görmüşlerdi... Kanlı canlı... (Bu arada basketçiler biraz abarttı... Nice abartmalar!..)

Bir maçta 3 kez oyun düzeni değiştirebilen Beşiktaş Genç Takımları, seyircinin, taraftarın umudu idi... Tam 14 yılbaşı önde gezen Beşiktaş taraftarının başını o çocuklar tekrar yukarı kaldırdı... Zaten bunun için, Profesyonel Takım’ın Lig maçından önce aynı sahada oynayan Beşiktaş Genç Takımı’nın izleyicisi Profesyonel Takım’ınkinden çoktu...

Dünyada bunun örneği yok...

Futbol daha iyi oynanabilir...

Şimdi bazı detaylar:

*ÇİM SAHALAR

Düzgün zemin verilen kararın uygulamasını (Teknik) kolaylaştırır. Ama bu her şey değildir. Önemli olan “Doğru Karar”dır. Yani Taktik… 1975’ten beri ısrarla vurguladığım konu…
Bu noktada zemin o kadar önemli değildir. Akıllı oyuncu, zaten sahaya, yani çevre şartlarına uyum sağlayacaktır. Akılsız olan ise, sağ kanattan yapılan ortayı arka direk’te takip etmek yerine soldaki taç çizgisi üzerinden seyredecektir. Pozisyonu tanımadığı için…
Saha balçık çamur olsa da uzaktan seyredecektir… Saha kadife gibi halı ile kaplı olsa da seyredecektir.

Tabii ki tesis önemlidir. Ama tesiste yapılan çalışma tesisin kendisinden çok daha önemlidir.
Çünkü golleri kapılar, pencereler, çim sulama tesisatları atmıyor.

*KÖKLÜ DEĞİŞİM

Köklü Değişim zamanla ve adım adım olur. Reform, ilk adımdır. Yüzeyseldir. Kozmetiktir. Kirli bir evin kapısının önünün temiz olması gibi…

Devrim ikinci adımdır. Derine iner, değiştirir ama ruha dokunamaz. Kirli evin misafir odasının temiz oluşu gibi.

Başkaldırı, isyan ise bir kişiyi bütünüyle değiştirebilmektir. Onun ruhuna dokunabilmektir…
Genç Milli Takım oyuncusu Mustafa KOCABEY’in “Artık maçlara yenik başlamayı unuttuk. Avrupalı’nın bizden fazlası yok.” diyerek (Cumhuriyet Dergi – 1993) arkadaşlarının duygularına tercüman olması da bundandır…

Aylık geliri 500 dolar civarında olan bir ailenin çocuğunun Beşiktaş ile 500.000 dolar eksiğine sözleşme yapması da bundandır…

Beşiktaş Profesyonel Takımı’nda yeni oynamaya başlayan Genç Takım oyuncusunun, yerini aldığı milyonlarca dolarlık Avrupalı oyuncudan daha iyi oynayabileceğine inancı, özgüveni de bundandır… vb. vb.

Köklü (radikal) Değişim için önce bir şeyler yüreğini yakacak… Bir şeylere isyan edeceksin…
Bizim isyanımız, Beşiktaş taraftarının uzun yıllar başı önde gezmesineydi… Tribünlerde söylenen ağıtlara idi… Türk Futbolu’nun o yıllardaki zavallılığına idi… “Şerefli yenilgi” demeçlerine idi…
Bir şeyler yüreğini yakmıyorsa hiçbir şeyi değiştiremezsin.

*SONUÇ TRANSFERİ

Psikolojide bu, “İyi olan bir durumu, gelecekte iyi olması istenen bir duruma bağlamak” şeklinde tanımlanır.

Genç Takım düzeyindeki iyi oyunlar ve iyi sonuçlar üst yaş gruplarına da yansıtılmalıdır.
Ümit Takım Genç Takım’ın sadece 1-2 yıl sonrasıdır. A Takım ise 3-4 yıl sonrası… Belki daha da erken.

Gençler düzeyinde karşımıza korkarak çıkan, bütün maçı reaktif bir anlayışla mahkûm oynayan rakipler, ilerideki yıllarda da bu tutumlarını sürdüreceklerdir…

Mustafa KOCABEY “Polonya’yı 3-0 yenmiştik. Hepsi yerlerde idi. Ağlıyorlardı… Hocamız ‘İyi bakın bu oyuncular seneye Ümit Takım, 2-3 sene sonra da A Takım olarak karşımıza çıkacaklar… Bu maçı hiç unutmayacaklar… Siz de ne kadar iyi oynadığınızı hatırlayacaksınız.’ dedi.” derken bunu söylüyordu. (Cumhuriyet Dergi - 1993)

*DUTCH VISION

Teorisi ile pratiği ile kıta Avrupası’nın bu önde gelen ülkesinde, belki bazı noktalar tekrar düşünülmelidir.

-Takımların en küçük yaştan Profesyonel Takım’a kadar aynı dizilişle, şablonla oynamaları sorun yaratabilir... Oyuncu farklı ülkelerde farklı Teknik Adamlar ile çalışırken zorluk çekebilir.
Çözüm esnek oyun anlayışındadır... Değişimdedir... Taktik çalışmalarda şablondan kaçmaktadır...

Beşiktaş’taki Genç Takım Oyuncuları esnek oyun anlayışları yardımı ile Miliç ile de başarılı oldular, Stankoviç ile de... Gordon’la da... Ki bu Teknik Adamların oyun anlayışları birbirlerinden çok farklı idi.

İşin özü, değişimi algılamaya hazır olmak ve O anı doğru algılamaktadır.
Almanya 2010 Dünya Kupası’nda iyi maçlar oynadı... Alman gibi oynamadıkları için...

Kameraların yakın plan gösterdikleri Alman oyuncuların hepsinin gözleri etrafta idi... Yani değişimi gözlemesini öğrenmişlerdi. Aşırı taktik disiplini ve ezberi bırakmışlar, at gözlüğünü çıkarmışlardı... Langırt piyonları gibi oynamıyorlardı… Darısı İngiltere’nin başına...

-Topun Karşı Takıma Geçmesi (Transition): Bu bir Ana Durum değildir. Ana Durumlar “Top Bizde” ve “Top Rakipte” ise topun karşı takıma geçmesi bu durumu değiştirmeyecektir.

Bir elektrik ampulü düğmeye basınca yanar, düğmeye basınca söner... Ana Durumlar ampulün Yanması-Sönmesi’dir. Düğmeye basmak bir Ana Durum değildir...

Tabii ki topun kazanılış-kaybediliş anı çok önemlidir. Paradigma tamamen değişmiştir. En kısa zamanda yeni Durum’u algılamak ve gerekeni yapmak lazımdır. (1x1, 2x2 ve diğerleri yararlı çalışmalardır.) Ancak 2 Ana Durum hala aynıdır... Değişmemiştir.
Oysa TÜZÜN 3. Durum Konsepti tamamen farklıdır. Bu konsepte göre 3 Ana Durum “Top Bizde”, “Top Rakipte” ve “Top Hiç kimsede” olarak ayrılır...

Topun Hiç kimsede olduğu (havada uçan, yerde yuvarlanan, kimsenin sahip olmadığı toplar) Durum’un bilincinde olan takım büyük avantaj sağlar.

Top Bizde iken amaç Gol Atmak’tır. Top Rakipte iken amaç Gol Yememek’tir... Top Hiç kimsede iken ise amaç rakipten önce topa dokunmaktır. (1991 Wien) 3.Durum konseptine sahip atak oyuncusu golü atar, 3.Durum bilincine sahip savunma oyuncusu golü önler.
Bütün bunlar öğretilebilir, öğrenilebilir...

- İyi gençler, iyi gençlerle beraber, iyi genç oyunculara karşı oynamalıdır.
Benim düşüncem ise biraz farklı:

İyi genç oyuncular, iyi genç oyuncularla birlikte tecrübeli oyunculara karşı oynamalıdırlar.
Çünkü genç oyuncu yetiştirmekte kilit sözcük “tecrübe”dir.

Yetenekli gençlerin beyninde bir pozisyondan 50 örnek varsa, tecrübeli oyuncularda bunun 50-100 misli vardır.

Aradaki tecrübe farkı özel bazı çalışmalarla kapatılabilir.
Bu açıdan bakıldığında rezerve takım ligi yararlı değildir.
Dünya okyanuslarına hükmedecek, balinalara, köpek balıklarına karşı koyacak balıkları akvaryumda yetiştiremeyiz.
Rezerve lig, akvaryumdur. Yapaydır.
Okyanus ise profesyonel liglerdir. Gerçektir.

Futbol daha iyi oynanabilir...

Günümüz futbolundan bazı trajikomik kesitler

* ÇİZGİ SAVUNMA

Her işte olduğu gibi maçta da Doğru Karar önemlidir. Bu bir Dikkat, Seçici Dikkat işidir... Öncelik, yani tehlike, topa sahip oyuncu ile ondan topu alabilecek rakiplerdedir... Onlara dikkat edilmelidir. Sağındaki solundaki takım arkadaşlarına değil!

*OFSAYT TAKTİĞİ

Akılsızlık Ötesi bu uygulama pek çok golün yenmesine neden oluyor. Oysa topa sahip takım Proaktif durumdadır. Ne olacağını onlar belirler. Ofsayt yapmaya çalışanlar ise reaktif durumdadırlar. Kaybetmeye mahkûmdurlar. Bu Rus Ruleti gibi bir şeydir.
“Ofsayta Karşı Oyun” konseptine sahip bir takım, rakibinin Gol Daveti’ni sevinçle kabul eder...

*İSTATİSTİKLER

İstatistikçilere göre, Küçük Yalan ve Büyük Yalan’dan sonra istatistikler geliyor!..
Sorular doğru sorulmalı...

Topa sahip olma oranı pek çok saf insanı yanıltabilir. Sadece %30 Topa Sahip Olma Oranı ile oynadığınız bir maçı 7-0 kazanabilirsiniz...

Karşı Atak’ı iyi çalışmışsanız...

Yani TV her zaman “Pas” gibi doğruları (?!) değil, yanlışı da öğretir...
Topa ne kadar sahip olduğunuz hiç önemli değildir. Önemli olan, topa sahipken ne yaptığınız ve ne yapmadığınızdır... Topa sahip değilken ne yaptığınız ve ne yapamadığınızdır...
Gerisi hikâyedir…

*ENSE SAVUNMASI

Bazı savunma oyuncuları yanı sıra, Terry bile zaman zaman sırtını topa dönüp rakip oyuncuyu marke ediyor... Ensesinde gözü olmadığı için topu görmüyor. Rakibin hareketine tepki verecek... Yani hep geç kalacak...

*ORTAYA İZİN

Gol Öncesi Pozisyon konseptinden habersiz pek çok savunma oyuncusu Orta’ya izin veriyor. Üst düzey takımlarda bile bu hata görülüyor.
Oysa Gol Pozisyonları’nı doğuran Gol Öncesi Pozisyonlar’dır...
Bütün bunlar öğrenilebilir... Öğretilebilir...

*DURAN TOP KARGAŞASI

Bugünkü Duran Top Uygulaması çok ilkeldir. Yaklaşık 7000 m²lik alanı 20 oyuncu (kaleci hariç) kontrol ederken, yani 1 oyuncuya normalde 350 m²lik alan düşerken, 500 m²lik ceza alanı yaklaşık 16-17 oyuncu ile dolacak... Top içeri sert vurulacak... Bir oyuncunun saçına değecek ya da değmeyecek... Gol olacak ya da olmayacak...
Futbol bu kadar ucuz mu?
Beyin nerede? Doğru Karar nerede? Zeka nerede? Paylaşılan Zeka nerede?
Evet, futbol bu kadar ucuz...

Futbol daha iyi oynanabilir...

SONUÇ

Hiddink akıllı bir Teknik Adam ve zeki bir gözlemci olarak Rus, Güney Koreli ve Avustralyalı oyuncuları oldukları gibi kabul etti...

Onlara, alışkanlıklarına, futbol anlayışlarına, yaşam tarzlarına saygı göstererek iyi takımlar kurdu... Ve bu takımlarla, kısa zamanlarda, daha önce elde edilmemiş başarılar kazandı. Herhalde, hafif dokunuşlarla... Fazla detaya girmeden... Gerçekçi olarak...
Bu başarılar Hiddink’in pratik zekâsını gösterdiği gibi, futbolda daha gidilecek çok yol olduğunu da gösteriyor...

Öte yandan, Rehhagel ise Yunanistan örneği ile Avrupa’da daha 15-20 takımın da günün birinde Avrupa Şampiyonu olabileceğini kanıtladı... Her ne kadar başarı sürdürülebilir olmasa da…
Ancak S.PIONTEK ve Danimarka, en çarpıcı örnek olarak, bir takımın hiç hazırlık yapmadan (belki bir antrenman bile yapmadan!) Avrupa Şampiyonu olabileceğini göstermişti...
Avrupa bu... Futbol da bu...

Türkiye gerçeğinin farklı bir yüzünü size atabildim, umarım...

Dünya Futbolu’nun geleceği ise Stratejik Düşünce’de ve Zekâ’da...
Zeki futbol sanatkârları, 125 milyar nöronu ile daha iyi futbol izlemek isteyen insanlara istediklerini verecek... Buna inanıyorum...

Saygılarımla...
Hamdi Serpil TÜZÜN
Türk Futbolu’nun Persona Non Grata’sı

NOT: Belki şu sıralarda, Olimpiyat Mottosu’nu da “Citius, Altius, Fortius, Intellegentius” olarak değiştirmenin zamanı gelmiştir. (Yıllar önce bir gazetede yazdığım gibi...)

(Serencebey'den alıntıdır)

Altınsay'a Açık Mektup

2011-10-20T00:05:00.000+03:00

Sayın İbrahim Altınsay;

Serencebey Gazetesi’nin Haziran ’06 sayısında İzmir'de yapılan "Geleceğe Bakış Toplantısı”nda yaptığınız konuşma sonrası size sorulan bir soruya cevaben:

1. Şu anda BJK'da yapılan çalışmaların benim dönemimden de "geri" olduğunu,

2. Dolayısıyla, H.S. Tüzün döneminde BJK altyapısının (Ben buna Özkaynak Düzeni - ÖKD diyorum, çünkü bu sözcükler yapılan işi daha iyi tanımlıyor.) "geri" olduğunu,

3. Gençler ile yapılan çalışmaların hiçbir döneminde hiçbir bilimsel yöntem kullanılmadığını söylüyorsunuz. Böyle bir yargıya nasıl vardığınızı bilemiyorum. Belki de amacını aşan sözcükler. Savunma değil, aydınlatma amacıyla gerçekleri bir kez daha hatırlatmak istiyorum:

1975 Eylül'ünde yepyeni bir anlayış ile kurduğum ve tek yetkili olarak yönettiğim BJK ÖKD'de üretilen oyuncuların büyük katkısı ile Beşiktaş on dört yıl aradan sonra eski gücüne kavuşacak ve tekrar şampiyon olacak; 1981-82'den başlayan on dört sezonda altı kez şampiyon, altı kez ikinci olan takımda ÖKD'den beş-altı kilit oyuncu olacak ve ben "geri" olacağım...

UEFA 1923-2002 arası TFF'nin Milli Takımlar düzeyinde başarılarını değerlendirirken, referans verdiği tüm başarılarda benim imzam olacak ama ben "geri" sayılacağım. Nasıl bir mantık bu? Ben bilimler bilimi sibernetik'i kullandım, belki farkım budur. Ama ülkemizde vasat olmanın rahatlığı dururken, fark yaratmak tehlikedir. Başarı kesinlikle cezalandırılır. Herhalde "Dr. Semmelweiss Sendromu" bu gibi durumlar için söyleniyor. Dünya futboluna stratejik düşünceyi, proaktif olmayı, üçüncü durumu, ne yapmanın nasıl yapmaktan daha önemli olduğunu, doğru kararın önemini sokmuşsak; “Uyarı kaynaklı antrenman” metodlarını ortaya koyup uygulamışsak, Füturoloji'den yararlanmışsak, düşüncelerimizin bir kısmının anlaşılması üç-beş yıl alacaksa, uygulamaya geçmesi sekiz-on yılı bulacaksa iyi ki "geri"yim. Bir de "ileri" olsam ne olacaktı kimbilir! Bu arada üçüncü durumun yani top hiç kimsede değilken topa gitmenin öneminin farkına bütün yorumcular arasından sadece siz vardınız. Herhalde dikkatli gözlemleriniz sizi bu noktaya ulaştırdı. Sizi kutluyorum. Aynı düşüncede buluşabilmek güzel bir şey, arada biraz zaman farkı olsa bile. Bir tüyo daha: "Gol öncesi pozisyon" konseptini bilmek oyunun daha iyi anlaşılmasına yardımcı olur. Golden hemen önceki pozisyonlar (pas alış, koşu-pas zamanlaması, orta vb.) gol pozisyonları kadar önemlidir ama oyuncuların dikkat yoğunlukları böyle durumlarda çok azdır. Dünyanın en büyük takımlarında bile "orta"ya izin veren pek çok savunma oyuncusu görülebilmektedir ki bu hayati bir yanlıştır.
Şimdi madde madde görüşlerinizi irdeleyeceğim:

1. Son yıllarda arkadaşlarımın BJK ÖKD'de hiç de 'geri' olmayan çalışmalar yaptıklarına inanıyorum. Daha sağlıklı bir değerlendirme iki-üç yıl içinde, üretilen oyuncuların Profesyonel Takım'a katkılarını gördükten sonra yapılabilir.

2. BJK ÖKD DÖNEMİM

Nasıl başladı?

Rahmetli Mehmet Üstünkaya döneminde 1975'te yönetici Sayın Sami Albayrak ve Sayın Faruk Pala’nın öncülüğünde genç takımları daha iyi organize etmek amacıyla, rahmetli Refik Özvardar göreve getirilmişti. Ancak farklı düşüncelerin yanı sıra Profesyonel Takım'ın da başarısız gidişi sonucu Profesyonel Takım teknik direktörü değişmiş ve yeni gelen teknik direktör Gündüz Tekin Onay yönetim kuruluna Genç Takımlar için beni önermişti. Yöneticiler Faruk Pala ve Sami Albayrak ile görüşmelerimizde onlara kuracağım düzende, bulacağım genç ve yetenekli çocuklar ile çalıştıktan sonra içlerinden bazılarının iki-üç yıl içinde Profesyonel Takım'da oynar duruma gelebileceklerini ve en önemlisi, onların oynadığı Profesyonel Takım'ın eskisinden daha iyi olabileceğini anlattım. Sayın Üstünkaya ile uzun iki-üç görüşme sonucu, Sayın Cengiz Kap'ın da desteği ile sözleşme imzalayıp, çalışmaya başladım.
Daha önceden orada çalışmalarını sürdürmekte olan antrenör arkadaşlarım Sanlı Sarıalioğlu, Mehmet Yaraş ve Cevdet Barlak ile iyi bir uyum içinde olduk. İlerideki yıllarda antrenör kadromuz çalışma yoğunluğu ve takım sayısındaki artış nedeniyle genişledi.

İşin adını ise şöyle koymuştum: 15 Kasım 1975 ve 28 Şubat 1976'da yönetim kuruluna verdiğim raporlarda "Beşiktaş'ın bu girişimi ile futbol ile ilgili kurumlara öncü olduğunu, Türk futbolunun geri kalmışlığına en doğru teşhisi koyarak en uygun ve etkili tedaviye geçtiğini… Geleceğin Beşiktaş'ının hatta Türk futbolunun temellerinin atıldığını... Bu çalışmanın Türk futbolunu çağdaş düzeye ulaştırma çabaları içindeki tarihsel yerinin ve öneminin bilincinde olduğumuzu… Kendimize güvendiğimizi… Beşiktaş'ın büyüklüğüne yakışır eseri ortaya koyacağımıza inandığımızı…” kelimesi kelimesine yazdım ve altını imzaladım. Bu vesile ile 1975 yılındaki H.S.Tüzün kimdi ki diye merak eden arkadaşlar sadece bu satırlardan H.S.Tüzün'ün bu düşünceleri kafasına sığdırabilecek, yazıya döküp altını imzalayacak ve takır takır yazdıklarını gerçekleştirebilecek bir kişi olduğunu anlayabilirler. Avustralya Futbol Federasyonu davetinden İngiltere'deki futbol kursuna, Ajax'a verilen futbol hizmetinden GS görüşmesine vb. durumları sayıp dökmek istemiyorum.

Ne yapıldı?

İyi oyuncular üretildi. Oyunu doğru yorumlayan, akıllı oynayan, henüz dünya futbol literatürüne girmemiş gol vuruşu, savunma vuruşu, top kazandırma gibi teknikleri uygulayabilen oyuncularımız oldu. Bunlar arasından Ziya Doğan, Fikret Demirer ve Süleyman Oktay 1978-79 sezonunda ilk ayağı 1-3 kaybedilen Adana Demirspor kupa maçında ilk kez Profesyonel Takım'da yer aldılar. Zamanın başkanı Sayın Gazi Akınal'ın bu noktadaki büyük gayretini unutmamak gerekir.

Takip eden yıllarda Profesyonel Takım'da oynayan genç oyuncu sayısı arttı ve Beşiktaş eski gücüne kavuşarak on dört yıl aradan sonra bu gençlerin de büyük katkıları ile 1981-82 sezonunda tekrar şampiyon oldu. Yani 1975'te atılan tohumlar ara sonucu 1978-79'da, kesin sonucu ise 1981-82'de vermiş oldu.

Bu oyuncular transferde aldıkları makul ücretler ile ulusal mali kriz dönemlerinde de yapmaları gerekeni yaptılar. İyi oyuncular, iyi takımlar oluşturdular. Bu Genç Takımlar 1975'ten başlayarak, baskı düzenini en iyi şekilde uygulamaya çalıştılar ki baskı düşüncesi Türk futbol tarihine 1982'de total futbol, atak futbolu, forechecking sözcükleri ile girmiş ancak gerçek anlamında uygulanması ise 2000'li yılları bulmuştu.

Bir maç sırasında üç kere oyun düzeni ( "diziliş" değil, bunlar siyah ve beyaz kadar farklıdır) değiştirebilen bu takımlar, rakipleri ile kedi fareyle oynar gibi oynuyorlardı.
Daha sonra Türkiye Ligi maçlarını Profesyonel Lig maçından önce oynamaya başlayan A Genç Takım’ın seyircisi, Profesyonel Takım seyircisinden çoktu. Taraftar uzun yılların ezikliğine son verecek pırıltıyı, aklı ve gücü o gencecik çocuklarda görmüştü.

Nasıl yapıldı?

Bütün bu olanlar insanımıza olan büyük güven ile ona verilenin geri alınabileceğine olan inançla yapıldı. Akıllı ve yoğun çalışma ana unsurdu.
Gerek Beşiktaş Genç Takımları'nda gerekse Türk Genç Milli Takımları'nda yönettiğim tüm takımlardaki oyuncular önce futbol paradigmalarını değiştirdiler. Futbolu daha farklı anladılar, yorumladılar, bu noktada bilimden çok yardım aldık. Daha 1970'ten beri oyunu akıllı oynamanın, doğru karar vermenin hayati öneminin farkındaydım. Akıl her şeyin önünde idi. Hatta o yıllarda Cumhuriyet'te yayınlanan bir yazımda olimpiyatların motto'sunun "Fortius, altius, citrius, inteligentius(!)" olarak değiştirilmesini önermiştim.

3. FUTBOL ve BİLİM

Bilimin futbola etkisi, son ik-üç yıla kadar genellikle fizik-kondisyon ile sınırlı kalmıştır. Oysa bu ana öncelik değildi.
Şimdiye kadar yönettiğim takımlar dört yüzden fazla uluslararası maç ve 4 bin 500 civarı yerel/ulusal maç oynadı. Bu maçların pek çoğunu kazandık, kazanamadığımız maçların çoğunda berabere kaldık. Ancak puan verdiğimiz maçların hiçbirinde puan kaybı nedeni "fizik-kondisyon" olmadı. Bir tanesinde bile... Ya önemli ölçüde yanlış kararlar vermiştik ya da uygulamada eksiklerimiz olmuştu. Çok ender olarak da ruhsal sorunlar öne çıkmıştı... Oyunu akıllı oynamasını öğretmek, hep en önemli önceliğim oldu oysa hemen hemen tüm kulüpler uzun yıllar boyu yoğun fizik çalışmalara boğuluyor, genç oyuncu seçme kriterinde ise fiziki yapı en önde geliyordu.
Beckenbauer, zamanında “Oğlumu B.München genç takımına yollamam, orada futboldan başka her şey var" derken bu yanlışı kastediyordu.

Oyunu akıllı ve doğru oynamak, farklı bir futbol paradigması oluşturmak, zayıf sinyallere öncelik vererek çevresel görüşü geliştirmek, böylece doğru karar frekansını arttırmak için bilimi yerli yerinde, sessiz ve etkili bir biçimde kullandım.

Özellikle Genç Milli Takım maçlarında, insanımızın adeta gelenekselleşmiş aşağılık kompleksini yenebilmek için psiko-sibernetik çok yararlı oldu. Özgüven olmadan hiçbir hedefe ulaşamazsınız. Oysa benim hedefim çağdaş olmanın, çağı yakalayabilmenin ötesinde, çağa ve futbolun geleceğine yön verebilmek idi. Üstelik bütün bu hedefleri yazıp, altını imzalayıp yardımcı arkadaşlarıma dağıtmıştım.

Bunun karşılığında UEFA, Avrupa Şampiyonu olan takımlarımızı kutlarken, oyuncularımızın geleceğin futbolunda kilit rol oynayabileceklerini de yazdı. Ancak, öğretim-eğitim on sekiz yaşında bitmiyor.

Bizim bu görüşlerimiz 1991'de Viyana'daki UEFA Teknik Toplantısı'nda ve 1993'te Kuşadası'ndaki Büyük UEFT Toplantıları’nda Avrupalı meslektaşlarımız arasında büyük ilgi uyandırdı. Çünkü bazı şeyler futbol dünyasında ilk kez söyleniyordu. Genç Milli Takımlarda psikolojinin sonuç transferi (İyi olan bir durumun gelecekte iyi olması gerekli başka bir duruma bağlanması) konseptinden çok yararlandık. Düşünün, kuvvetli bir rakibi yenmişiz, rakip oyuncular üzgün, yorgun, perişan… Kimi ağlıyor, kimi yere yatmış kalkmıyor, kimi şaşkın, yıkılmış bir yüz ifadesi ile sahadan çıkıyor... Bazen böyle durumlarda oyuncularımı hemen yanıma toplayıp onlara şunu söylerdim: "Bakın ne haldeler. Onlar bu yenilgiyi hiç unutmayacaklar, biz de ne kadar akıllı ve iyi oynadığımızı biliyoruz. Aynı çocuklar seneye karşımıza U-21 (Ümit Takım) olarak gelecek. Üç-dört yıl sonra ise A Takım oyuncusu olarak. Tamamı değilse bile yüzde 75-80'i. Gökten başka oyuncu düşmeyeceğine göre."

Psiko-sibernetik genç oyuncuların deneyimlerini arttırmakta çok yararlı olabilir. Biz bu bilimi Sergen'in yeteneklerini daha verimli değerlendirebilmesi için de kullandık.

Sergen…

Sergen sadece çok iyi bir sol ayağı olan, çok yetenekli bir oyuncu değil. Bu onu çok basite indirgemek olur. Önce, şunları konuşmak gerek; Oyunda doğru karar çok önemlidir. Doğru karar doğru bilgiye dayanır. Oyun sırasında bilgiler, çevredeki bilgi kaynaklarından yüzde 87'si göze, yüzde 12'si kulağa olmak üzere gelir. Top, takım arkadaşları, rakipler ve sahanın çizgileri başlıca uyarı kaynaklarıdır.

Vasat oyuncular çevredeki uyarı kaynaklarından sınırlı ölçüde bilgi alırlar, böylece, uygulamada çok iyi olsalar bile verimleri sınırlı kalır. Usta oyuncular çevredeki değişimleri en doğru şekilde fark edip, doğru karar vererek bu kararı en etkili biçimde uygulayanlardır.

Sadece iki-üç oyuncu çevreye esir olmayıp, çevreyi kendileri düzenler. Pele ve
Maradona’nın yanı sıra Sergen böyle bir yeteneğe sahipti. Hareketli cisimler ile ilgili zekası çok ileriydi ve neyi nasıl yaparsa çevrenin nasıl olabileceğini yani hangi oyuncunun nerede olabileceğini hayal edebiliyor ve böylece herkesten yarım saniye önde olabiliyordu. Ve doğru kararlarını mükemmel bir uygulama ile birleştirdiğinde ortaya seyrine doyum olmayan bir oyuncu çıkıyordu. Amaca yönelik pas alış ve çalımları ile sadece rakipleri değil, zaman zaman kendi takım arkadaşlarını bile aldatıyordu. Öyle ki golcümüz hiç beklemediği bir anda Sergen'den kendisini kaleci ile karşı karşıya bırakabilecek bir pas alabiliyordu.

Sergen'in eksiği, son hareketi daima pas vermeye bağlamasıydı. Oysa tabelaya iyi paslar yazılmıyordu. Çevreyi düzenleyebilmek gibi böylesine büyük bir güç bunun sonunda iyi bir şut ile bitirilebilirse takımına çok daha yararlı olabilecekti. Bu noktada Dr. Maxwell Maltz ve Psiko-Sibernetik düşünceleri çok yararlı oldu. Dr. Maltz "Psycho-Cybernetic Principles for Creative Living 1974" kitabında insan beyninin çok ilginç bir özelliğinden söz ediyordu. Beyin, herhangi bir şeyi gerçekten yapıyor mu yoksa hayal mi ediyor farkına varamıyordu, ki bu bulgular ileriki yıllarda NLP kuramcıları Alder ve Grinder tarafından da kullanılacaktı. Beynin bu özelliğinden yola çıkarak bazı çalışmalar hazırladık. Sergen her hafta düzenli olarak hayalinde attığı golleri defterlerine çizdi. BJK B Genç Takımı ile hayalinde attığı golleri Milan'a kadar uzandı. Bu çalışmaları sahadaki bazı özel egzersizler ile destekledik. Öyle çalışmalar düzenledik ki Sergen'in pas vermesi yasaktı. Yani bütün dünya pas verme çalışması yaparken biz pas vermeme çalışması yapıyorduk. Sergen pas vermesi engellendiğinden, arkadaşlarından pası alırken önce kaleyi, kaleciyi, en yakın rakibi ve diğer rakiplerin nerede olduklarını iyice algılayıp "çevre düzenleme" yeteneğini, şutu en rahat ve çabuk atacak şekilde kullanmaya çalışıyordu.

Benim 1990 başında Türk Genç Milli Takımları Teknik Direktörlüğü görevini de üstlenmem ve zamanımın büyük kısmını oraya ayırmam maalesef çalışmalarımızı aksattı. Bu durum dünya futbolu için kötü oldu.

Sergen'in en iyi zamanındaki en iyi oyununun gerçek potansiyelinin ancak yüzde 25'i olduğunu düşünürseniz, kaybın büyüklüğünü anlayabilirsiniz. Futbol, bilimden yararlanır ancak bilim değildir, sanattır. Kafka, Tolstoy edebiyatta ne ise; Rembrandt, Picasso resimde ne ise; Beethoven, Mozart müzikte ne ise; Gaudi, O'Gehry mimarlıkta ne ise vb. Maradona, Pele ve Sergen de futbolda odur. İnsan bu korteks futbolcularını izlerken, insan beyninin neler yapabileceğini, nasıl harikalar yaratabileceğini anlayabilir.

Dünyada futbol takımları ikiye ayrılır: Sergen'i olan takım ve diğer takımlar. Keşke Beşiktaş'ta kalsaydı. Son olarak; bu cevabı yazmaktaki amacım bazı gerçekleri hatırlamak, hepsi bu.

(Serencebey'den alıntıdır)

UAL'de Gruplar ve Beşiktaş 11/12

2011-10-17T00:56:00.007+03:00

UEFA Avrupa Ligi'nde gruplara yükselme başarısı gösteren tek Türk takımı olan Beşiktaş, bu sene E grubunda Stoke City, D. Kiev ve Maccabi Tel-Aviv ile mücadele edecek. Grup detayları ve E Grubu'nun maç takvimi ise şöyle...

A Grubu: Rubin Kazan, Tottenham, PAOK, Shamrock
B Grubu: St.Liege, Hannover, Kopenhagen, Vorskla-Neftegaz
C Grubu: PSV, Rapid Wien, Legia Varsova, Hapoel Tel Aviv
D Grubu: S. Lissabon, Vaslui, Lazio, FC Zürich
E Grubu: Stoke City, Beşiktaş, D. Kiev, Maccabi Tel-Aviv
F Grubu: A. Bilbao, PSG, Salzburg, Slovan
G Grubu: AZ Alkmaar, Metallist, Austria Wien, Malmo FF
H Grubu: Club Brugge, Braga, Birmingham, Maribor
I Grubu: A. Madrid, Udinese, Rennes, Celtic
J Grubu: Schalke, Maccabi Haifa, Steaua, AEK Larnaca
K Grubu: Twente, Fulham, Odense, Wisla Krakow
L Grubu: Anderlecht, L. Moscow, Sturm Graz, AEK

BEŞİKTAŞ'IN UAL FİKSTÜRÜ

15 Eylül 2011
Dynamo Kyiv 1-1 Stoke City
Beşiktaş 5-1 M. Tel-Aviv

29 Eylül 2011
M. Tel-Aviv 1-1 Dynamo Kyiv
Stoke City 2-1 Beşiktaş

20 Ekim 2011
Stoke - M. Tel-Aviv
Dynamo Kyiv - Beşiktaş

3 Kasım 2011
M. Tel-Aviv - Stoke City
Beşiktaş - Dynamo Kyiv

1 Aralık 2011
Stoke City - Dynamo Kyiv
M. Tel-Aviv - Beşiktaş

14 Aralık 2011
Dynamo Kyiv - M. Tel-Aviv
Beşiktaş - Stoke City

Görseller için kaynak: billsportsmaps.com ve uefa.com

Beşiktaş - Kayserispor (STSL)

2011-10-16T02:39:00.006+03:00

Uyandığım anda “bugün Beşiktaş’ın maçı var” diyerek kalktım yataktan, çoğu maç günü olduğu gibi. Neredeyse pek çok Beşiktaşlı için hafta, başlangıcından itibaren, maçın oynanacağı güne kadar devam eder zaten. Beşiktaş taraftarı bekler. Bende beklerim. Bugün olduğu gibi. Ben ve benim gibilerin alıştığı “Beşiktaş Klasikleri” nden biriside budur galiba… Takımdaki oyuncular ve teknik direktörde bekler maçı… Hafta boyunca… Sanırım maç sabahından, maçın başlama düdüğüne kadar olan süre daha da uzar onlara… Çünkü geçmişte biz bu durumun aynısının Beşiktaşlı oyuncularda ve teknik direktörlerde de var olduğunu hissederdik, hissettirirlerdi. Maç başlayınca oyuncuların kazanma hırsı ve iştahı buna inandırırdı bizi. Kenardaki teknik patron, bizim kadar heyecanlı olurdu maç boyunca. Bizler buna alıştık zamanında. Ama artık çoğu kavramın ve değerin değişime uğradığı gibi bu “Beşiktaş Klasiği” de farklılaştı. Artık klasiğimiz “maç bitsede eve gitsek”… Hemde son birkaç sezondur…
Bu sezonda da başlangıçtan itibaren durum farklı değil. Maç öncesi ısınan futbolcuları izlerken bile insan ne yazık ki bu olumsuz elektriği alabiliyor. Takıma bireysel olarak baktığımızda hemen hemen her birisi pozisyonunda markalaşmış isimler, ancak ortada takım yok. Rüştü bunca tecrübesine rağmen gereksiz bir pozisyon sonrasında 2 ay sürebilecek kadar uzun bir sakatlık yaşıyor. Ekrem çoğu pozisyonda arkasına hem top hemde adam kaçırıyor. Sidnei – Egemen ikilisi rakibin araya verdiği toplarda çoğunlukla zor durumda kalıyor. Toraman, Abramat’la boğuşmaktan sağ çizgiyi kullanamıyor. Aurelio yaklaşık 20-25 m2’lik bir alandan çıkmadan, öne-arkaya ve sağa-sola sorumluluk almaksızın sahte dövüşüyor. Fernandes halı sahada oynamaya devam ediyor. Guti, Türkiye tatilini sürdürüyor. Simao “maç bitse” filan değil, “lig bitsede eve gitsem” diyor. Quaresma playstation'da kişisel gösterisini sergilemeye devam ediyor. Edu, bırakın Beşiktaş’ın ilk 11’inde forma bulmayı, Bank Asya Ligi’ni bile hak edemiyor. Bireysel yetersizlikler, markalaşmış bu isimlere inancı zayıflatırken, takım olamamak olgusu taraftarın esas canını sıkan nokta…
Beşiktaş, top rakipteyken basmıyor. Boş rakip oyuncuyu marke etme dürtüsünü yitirmiş. Rakip oyuncu topla ilerlerken Beşiktaşlı oyuncu “refakatçi” rolünden uzaklaşmıyor. Taç ve korner atışları fiyasko. Takımın atağa kalkma hızı çok düşük. Organize yada kontra atak yok. Oyun kurucu bir isim ön plana çıkmıyor. Orta saha çizgisinin Beşiktaş yarı alanı tarafına yakın bölgeden şişirilen topun Edu tarafından kontrol edilerek gol pozisyonu üretileceğine inanılan saçma sapan ve ilkel bir taktik söz konusu. Peki Carvalhal… sanırım ben evimde CM oynarken mevzuya daha ciddiyetle yaklaşıyorumdur. Carvalhal şu sorulara tatminkar bir cevap verebilir mi acaba? Simao ne sebeple oynuyor; Quaresma’nın bu verimsizliği neden kaynaklanıyor; Edu kimin kontenjanından sahada; Guti’yi disipline etmek taraftarın görevi mi; Avusturya Milli Takımı’nda bile sağ bek oynayan Ekrem, kadroda 2 net alternatif gerçek sol bek varken solda oynatılıyıor; Hilbert nerede; Alves A2 için mi transfer edildi; Ernst futbolu mu unuttu; bu takımın hücum ve savunma felsefesi nedir; ofsayt taktiğinde daha ne kadar ısrarcı olunacaktır?...
Bu akşam Beşiktaş’ın gol atma olasılığı, Edu’nun sezon sonunda gol kralı olma olasılığı kadar hayaldi. Bu fotoğraf istatistiklere 260 dakikadır gol atamama olarak da yansımış durumda. Rakip öylesine inanılmaz bir hata yapacak ki, Beşiktaş gol bulabilsin. Herşeyi bir kenara bırakalım: madem Edu’yu tek forvet olarak ileriye koymuşsun. Bu adam kariyerinde attığı gollerin büyük kısmını “tek dokunuş” larla kaydetmiş. E peki niçin bu forma uygun oynamıyorsun ve Edu’yu sürekli rakip ceza alanının 10-15 m. dışında topla buluşturup duruyorsun? Madem görüntü bu olacaktı, Nobre’nin suçu neydi?
Maç başlamadan önce, maçı seyretmek için gittiğim cafede Münich-Berlin maçını izledim kısa bir süre televizyonda. Skora bakmasanız, ne Münic’in 4 farkla önde olduğunu anlarsınız, ne de Berlin’in 4 farkla geride olduğunu anlarsınız. Beşiktaş – Kayserispor maçına ekranın üst köşesindeki skora bakmadan izlemeye başlasanız, Beşiktaş’ın 2 yada 3 farkla önde olduğunu sanırsınız. Olay ancak bu kadar kısa özetlenebilir galiba.
Son sözüm tribünlere… Ne oldu o “Asi Ruh” a… Dizginlendi mi acaba?... yazıklar olsun…
Not: Geçen hafta olduğu gibi bu hafta da maç öncesi Beşiktaş’la özdeşleşmemiş isimlere yorumculuk yaptırtan yayıncı kuruluş… sanada yazıklar olsun… (Fotoğraflar için kaynak: Htspor)

Stad: İnönü Stadyumu
Hakemler: Özgür Yankaya, İsmail Şencan, Mehmet Cem Hanoğlu
Beşiktaş: Rüştü Reçber (dk. 45 Cenk Gönen), İbrahim Toraman (dk. 82 Tanju Kayhan), Ekrem Dağ, Sidnei, Egemen Korkmaz, Manuel Fernandes, Ricardo Quaresma, Guti (dk.70 Filip Holosko), Mehmet Aurelio, Simao Sabrosa, Edu
Yedekler: Atınç Nukan, Veli Kavlak, Fabian Ernst, Mustafa Pektemek
Kayserispor: Gökhan Değirmenci, Hasan Ali Kaldırım, Eren Güngör, Zurab Khizanishvili, Peter Pekarik, James Troisi, Nordin Amrabat (dk. 87 Ömer Şişmanoğlu), Jonathan Santana, Cristian Riveros, Furkan Özçal (dk. 86 Abdullah Durak), Gökhan Ünal
Yedekler: Deniz Doğan Mehmet, Okan Alkan, İlhan Eker, Okay Yokuşlu, Emir Kujovic
Sarı Kartlar: Quaresma dk. 62, Fernandes dk. 90 Beşiktaş; Riveros dk. 28, Hasan Ali dk. 67, Troisi dk. 81, Santana dk. 89 Kayserispor.
Goller: Furkan dk. 65, Troisi dk. 81 Kayserispor

Eskiye Rağbet Olsa...

2011-10-11T23:58:00.003+03:00

Transfer mevzusu o kadar içler acısı durumdaki Beşiktaş'ta... Programsızlık, hesapsızlık, iş bilmezlik, ukalalık... ne isterseniz mevcut ama adam gibi bir transfer politikası yok ne yazık ki... Gazete ve televizyonlarda zaman zaman "Beşiktaş'ın bilmem kaç yıl içerisinde aldığı bilmem kaç tane futbolcu" ile başlayan cümleler okuyoruz yada dinliyoruz bu durumla ilgili ve o cümlelerin sonu da genellikle "bilmem kaç milyon dolar harcanmış" şeklinde tamamlanıyor. Kulübün bu paraları har vurup harman savurduğu zaten ortadayken aklıma eski oyuncuların ne yaptığı takıldı. Ufak çaplı bir araştırma yaptım.

Geçtiğimiz sezonlarda kadrosunda en az iki üç Beşiktaş kökenli oyuncuyu görmeye alıştığımız Bursaspor, 2011-2012 sezonunda bu durumu sıfırlamış. Bunun yanı sıra, Fenerbahçe, Kayserispor, Manisaspor ve Sivasspor'un kadrolarında da, kariyerinde Beşiktaş deneyimi olan oyuncu bulunmamakta. Öte yandan Mersin İY, KDÇ Karabükspor ve Eskişehirspor başta olmak üzere toplam 12 STSL kulübünün bünyesinde, tam 24 Beşiktaş deneyimi olan oyuncu bulunmakta.

ESKİŞEHİRSPOR
Batuhan Karadeniz
Erkan Zengin

Rodrigo Tello

GALATASARAY
Ayhan Akman

Gökhan Zan

GAZİANTEPSPOR
Serdar Kurtuluş

GENÇLERBİRLİĞİ
Mehmet Sedef

İSTANBUL BB
İbrahim Akın

KDÇ KARABÜKSPOR
Anthony Seric
Sinan Kaloğlu
Ali Kuçik (Kiralık)
Rıdvan Şimşek (Kiralık)

MP ANTALYASPOR
Ali Tandoğan
Uğur İnceman

MERSİN İY
Çağdaş Atan
Erhan Güven
Hakan Arıkan
İbrahim Kaş
Mert Nobre

MKE ANKARAGÜCÜ
Serdar Özkan

ORDUSPOR
Emre Özkan (Kiralık)
Fatih Tekke

SAMSUNSPOR
Michael Fink

TRABZONSPOR
Burak Yılmaz

İsimlere şöyle bir baktığımızda neredeyse iki adet 11 sahaya sürülür gibi görünüyor. Bu isimlerden benim sahaya süreceğim kadro aşağıdaki gibi olurdu:

Baktığımızda çoğunlukla Beşiktaş taraftarı tarafından yuhalanan, sahada görülmesi istenmeyen, lanetlenmişçesine gözden çıkartılıp, yok pahasına yollanan oyuncular bunlar. Bu 24 ismin içerisinde belki şu an ki takımda görmeyi isteyeceğiniz oyuncu bulmak da zor gibi görünebilir ancak yukarıdaki 11 karşısında Beşiktaş'ın zorlanacağı çok açık. Hele hele son maçlarda ortaya konan futbol ve performans dikkate alındığında, insan ister istemez karamsarlaşıyor.

Gaziantepspor - Beşiktaş (STSL)

2011-10-09T22:04:00.003+03:00

Maç öncesi tartışılan Quaresma sendromu, medyanın bir konuyu nasıl sakız gibi uzatıp sündürdüğünün son kanıtıydı. Beşiktaş, maçın oynanacağı günle ilgili nasıl bir edimde bulunmuş, Carvalhal ile Portekizli yöneticiler arasında ne konuşulmuş, Quaresma ne yapmak istemiş, federasyon nasıl bir tavır takınmış... mış...miş...muş...

Fotoğrafa başka açılardan bakalım: Sivok nasıl gitti, Quaresma neden sorun oldu? Bu tür akut gelişmeleri yönetebilme becerisi sergileyecek kimse yok mu koca kulüpte? Öte yandan, Quaresma olsa ne olurdu? Bu belki biraz varsayımlara dayalı bir nostradamusluk olacak ama Quaresmalı Beşiktaş'ın, Gaziantepspor deplasmanından mutlu döneceğini düşünmek zor, zira takım berbat oynuyor.

Berbattan kastım, Denizli'nin tavşanlardan medet umduğu, o üretemezlik sıkıntısındaki takımın haliyle benzer. Topu zor bela kazanan Beşiktaş, üst üste üç pas gerçekleştiremeden topu rakibine veriyor. Oyunu hazırlayan yada kuran isim kim, belli değil. Fernandes'in topu ezmesinden, 30 tane rakibine çalım atmaya çalışmasından ve demarke durumdaki takım arkadaşlarını çoğunlukla görememesinden artık gına geldi. Tribün ve belki de teknik ekip, Quaresma'nın bireysel gösterilerini tolere etme eğiliminde (zaman zaman bende dahilim buna) ama bir ikincisi yada üçüncüsü çıkınca ortaya tatsız tuzsuz bir şeyler çıkıyor. Bunun adı futbol değil, hatta bunun adı kollektif futbol hiç değil.

Elbette teknik direktörünün değişikliğiyle aşırı motive olması beklenen, lig başladığından beri bir puan bile alamadığı için hırslanacağı tahmin edilen Gaziantepspor'dan, hemde deplasmanda bir puan alabilmek, Carvalhal ve O'nun gibiler için yeterli görülebilir. Ama benim nazarımda kaybedilmiş iki puan söz konusudur.

Sahaya çıkarsınız, takır takır oynarsınız, şanssızlık yada hakem hatası filan nedeniyle maçı kazanamazsınız. Durum böyle değil... Durum "çanlar bizim için çalıyor" durumudur. Dört hafta içerisinde yapılan yedi maçın getirisi değildir bu durumun açıklaması, ve de olmamalı... Madem böylesine zorlanılacak bir sezon Beşiktaş'ı bekliyordu, o zaman kadro derinliği de buna göre dizayn edilmeliydi. Yoksa Quaresma milli takım kampına katıldı diye kıyametler kopmamalıydı.

Özkahya'ya değinecek olursam: 9. dakikada sarı kart gören Orhan Gülle'nin ilk devreyi tamamlamamış olması icap ederdi. Necip'in pozisyonunun epey sağ tarafta olduğunu düşünüyorum. Hatta maçı izlerken de uzunca bir süre bu kırmızı kartı tartıştık ama benim düşüncelerim halen karmaşık. Necip'in kırmızısının ağır olduğunu düşünüyorum. İsmail'in kırmızısını hiç tartışmayacağım bile, çünkü pozisyon en az 2 m. ofsayttı. Her şey bir yana, Quaresma mevzusu gibi, Beşiktaş bu iki kırmızı kartı yemeseydi, maç nasıl sonuçlanırdı? Çok da iyimser olamıyorum...

Bu maçtan alınan 1 puan için olumlu söylemlerde bulunan Carvalhal'e bakınca, "nasıl olsa sezon sonu Beşiktaş'ı play-off'a sokarım" fikrinin yavaş yavaş beyninde hakimiyet kurmaya başladığını ister istemez düşünmeye başladım... Fotoğraflar için kaynak: Htspor.com

Stad: Kamil Ocak
Hakemler: Halis Özkahya, Baki Tuncay Akın, Ekrem Kan
Gaziantepspor: Zydrunas Karcemarskas, Elyasa Süme, Emre Güngör, Ivan de Souza, Dany Nounkeu, Serdar Kurtuluş, Wagner Ferreira (Arafat Djako 81), Orhan Gülle (Murat Ceylan 54), Ivelin Popov, Cenk Tosun, Ismael Sosa.
Yedekler: Mahmut Bezgin, Şenol Can, Gilles Binya, Mehmet Yigit, Alper Akçam
Beşiktaş: Rüştü Reçber, İsmail Köybaşı, Ekrem Dağ, Sidnei, Egemen Korkmaz, Manuel Fernandes, Mehmet Aurelio, Necip Uysal, Simao Sabrosa (Edu 75), Mustafa Pektemek (Roberto Hilbert 68), Filip Holosko
Yedekler: Cenk Gönen, Tanju Kayhan, Atınç Nukan, Veli Kavlak, Fabian Ernst
Sarı Kartlar: Orhan Gülle (9), Wagner Ferreira (25), Serdar Kurtuluş (30), İsmael Sosa (80) Gaziantepspor; Mehmet Aurelio (18) Beşiktaş.
Kırmızı Kartlar: Necip (64), İsmail Köybaşı (84)

STSL Forma Setleri 11/12

2011-10-09T16:03:00.020+03:00

STSL takımlarının forma üreticilerine bu sene göz attığımızda, 6 kulüple beraber Adidas ön plana çıkıyor. Arkasından sırasıyla 3 kulüple Nike, 2 kulüple Puma, 2 kulüple Lotto, 2 kulüple Lescon, 1 kulüple Hummel, 1 kulüple Umbro ve 1 kulüple de Errea dikkat çekiyor. Geçen sezonla kıyasladığımızda ise Eskişehirspor'un Nike'tan Adidas'a ve Galatasaray'ın da Adidas'tan Nike'a geçiş yaptığını görüyoruz. Dilimde tüy bitse bile yine tekrarlıyorum: ülkenin ekonomik durumu ortadayken, yüksek fiyatlarla etiketlenmiş lisanslı ürünlerin satışından kazanç bekleyen kulüp yöneticilerinin artık gerçekleri görme zamanı gelmiştir. Kendi kendimizi kandırmayalım...

Beşiktaş - Adidas
Bursaspor - Puma
Eskişehirspor - Adidas (Nike)
Fenerbahçe - Adidas
Galatasaray - Nike (Adidas)
Gaziantepspor - Adidas
Gençlerbirliği - Lotto
İstanbul BB - Nike
Kayserispor - Adidas
KDÇ Karabükspor - Lescon
Manisaspor - Lescon
Mersin İY - Hummel
MKE Ankaragücü - Lotto
MP Antalyaspor - Puma
Orduspor - Umbro
Samsunspor - Errea
Sivasspor - Adidas
Trabzonspor - Nike

Beşiktaş JK

Bursaspor

Eskişehirspor

Fenerbahçe

Galatasaray

Gaziantepspor

Gençlerbirliği

İstanbul BB

Kayserispor

KDÇ Karabükspor

Manisaspor

Mersin İY

MKE Ankaragücü

MP Antalyaspor

Orduspor

Samsunspor

Sivasspor

Trabzonspor

Görseller için kaynak: TFF.org

Artık Taraftar Olalım

2011-10-03T17:37:00.003+03:00

Bugünlerde spor haberlerinde o kadar çok spor dışı olaya kanalize edilmiş durumdayızki. Kulüplerin yada yöneticilerin faaliyetleri, spor etiği, ahlak, suç, ceza, hakkaniyet, haksız rekabet, emeğin gaspı yada aklınıza gelebilecek yüzlerce farklı başlık bu hengamede konuşuluyor yada tartışılıyor. O kulüp bunu yapmış, şu yönetici böyle konuşmuş vs… Elbette tartışılanlar, sonucu merakla beklenen mevzular kesinlikle Türk Spor tarihinde oldukça önemli bir kilometre taşı olacak nitelikte. Hatta tüm bu olan bitenden sıyrılarak daha farklı bir paradigmayla gelişmeler analiz edildiğinde tartışmaların yada gelişen olayların biçim ve yaklaşım parametreleri açısından ne kadar tutarlı olduğu yada evrensel doğrularla yürütüldüğü de tartışılmalı diye düşünüyor insan. Fakat her şeyden öte, bizler asıl kritik noktayı yine ıskalıyoruz: sporu ayakta tutan dinamiği… taraftar olgusunu…

Geçenlerde Sancar Eskin’le söyleşi yapma fırsatı buldum… deyim yerindeyse, şu hayatta tanıyabileceğiniz “en sağlam” Beşiktaşlılar’dan… Kapalı Tribün’de yada herhangi bir deplasman maçında O’nunla karşılaşmanız yüksek olasılık. Her ne kadar sert bakışları ve tok sesi insanı tedirgin etse de; Beşiktaş’tan konuşmaya başladığınızda,” tribünün ağabeyleri” arasında neden yer aldığını hemen anlayabiliyorsunuz. Beşiktaş maçlarında, “Küçük İnönü” haline gelen kafesinde, Ankara’nın en “geveze” muhabbetinden, taraftar olgusunun neden sporun asıl dinamiği olduğuna dair ip uçları yakalayabilirsiniz…

Sancar Eskin’den hareketle öncelikle taraftar kelimesiyle başlayalım. Taraftar ne demektir? Yapacağınız ufak bir araştırmayla şu detayları bulabilirsiniz: Kelime anlamı “bir olayda veya spor dalında bir taraftan veya takımdan olan demektir, Daha çok futbol takımlarının senpatizanlarına verilen isimdir.”… Türk Dil Kurumu’na göre ise “Sporcunun veya sporcuların temsil ettikleri renklere, kulübe veya bayrağa bağlı kimse” tanımı yapılmaktadır. Peki kulüplere bakalım daha makro açıdan. Taraftar maçlara gitmezse, lisanslı ürünleri almazsa, isim hakkıyla pazarlanan hizmetlerden kendini uzak tutarsa, kombine kart yada maç bileti almazsa kulüpler nasıl ayakta durabilir? Bunlardan daha da önemlisi, medya – taraftar boyutunda konu vahim hale gelmekte. Taraftar olarak tanımlanan kitle gazete okumazsa, televizyon yayınlarını seyretmezse ne olur? Çok net biçimde şunu ifade edebiliriz: Kulüpler ayakta duramaz. Bunun yanı sıra, taraftarlık ülkemizde yoğun yaşanan ve hassasiyetleri yüksek olan bir olgudur. Akdeniz ülkelerinin genelinde olduğu gibi Türkiye’de de taraftarlık olgusu, o bireyin hayatıyla özdeşleşen bir hal alır. Bakın Sancar Eskin bu konuda ne diyor?

Ben 1970 Ankara doğumluyum. Doğduğum günden beri herhalde, beraber olduğum, ailem ve takımım Beşiktaş. Beşiktaş sayesinde, kendimin, normal çocukluğumdaki arkadaşlarımın ve akrabalarımın dışında, kendime yeni bir aile, bir ortam, bir topluluk kazandırdım. Hayatım, bu 41 senede ailem ve Beşiktaş’la geçti. Şu anda ticaretle uğraşıyorum. Tabi gecemiz gündüzümüz Beşiktaşımız.

İkinci olarak “taraftar olma” durumunu inceleyelim: Türkiye’de bir insanın, bir takıma sempati duyması veya o kulübün taraftarı olması durumu nasıl bir yol izlemektedir? Bu durum biraz siyasi yaklaşım tarzımızla paralellik taşır. Ailenin ön plana çıkan bireyi hangi kulübün taraftarıysa, alt jenerasyon genellikle o kulübün taraftarı olmaya yakındır. Bu fotoğraf çoğunlukla “baba”, “dayı” yada “amca” rolüyle karşımıza çıkar. İstisnaları yok mudur, kesinlikle vardır… Mesela Sancar Eskin…

Nasıl Beşiktaşlı olduğumu tam olarak hatırlamıyorum. Rahmetli babam Fenerbahçeli, ağabeyim fanatik Fenerbahçeli. Hatta ağabeyimle 1990’daki Cumhurbaşkanlığı Kupası maçı öncesi stadyum yakınında yaşananlar esnasında karşı karşıya kaldığımız bile oldu. Ama “ben Beşiktaşlıyım” dedim. Yani 12 yaşımdan beri maçlara gitmeye başladım. 13 yaşımdan itibaren de Ankara dışındaki maçlara gitmeye başladım. O şekilde Beşiktaş’ı izledim, o şekilde devam ediyor.

Taraftarların yaşamları, gönül verdikleri renklerle o denli iç içedir ki, okula ilk başlanılan gün gibi hatırlanır ilk maça gidiş… yada dönemin ekonomik ve siyasi yapısı, tutulan takımın kronolojik tarihiyle karşılıklı beslenir durur sürekli. Sancar bu detayları şöyle hatırlıyor:

İlk gittiğim maç Ankara’da oynanan bir Ankaragücü-Beşiktaş maçıydı. O zaman tabi tribünlerde Ankaragücü taraftarı daha fazlaydı. O zamanlar şimdiki gibi yüzde beş değildi rakip takım taraftarına ayrılan bölüm, stat yarı yarıya bölünüyordu ama Ankaragücü tarafı daha kalabalıktı. 1980’lerdeki gelişmelerin yavaş yavaş yaşandığı dönemdi. 1983’tü sanırım, güzeldi ama zordu.

Taraftarlık olgusu bakımından vazgeçilmez unsur ise rekabettir. Kelime anlamından da irdeleyebileceğimiz gibi, bireyin bir kulübün taraftarı olması için alternatif kulüplerinde var olması gerekir. Kabul etmek gerekir ki, tek bir kulübün var olduğu ortamda taraftarlıktan bahsetmek imkansızdır. Alternatif kulüplerin varlığı ise haliyle ortaya başka bir dinamiği çıkartmaktadır: Rekabet… Ülkemizde geçmiş yıllarda yaşanan rekabet ortamı artık günümüzde endüstrileşen yapı gereği değişime uğrasa da ve daha da sertleşse de, rekabet bu işin lezzetini artıran en temel faktördür. Bir Beşiktaş taraftarı için rekabet ne anlama gelmektedir? Sancar Eskin’e göre şöyle:

Aklıma ilk gelen maçlar Fenerbahçe maçlarıdır. Bizim için ekstra önemlidir. Fenerbahçe’yi Kadıköy’de yendiğimiz maçlar önemlidir. Tabi biz Fenerbahçe’yle hem saha içerisinde hemde saha dışında mücadele ediyorduk. Bizim tribün anlamında onlarla bir çekişmemiz vardı. Tabi saha içerisindeki mücadele bizim için önemliydi ama stadyum yakınında sabahlamalar yada mevzular bizim için daha önemliydi. Ama şimdi tribünde skorlar daha önemli. Ama Fenerbahçe maçları her zaman daha bir ayrıdır. Mesela bir 5-1’lik kupa maçımız; 4-0’lık maçlar iyidir ve Kadıköy’deki 3-4’lük maç unutulmazdır. Herhalde 50 senede bir denk gelir.

Ankaragücü ve Bursaspor ile yaşanan sıkıntılar konusunda, Ankaragüçlü arkadaşlarım var, konuşuyoruz. Bursa’yla ilgili durumun çözülmesini istemiyoruz işin gerçeği. Ankaragüçlü arkadaşlarımızla, bizim maç zamanlarımızda, emniyet güçlerinin çatısı altında bir araya geliyoruz ve başka zamanlarda karşılaştığımızda da yüz yüze bu konuyu defalarca konuştuk. Şimdi buradaki bu üç takımdan oluşan mevzuda, bizle alakalı bir durum yok. Ankaragücü ve Bursaspor kardeş olabilir. Allah işlerini güçlerini rast getirsin, kardeş olsunlar. Bizle ilgili bir dert-sorun yok. Ama onlar kendilerini bu kadar gökkuşağı renkleri gibi karmakarışık bir durumda, kendi kardeşliklerini fazla ilerletmek istiyorlarsa bu onların sorgulayacağı bir şey. Bizim tribün anlamında hiçbir tribünle sıkıntımız yok ama Bursaspor’la sıkıntımız var. Bu da kendileri tarafından başlatılan bir şey. Bizi herhangi bir şekilde ilgilendirmiyordu. Ama arkadaşlar konuyu farklı yönlere çektiler. Konunun boyutu değişti. Yani düştükleri sezon yaşanan şeyler ortada. Beşiktaş’ı sorumlu tuttular, hal bu ki o sene pek çok maçı kaybetmişlerdi, Ankaragücü’yle oynadıkları maçlarda puan kayıpları yaşamasalardı kümede kalmış olabileceklerdi. Nice nice noktalar var. Herkes Beşiktaş tribününe sempatiyle bakar ama onlar Beşiktaş tribünü üzerinden reklamlarını yapmaya çalıştılar. Yapabildikleri kadar yaptılar ama geçen sezonki olaylar oldu. Bizim onlarla zannetmiyorum ki, Allah bilir ama, bir ortamda bir araya geleceğimizi hiç düşünmüyorum. Biz herkese elimizi uzatırız ama bizim arkamızdan bu kadar iş çeviren bir topluluğun veya kulübün taraftarıyla yan yana geleceğimizi düşünmüyorum.

Taraftarı taraftar yapan renkler ve bayraktır belki ama bireyi bu kavramlara bağlı tutan esas noktalar farklıdır: Sporcuların hırsı, forma için sergilenen emek, ahlaki sorumluluklar ve her şeyden öte hayata karşı “duruş”. Bir taraftar için duruş kavramının önemi çok büyüktür. Çünkü birey saha dışında o duruşa göre hayatını şekillendirirken, saha içerisinde mücadele eden sporcununda benzer bir duruşu sergilemesini bekler. Sanırım taraftar – sporcu denkleminin barındırdığı kabullenmeler yada reddedişlerin özünde bu gerçek ağır basmaktadır. Sancar Eskin, konuya şöyle yaklaşmakta:

Beşiktaş formasını giyen futbolcuların hepsine bizim saygımız ve sevgimiz var. Yerli futbolcular tabi içimizden birileri. Şimdi Rıza Kaptan’ı kim unutabilir? Şifo Mehmet’leri, Metin-Ali-Feyyaz’ları veya onlardan önce Ziya Ağabey’lerin dönemini, Samet’in kaptan olduğu yılları filan biz hep yaşadık. Yani hepsine saygımız sevgimiz var. Yabancılardan tabi ki Pascal’ı bu isimlerden ayrı tutamazsın. Pascal çok farklı bir topçuydu. Geçenlerde mesela Nartallo buradaydı, bizim kafemizdeydi. Nartallo bizim gibi Türkçe konuşuyor. “Beşiktaş” dedik, inanılmaz sevindi. Türkçe olimpiyatlarına katılması için kızını getirmiş. Adam halen o sevgiyi bırakamamış. Bunları görünce seviniyorum tabi.

Taraftar kelimesi tekil bir anlam içerir. Ne zaman bu olgu çoğul hale gelir, işte o andan itibaren işin rengi değişmeye başlar. Taraftarlık bir kitleyle vücut bulur. Nasıl “toplumun yapı taşı ailedir” klişesi varsa bu spor düzleminde “taraftar – camia” biçimini alır. Taraftarlık, tribün kültürü, kitle psikolojisi üzerine yazılmış çizilmiş binlerce makale, kitap yada araştırma bulabilirsiniz ama bu kitlelerin organizmasını anlayabilmek için o organizmanın bir parçası olmak gerekir. Kariyeri inanılmaz başarılı bir bireyle hayatını zar zor kotaran bir bireyin bir araya gelerek aynı amaca yönelik hareket edebilmesi, açıklaması kolay olmayan bir kimyadır. Peki o kitlelere liderlik yapanlardan birisi olan Sancar Eskin’in konuyla ilişkili düşünceleri neler?

Hepimiz Beşiktaşlıyız. Beşiktaş’ta tribün olayı çok farklı. Ben koyu Fenerbahçe taraftarı olan bir babanın ve ağabeyin bulunduğu bir evde Beşiktaşlı olmuş birisiyim. Maçlara gidip gelmeye başladığımdan ve çocukluk dönemimden itibaren, bu tribünde Beşiktaş sevgimizi kimse söküp atamadı. Beşiktaş nerede, bende oraya gideyim dedim. Öğrenci pozisyonumla, kendi imkanlarımla iştirak ettim. Böylece arkadaşlıklarımı kurdum. Yıllar boyunca samimi arkadaşlıklarımız ve dostluklarımız oluştu ve devam ediyor. Hatta gerçekten bazı gidemediğim maçları televizyondan seyretmek bile bana üzüntü veriyor. Bu taraftarlık duygusunu yaşıyorum, elimden geldiğince maçlara gidiyorum. İstanbul yada İstanbul dışı hiç fark etmiyor. Ankara’dan her yere gidişim bir deplasman gibi görünüyor ama oralarda her zaman çok iyi arkadaşlıklarım ve dostluklarım var. Tabi bunu sürdürmenin de derdindeyim. Bizler gittikçe, bizden sonra gelen jenerasyonlar gelmeye başladı. Tabi ki kimse kazık çakmadı bu tribün için. Bizlerde çok sevdiğimiz ve saydığımız, bu işleri yapacak kardeşlerimize her türlü desteği veriyoruz, hep yanımızda taşıyoruz. Zaten bizim tribündeki sevgi ve saygı, devamlılığı getiriyor. Bunda bazen eksiklik, noksanlık yada fazlalık da yaşanabilir ama bizim böylesi bir arkadaşlığı kurduğumuza inanıyorum. Zaman içerisinde ilerliyor ve oluşuyor. Bazı can sıkıcı ve istenmeyen hadiseler olabilir ama bu kadar kalabalık bir toplulukta da normal bence.

“Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir” hipotezinden hareketle taraftar olgusuna bakarsak fotoğraf bize ne demektedir? 1980’li 90’lı yıllardaki taraftar kimliğiyle şu andaki taraftar kimliği arasında bir farklılık hissediyorsanız, endüstriyel futbolun artık iyiden iyiye ağırlığını gösterdiğini yakalamışsınız demektir. Taraftar kimliğinin, müşteri kimliğine doğru yaşadığı değişimi gözlemlemişsiniz demektir. Değişim, beraberinde çelişkileri ve türlü bedelleri getiriyor. Taraftar olmaya çabalayan bireyin ekonomik gücü ile baş etmek zorunda kaldığı sıkıntılar yada takımın elde etmeyi umduğu başarının karşılığında ödenmesi gereken bedeller… Sahte forma çelişkisi yada decoder satışıyla alınabilen faydalı ve pahalı sporcu çıkmazı gibi… Bu açıdan bakıldığında Beşiktaş’ın tribün liderlerinden olan Sancar’ın konuya yaklaşımı biraz farklılaşıyor:

Bu değişim, dünyanın kaçınılmaz sonu. Herhalde bizde kendimizi adapte ettik. Bugün futbol bütçelerinin 400 milyon dolarlar olduğu, televizyon gelirlerinin büyüdüğü bir yerde ister istemez parayla ilgili unsurların ön planda olduğu bir gerçek ve kaçınılmaz bir durum. Bizim tribünümüz, tribün kültürü olarak, gerçekten bu konularda en geride kalabilmeyi başarmıştır, kendisini hep öyle hissettirmiştir. Maddiyatla ilgili konular bizim tribünümüzde en son konuşulacak olaydır. Biz hiçbir zaman parayı ön plana çıkartan bir topluluk olmadık. Tabi kombine kart satışlarıyla, ürün satışlarıyla kulüpler kendilerini bu değişime adapte olmak zorunda hissettiler. Buna saygımız var ama bizim düşüncemizde belli olgular var ve o olguları barındırmaya devam ediyoruz yani.

Taraftarların tercihleri açısından baktığımızda, bu noktada, büyük bir camiaya hitap ediyorsunuz yönetim olarak. Siz bir şehirle yada semtle alakalı değilsiniz artık. Dünyanın her yerinde taraftarınız var. Tabi orijinalinin olduğu yerde sahtesi de olur, kaçınılmazdır yani. Bugün görüyoruz Çin’de büyük bir spor markasının on farklı ürününü imal ediyorlar ki, bu işin sıkıntısını fazla çekmeyelim diye. Şimdi, kimse sahte ürünü istemiyor, kulüp kazansın diyor ama tabi herkesin bir alım gücü var. Mesela bu sezon kapalı tribün kombine kart fiyatı olmuş 2.000 lira. İnsanların 700 liraya çalışırken 2.000 lirayı kombine karta vermesi ne kadar mümkün, bunu da sorgulamak lazım. Ama bu takıma artık büyük yıldızlar da geliyor. Haliyle büyük bütçeler harcanıyor. Bir yandan da bu açıdan kulübe hak veriyorsun. Burada artık bu sorgulamanın ötesinde, herkes bir şeyler alıp, giyim olur, hediyelik eşya olur, kulübe katkı yapıyorsa buna saygı duymak lazım.

Taraftar kimliğinin olmazsa olmazı ise eleştirel dürtülerdir. Değişimler, çıkmazlar ve çelişkiler sıklıkla duruş diye tanımladığımız süzgecin mekanizmalarından geçer. Yönetimlerin verdiği kararlar, sporcuların sergiledikleri davranışlar her daim bu süzgeçten geçer. Artılar, eksilerden fazla olduğu sürece, sistem kendisini yürütebilmektedir bu anlamda. Sancar Eskin’in yapılan transferler, artan reklam gelirleri yada projeler gibi kulübün geleceğini ilgilendiren belli başlı konularda Beşiktaş Yönetimi’ne bakış açısı nasıl?

Bizim taraftarımızda her şeyin en iyisine layık. Bugüne kadar ismi konuşulup konuşulup gelmeyen çok yabancı gördük. Rakiplerimiz kendilerince yabancı oyuncuları getirirken, bizim bir sezonda 6-7 tane yıldızı alabilmemiz dünya kamuoyunu da sarstı. Taraftarda ne yapacağını şaşırdı gerçekten. Bazı şeylere inanmaya inanmaya bir baktı ki bunların hepsi bizim formamızı giyiyor, takım için oynuyorlar. İnsanlar sevgi anlamında da çığırından çıktı. Bizim taraftarımız hem şımarmayı hak eder hemde gerektiğinde karşısındakini fazla şımartır. Tabi bunların dengesini kurabilmek iyidir. İnşallah bizim için sonrası iyi olur.

Fulya Projesi bitmez deniyordu, bitirdiler. Ama tabi oradaki rakamlar nedir, kulübe dönüşü nedir, bunların mali bakımdan içeriğini bilmiyorum. İnşallah Beşiktaş için hayırlısıdır. Ama o noktada sıkıntılı bir durum varsa, onu bizim mali kongremizde tartışırlar yada camiamız yargılar. İnşallah düşündüğümüzden daha iyi bir şekilde sonuçlanır. Ama sanırım tam içeriğini belli başlı kişilerin dışında kimse bilmiyor. Kira gelirleri ve tesisleşme açısından yararlı. Stat olayını bizim yapmamız lazım. Bizim gibi bir camianın stadının yeri bellidir. Stadımızın ve kulübümüzün yeri o bir kilometre karelik alanın içerisinde olduğundan, Beşiktaş taraftarının her zaman hassasiyetle yaklaştığı bir konumdadır. Dünyada da böylesine bir organizasyon yoktur. Stat olayı hakkında, kendi aramızda konuştuğumuz kadarıyla, kendi stadımızı istiyoruz. Onun dışındaki alternatifler, projeler, farklı takımlara yapılan muameleler bizi hiç ilgilendirmiyor. Bizim zaten öyle bir beklentimizde yok. Herhalde kulübümüzün yönetimi ve başkanı da bunun böyle olduğunu çok iyi biliyorlar. Stadımızın bu şekilde, olduğu yerde eğer Beşiktaş’ın yararına bir biçimde yapılabilecekse yapılsın. Yoksa biz şu anki stadımızın yerinden ve konumundan ödün vermeksizin bu şekilde devam etmesini istiyoruz. İllaha bizim ki, şu A kulübününki gibi olsun, bu B kulübününki gibi olsun demiyoruz. Konu farklı yerlere gidecekse olmasın. Tribünde de genel intiba bu. Biz oradan kesinlikle hiçbir şekilde gitmeye razı değiliz.

Bizim gibi kulüplerin senelik bütçeleri, harcamaları herhalde yaklaşık 200 milyon dolarları buluyor. Göğüs reklamı için 3 milyon dolarlık bir anlaşma yapıldı. 3 milyon dolar Beşiktaş için iyi bir gelirdir, iyi bir paradır ama bulunmadık nimet de değildir. Yani bugün X bir marka olur, yarın farklı bir marka olur. Bugüne kadar Beşiktaş formalarında farklı reklamlarda gördük. Yani bu konuyu şu firma, bu firma diye şekillendirmemek gerek. Amaç, kulübün yararına olan buysa, yapılsın. Yoksa kulüp aldığı rakamın 2-3 katını daha önce alıyordu da şimdi bu rakamları alıyorsa o zaman sorun vardır. Ama şu an her şey iyi görünüyor. Dediğim gibi, bu anlaşmaların içerisinde özel anlaşmalar yada özel maddeler yoksa bu anlaşmalar olumlu görünüyor.

Başkanlık her Beşiktaşlı’nın hayalidir. Bu imkanlar, süreçler ve zamanlamayla alakalı. Beşiktaş gibi bir kurumun başına geçmek yada yöneticisi olmak saygı değer bir olaydır. Bu bir birliktelik. Siz oraya geliyorsunuz, kurul olarak geliyorsunuz, belli kişilerden oluşuyorsunuz. Yapmanız gereken şeyler var, bağlı olduğunuz bütçeler var. Düşündüğünüz hayalleriniz var. Tabi bazı bürokratik engeller var. Göz önünde olmak çoğunlukla iyi olduğu kadar zararlı olabilecek de bir durum. Eminim ki, Beşiktaş’ın yararına çok anlamlı kararları vermek ve uygulamak istiyorlardır. Bizim için olay nedir? Bu stadımızın bu şekilde devam etmesi. Bu stat projesini gerçekleştirebilirse çok şık olur. Bununla birlikte Beşiktaş’la ilgili eğitim kurumlarının ortaya çıkartılabilmesi. Tüm Türkiye çapında, bir üniversite bazında faaliyete geçirebilmek mesela önemli. Bunun Avrupa’da da şubelerinin olması müthiş olur. Tabi bu tür projeleri hayata geçirebilmek hem mali açıdan hemde prosedür açısından ne kadar mümkündür, orasını bilmek lazım, öğrenmek lazım. Keşke böyle şeyler yapılabilse.

Son olarak, günlerdir televizyonlarda ve gazetelerde sürekli olarak ana gündemi işgal eden şike soruşturmasını analiz edelim. Taraftarların cebindeki son parayla maç bileti alıp stada gittiğini ajitasyon malzemesi yaparak reytinglerini artıran medyanın son oyuncağı haline gelen mevzu artık popüleritesini kaybetmeye başladı. Sancar Eskin, şu kulüp yada bu yönetici şeklinde spesifikleştirmeden konuya farklı bir açıdan bakıyor:

Bu konuda en fazla zarar gören kulüp Beşiktaş’tır. Zamanında, keşke bu yasalar 20-25 sene önce olsaydı da, bizim o kaybettiğimiz şampiyonlukların olduğu yıllar tek tek incelenseydi, o zaman bu işlerin şimdikinden daha farklı, aleni bir şekilde yapıldığı ve nelerin döndüğü, Beşiktaş’ın elinden nice değerli-emekli kazanılması gereken şampiyonlukların gittiği belgelenseydi. Taraftarlar hep bu tür konularda ön plana atıldı. Bu konuda başkanlar ve yöneticiler (herkesi kastetmiyorum), bu işten reklam yapanlar, bu işten maddi kazanç sağlayan kişiler her zaman taraftarı ön plana attılar ve geri çekildiler. Demek ki, şimdi görüyoruz ki, Türkiye Cumhuriyeti’nde belki çoğu kurumda yaşanmayan olay, spor camiasının içerisinde nelerin döndüğünü, çok kısa bir zamanda, çok ciddi belgelerle, çok rahatlıkla görebiliyoruz. Dediğim gibi, eskiye dönük bu işler keşke yapılabilseydi de, Beşiktaş’ın bu işlerden ne kadar zarar ettiği , ne kadar maddi ve manevi kayıplar yaşadığı keşke belgelenseydi. Bizim belkide yüreğimize su serpilmiş olurdu. Onun için böyle operasyonların veya gelişmelerin yapılması taraftarıyım. Suçlu kim ise cezasını çekecek.

Taraftar, sporun ana dinamiğidir. Dünyada olduğu gibi Türkiye’de de spor ve özellikle futbol endüstrileştirilirken, bu günlerde sporun ana dinamiğinden uzaklaştığımızı düşünüyorum. Bir kulüp yada bir yönetici neden şike yapmayı göze alır, hemde bunca yasal caydırıcılıklar mevcutken? Bunun tek bir yanıtı vardır: maddi ve manevi kazanımlar… Şampiyonluklar, artan bütçeler, hegemonyanın yükselişi gibi pek çok sporu endüstrileştiren unsur, tapınılacak güçler haline gelmeye başlamıştır. Şike, bu kazanımların en kestirme ve çirkin yoludur. Taraftar bu açıdan ne düşünmektedir? Ben, bu cümlelerle taraftarın düşünmesi gerekenleri hatırlatmak istedim. Renklerine taraf olduğu ve duruşunu hayat tarzı olarak benimsediği kulübünün kirlenmişlik oranına bakmaksızın belki cebindeki son parayla maç biletini almaya devam edecektir taraftar. Ancak hem yöneticiler hemde medya patronları şunu unutmamalıdır ki, taraftar olmadan kimse var olamaz. Medyamız, şike mevzusundan nemalanabileceği maksimum getirisini aldıktan sonra şimdilerde “artık futbol konuşacak” söylemleriyle rotasını bildik limanlara çevirmiştir. Son sözüm şudur: artık sporu, spor gibi kavrayarak yaşayalım. Bu çok zor ve ütopik ama ulaşılamaz değil…

Özgür Çakar - Serencebey Gazetesi - Kasım / Aralık 2011

Stoke City - Beşiktaş (UAL)

2011-09-29T23:59:00.005+03:00

Takımın oyununu ve direncini genel olarak beğendim. Stoke gibi son haftalarda İngiltere'de göze batan bir performans sergileyen bir takıma karşı en azından beraberlikle maçı tamamlamalıydık. Sivok-Egemen ikilisi zaman zaman zor durumlara düşse de genel olarak tatmin ediciydi. Belki Sivok-Sidnei denenebilirdi. Maccabi maçında mütemadiyen göbekten ya ver-kaçlarla yada derinlemesine toplarla gol arayan Beşiktaş'ın, yine benzer biçimde hücum organizasyonlarında "rakibe göre oyun" planlamasının doğru biçimlendirilmediği belliydi: Stoke karşısında çoğunlukla kenar toplarına bel bağlanması, hücum taktiğinin çıkmazıydı.

Hilbert'in golü sonrası peşi sıra kalemizde golü görmemiş ve ilk devreyi önde tamamlamış olsaydık, maçın sonucunun böyle olmayacağını öngörebilirdik. Ama "-seydi, -saydı" ile iş yürümüyor. Aynen Edu'nun maç boyunca sahada kalması gibi. Madem defansif görünümde bir oyun planı ve saha dizilişi belirlenmişti, neden ileri bölgede fazlaca boş alan bulacak bir Holosko ilk 11'de düşünülmedi, anlayamadım. Maç sonunda kafamda beliren tek düşünce ise şu oldu: biz şu futbolu ligde 20 maçta ortaya koyalım, rahatlıkla şampiyonluğu kotarırız... (Fotoğraflar için kaynak: Htspor.com)

Stat: Britannia
Hakemler: Antony Gautier, Michael Annonier, Emmanuel Boisdenghien, Jean-Charles Cailleux (4.)
Stoke City: Sorensen, Huth, Shawcross, Upson, Shotton, Delap, Whitehead, Palacios (Dk.61 Whelan), Etherington (Dk.52 Pennant), Jerome (Dk.59 Walter), Crouch
BEŞİKTAŞ: Rüştü, Hilbert, Egemen, Sivok, İsmail, Necip (Dk.75 Ernst), Aurelio (Dk.82 Holosko), Fernandes, Simao, Quaresma, Edu
Goller: Hilbert (Dk. 13), Crouch (Dk. 15), Walters (Dk. 77 - Pen.)
Sarı Kartlar: Upson (Dk. 43), Sivok (Dk. 77), Whelan (Dk. 83)

Beşiktaş - Antalyaspor (STSL)

2011-09-25T23:59:00.004+03:00

Pozisyon bulmakta zaman zaman zorlansak da maçın sonucunun 2 yada 3 farklı olması gerekirdi. Ankaragücü maçında Robin Hood gibi davranma eğilimindeki Cenk'in benzer bir role özenmesi çok ilginçti. Cenk'i bu konuda uyaran kimse yok mu acaba? Edu'nun sırf Schalke'den geldiği için, Pektemek'in gereğinden az tolere edildiğini düşünüyorum artık. Antalyaspor ise bu sezon yine sağlam bir takım olacak gibi... (Fotoğraflar için kaynak: Htspor.com)

Stat: BJK İnönü
Hakemler: Fırat Aydınus, Serkan Ok, Aleks Taşcıoğlu, Hakan Ceylan (4.)
BEŞİKTAŞ: Cenk, İbrahim Toraman (Dk.80 Tanju), Sidnei, Egemen, İsmail, Ernst, Veli (Dk.68 Fernandes), Necip, Simao, Holosko, Mustafa (Dk.62 Edu)
Antalyaspor: Ömer, Ali Tandoğan, Ali Turan, Deniz, Milchev, İbrahim, Uğur, Musa (Dk.75 Tita), Kerem (Dk.81 Kenan), Mehmet Eren (Dk.67 Emrah), Necati
Goller: Simao (Dk. 10 Pen.)
Sarı Kartlar: Necip (Dk. 39), Veli (Dk. 46), İsmail (Dk. 79)
Kırmızı Kart: Deniz (Dk. 90)

Bursaspor - Beşiktaş (STSL)

2011-09-22T23:59:00.005+03:00

Polisin 3 metre önünde döner bıçağı sallayan zihniyetin affedildiği ve 90 dakika küfreden taraftarı için "Bursaspor'un taraftarına yakışır bir şekilde davranış ve söylemlerde bulundular" şeklinde teşekkür eden teknik direktörün var olduğu bir ortamda ne centilmenlikten, ne spor ahlakından, ne sorumluluklardan ne de sporun "kardeşlik ve barış" olduğundan bahsedilir...

Takımın ateşlenmesi için, takımın en ateşleyicisinin saha dışına yollanması gerekiyormuş demek ki, buna da şahit olduk böylece. Holosko'nun golü sonrası statta yaşanan sessizlik ise "paha biçilemezdi"... Ne diyelim, ikiz kardeşleri iki hafta içerisinde yendik, şık oldu. (Fotoğraflar için kaynak: Htspor.com)

Stat: Bursa Atatürk

Hakemler: Yunus Yıldırım, Adil Sinem, Nihat Mızrak, İlker Meral (4.)
Bursaspor: Carson, Basser, Serdar Aziz, İbrahim, Vederson, N'Diaye, Adem, Batalla (Dk. 46 Tagoe), Turgay, Bangura, Ozan İpek (Dk. 70 Ahmet Arı)
BEŞİKTAŞ: Rüştü, Ekrem, Sidnei, Egemen (Dk. 30 Mustafa), İsmail, Sivok, Fernandes (Dk. 61 Veli), Aurelio, Simao (Dk.75 Holosko), Quaresma, Edu
Goller: Bangura (Dk. 6), Sivok (Dk. 87), Holosko (Dk. 89)
Sarı Kartlar: Egemen (Dk. 22), Ekrem Dağ (Dk. 33), Basser (Dk. 36), Serdar Aziz (Dk. 62), Simao (Dk. 75), Tagoe (Dk. 86), Aurelio (Dk. 89)
Kırmızı Kartlar: Bangura (Dk. 25), Quaresma (Dk. 79)

Beşiktaş - Ankaragücü (STSL)

2011-09-19T23:59:00.005+03:00

Son dakikalarına kadar "yine mi" dedirten bir maçtı benim adıma. Rakip kaos içerisinde, Beşiktaş'ın motivasyonu iyi durumda. Kağıt üzerinde iki takım arasında ciddi farklar var. Ama bazen ne yazık ki herşey yolunda gitmiyor. Bu sayfayı takip edenler, Fenerbahçe yada Galatasaray devşirmesi futbolculara sıcak bakmadığımı bilir ama Cenk bu akşam resmen bana Rüştü'yü arattı. Cenk'te geçen sezonda dile getirdiğim gibi ciddi boyutta özgüven mevcut, bu da O'na hata yaptırtıyor. Eminim ki yenilen gol sonrası başından aşağı kaynar sular dökülmüştür fakat Beşiktaş gibi hedefleri belli bir takımın kalecisinin böylesine hataları ASLA yapmaması beklenir. Maç sonunda Sidnei'i sırtında taşımalıydı soyunma odasına kadar. Bir çift kelam da Sidnei için: ne güzel bir adam be bu kardeşim? Arayanın, bulanın ve getirenin emeğine sağlık... Aynı şekilde Egemen'in de takıma katkısının üst düzey olduğunu düşünüyorum. Sivok ve Toraman bu sezon zorlanacaklar belli ki... Son sözüm ise Edu ve Pektemek'e: Edu, seni ne araştırmışlar ne de soruşturmuşlar anladığım kadarıyla, bu sezonun eziyeti de sanırım sen olacaksın... Pektemek ise bu boşluğu en efektif şekilde değerlendirmeli. Edu'ya göstereceğim sabrı Pektemek'e göstereceğim bu sene... İçe dönüş, bir nevi paradigma değişimi... (Fotoğraflar için kaynak: Htspor.com)

19 Eylül 2011 Pazartesi, 20:00
Stat: BJK İnönü
Hakemler: Bünyamin Gezer, Erdinç Sezertam, Ekrem Kan, Hakan Özkan (4.)
BEŞİKTAŞ: Cenk, Ekrem, Sidnei, Egemen, İsmail, Fernandes, Aurelio, Necip (Dk.57 Mustafa), Simao, Quaresma (Dk.89 Hilbert), Edu (Dk.68 Veli)
Ankaragücü: Özden, Uğur, Hürriyet, Weeks (Dk. 68 Serdar Özkan), Güven (Dk. 45 Tisdell), Kağan, Özgür, Bilal (Dk. 45 Umut), Aydın, Rajnoch, Turgut
Goller: Sidnei (Dk. 37 – Dk.81), Tisdell (Dk. 54), Mustafa (Dk. 88)
Sarı Kartlar: Turgut (Dk. 8), Tisdell (Dk. 49), Fernandes (Dk. 58), Uğur (Dk. 63), Kağan (Dk. 65), Egemen (Dk. 73), Hürriyet (Dk. 80)

Beşiktaş - Maccabi Tel-Aviv (UAL)

2011-09-15T23:59:00.004+03:00

Uzun zaman sonra İnönü'ye gitme şansı yakaladım diye sevinirken İsrail odaklı spekülasyonlar ve haberler nedeniyle de merak içerisindeydim acaba neler olacak diye... Eski Açık'a girdiğimde ilk önce rakip taraftarın alındığı bölüme baktım. Sayamadım ama 8 yada 9 tane Maccabi taraftarı vardı galiba. Eski Açık'ın önünde ve içerisinde ise sivili-üniformalısı sanırım 80-90 tane polis vardı.

Maça dönecek olursam, yine uzun zaman sonra İnönü'de 5 gollü bir galibiyet izleme keyfini yaşadığımı anımsadım. Özlemişim doğrusu bu lezzeti... Bu arada Maccabi'de bir cacık yok, olağan dışı bir gelişme yaşanmazsa Beşiktaş'ın deplasmanda da galip gelmesi şaşırtıcı olmamalı. Maç 1-1 olduğu anda bile maçın sonunun bu şekilde tamamlanacağı çok açıktı. Hatta Maccabi'nin nasıl olmuşta UAL'e girebilmiş olduğuna bile şaşırdım. Bunca özlem ve şaşkınlığın içerisinde ise beni üzen tek nokta ise Almeida'nın sakatlanmasıydı. Umarım uzun süren bir sakatlık değildir, zira Edu'nun Schalke'de nasıl yıldızının parladığını merak ediyorum... (Fotoğraflar için kaynak: Htspor.com)

Stat: BJK İnönü
Hakemler: Vladislav Besborodov, Nikolai Golubev, Viacheslav Semenov, Stanislav Sukhina
BEŞİKTAŞ: Rüştü, Ekrem, Sivok, Egemen, İsmail, Fernandes, Aurelio, Necip, Simao (Dk.80 Veli), Quaresma (Dk.86 Mustafa), Almeida (Dk.59 Edu)
Maccabi Tel Aviv: Haimov, Nivaldo, Medunjanin, Dabbur (Dk. 46 Atar), Ziv, Pavicevic, Kehat, Yeini (Dk. 46 Itzhaki), Colautti (Dk. 59 Puncec), Dahan, Vered
Goller: Almeida (Dk. 3 – Dk.28), Kehat (Dk. 49), Aurelio (Dk. 51), Egemen (Dk. 53), Edu (Dk. 87)
Sarı Kartlar: Pavicevic (Dk.43), Medunjanin (Dk.49), Nivaldo (Dk.55), Vered (Dk.79)

Eskişehirspor - Beşiktaş (STSL)

2011-09-10T23:59:00.005+03:00

Tutuk bir futbol vardı bence bugün. Üretememe hastalığına yakalanmış takımın debelendiğini görmek insanı sezon başında olunmasına rağmen endişelendiriyor. Hele hele devre arasına girerken 1-1'i yakalamayı başardıktan sonra bile ihtiyaç duyulan ateşlenmenin bir türlü gerçekleşmemesi düşündürücü. Elbette daha ilk hafta ve fazlaca eleştirel olmamakta fayda var ancak bu kadar da sıradanlaşmamalıydı Beşiktaş. Maçın hafızamda kalacak tek noktası ise Batuhan'ın Beşiktaş'a gol atmayı başarmasıydı... Nasıl hırs yaptıysa artık? (Fotoğraflar için kaynak: Htspor.com)

Stat: Eskişehir Atatürk
Hakemler: Bünyamin Gezer, Erdinç Sezertam, Ekrem Kan, Hakan Özkan (4.)
Eskişehirspor: Ivesa, Nadareviç, Sezgin, Diego, Dede, Alper (Dk. 87 Bülent), Veysel, Kamara, Erkan (Dk. 77 Tello), Serdar, Mehmet Yıldız (Dk. 67 Batuhan)
BEŞİKTAŞ: Cenk, İbrahim Toraman, Egemen, Sivok, İsmail, Simao, Fernandes, Necip (Dk. 85 Edu), Quaresma, Veli (Dk. 63 Mustafa), Almeida
Goller: Diego (Dk. 24), Almeida (Dk. 45), Batuhan (Dk. 83)
Sarı Kartlar: Veli (Dk. 17), Quaresma (Dk. 24), İbrahim Toraman (Dk. 60), Serdar (Dk. 60), Veysel (Dk. 71), Batuhan (Dk. 83), Kamara (Dk. 90)

Alania Vladikavkaz - Beşiktaş (UAL)

2011-08-25T23:59:00.007+03:00

Maçı seyredemedim. Kısa özetini sonradan seyrettim. Maçla ilgili birkaç yorumu da dinledim yada okudum. Kıssadan hisse, canımız yine yanacakmış, ucuz kurtulmuşuz... (Fotoğraflar için kaynak: Htspor.com)

Stat: Spartak Cumhuriyet
Hakemler: Stanis Todorov, Nikola Angelov, Ventsis Gavrilov, Nikola Yordanov (4.)
Alania Vladikavkaz: Khomich, Dudiev (Dk.19 Takazov), Bulgaru, Gabulov, Khubulov (Dk.49 Necho), Costa, Grigoriev, Bakaev, Pliev, Rodolfo Zelaya, Bikmaev (Dk.71 Gigolaev)
BEŞİKTAŞ: Rüştü, İbrahim Toraman, Sivok, Egemen, İsmail, Veli (Dk.88 Ekrem), Fernandes, Guti (Dk.62 Aurelio), Ernst, Holosko (Dk.70 Mustafa), Almeida
Goller: Gabulov (Dk.81), Necho (Dk.88)
Sarı Kartlar: Egemen (Dk.7), Gabulov (Dk.7), Dudiev (Dk. 11), Khubulov (Dk.22), Pliev (Dk.35),
Fernandes (Dk. 35), Bulgaru (Dk.42), İsmail (Dk. 63), Bikmaev (Dk.69), Gigolaev (Dk.87), Mustafa (Dk.89), Necho (Dk.89)
Kırmızı Kartlar: İbrahim Toraman (Dk.87)

Beşiktaş - Alania Vladikavkaz (UAL)

2011-08-18T23:59:00.007+03:00

Maçı televizyondan seyretme şansı buldum. Uzun bir aradan sonra Beşiktaş'ı izlemek hakikaten insana açıklaması zor bir huzur veriyor. Sanırım bu takıma bağlılıkla yada taraftarlıkla açıklanamaz bir duygu...

Geçtiğimiz yıllarda Metalist Faciası yaşamış olan takımın benzer bir travmayla karşılaşabileceğini inceden düşünsemde maç öncesi, dakikalar ilerledikçe rahatlamaya başladım. Ki Kupa Finali'nin (bence) kurtarıcısı Sivok'la 1-0 öne geçtikten sonra işin rengi belli oldu. Sezonu ilerlemiş bir ligin takımına karşı ve aynı örnekten hareketle Metalist gibi bir çıkış yakalama heyecanı içerisinde olduğu her halinden belli olan bir takıma karşı alınmış bu net skor kesinlikle başarılıdır. (Fotoğraflar için kaynak: Htspor.com)

Stat: BJK İnönü
Hakemler: Stanis Todorov, Nikola Angelov, Ventsis Gavrilov, Nikola Yordanov (4.)
BEŞİKTAŞ: Rüştü, İbrahim Toraman, Sivok, Egemen, İsmail, Fernandes, Ernst, Guti, Simao (Dk.31
Holosko), Mustafa (Dk.60 Veli), Almeida (Dk.89 Mehmet Akyüz)
Alania Vladikavkaz: Dmitri Khomich, Dudiev (Dk.53 Barbarouses), Gabulov, Neco (Dk.70 Khubulov), Tsarikayev, Grigoriev, Bakaev, Pliev, Zelaya (Dk.37 Bulgaru), Grachev, Bikmaev
Goller: Sivok (Dk.20), Guti (Dk.76 Pen.), Almeida (Dk.89)
Sarı Kartlar: Sivok (Dk.22), Fernandes (Dk.36), Danilo (Dk. 36), Bulgaru (Dk.50), İbrahim Toraman (Dk.60), Guti (Dk.64), Tsarikayev (Dk.74)

Schuster Fotoromanı

2011-06-26T17:37:00.012+03:00

Dublin'den Masallar

2011-06-26T17:27:00.002+03:00

Bu akşam Dublin’de oynanan UEFA Avrupa Ligi Kupa Finali’ni seyrederken, “neden Beşiktaş formalı oyuncuları böylesine bir tarihi günde seyredemiyoruz” sorusunu kendime sordum durdum. Bu işin sırrı neydi yada biz nerede hata yapıyorduk?
“Bu işin sırrı” kısmında tılsımla ve şansla harmanlanmış bir itici gücün olduğu açık. Üzerinde kontrol sağlamaya çalıştığınız tüm değişkenler olumlu bir yörüngede seyredecek mesela. Transfer ettiğiniz oyuncular, takıma katkı sağlama noktasında tatmin edici bir seviyeye çıkacak. Elinizdeki kadro ahenkli olacak, eskilerle yeniler ortak hedeflere doğru uyum gösterecek. Öte yandan, “doğru zamanda, doğru yerde olma” düsturuyla, üzerinde kontrol sağlayamadığınız alanlar bakımından da tüm bilinmeyenler sizin lehinize işleyecek. Örneğin kritik sakatlıklar, kritik maçlar öncesinde sizi zor duruma düşürmeyecek yada rakip takımın motivasyonu sizin beklemediğiniz derecede düşük olacak. Beşiktaş’a bu pencereden baktığımda çoğunlukla insanı pesimist olmaya mecbur bırakan bir tabloyla karşılaşıyorum. Milyonlarca lira verilerek zor bela alınan futbolcuların vasatı dahi geçemeyen performansları, takım içinde yaşanan uyumsuzluklar yada ahengin sağlanamayışı, teknik direktörlerin beklenmedik macera arayışları, şanssız sakatlıklar, rakip takımların türlü sebeplerle sahaya aşırı motive çıkışları filan… Nedense ve ne yazıktır ki Beşiktaş, “bu işin sırrı” kısmında çoğu zaman arabesk melodilerle yoğruldu.
Bununla beraber “biz nerede hata yapıyoruz” kısmında ise mevzu tamamen uygulamaya çalıştığınız “sistem” ile alakalı. Hatta “sistem” olarak tanımladığım olgu, az önce dile getirdiğim “bu işin sırrı” kısmının fonksiyonunu sıfırlayan, rastlantısallığı ortadan kaldıran ve üzerinde kontrol sağlayamadığımıza inandığımız parametrelerin bile kontrol edilir hale dönüştürülebileceğini ispatlayan bir kavram. Nedir bu “sistem” denen kavramın unsurları? Karar vericiler, onların kararları ve kriz yönetim becerileri.
Konuyu örneklemeler kullanarak ilerletelim. Bunun için, Dublin’de oynanan UEFA Avrupa Ligi Kupa Finali maçına çıkan Braga ile son 30 yılın en kötü sezonunu geçirmiş olan Beşiktaş’ı ele alalım…

KARAR VERİCİLER
Kimdir bu karar vericiler? En tepede kulüp başkanı ve yönetim kurulu. Hemen altında teknik direktör ve ekibi. Son olarak da saha içerisindeki lider özellikli oyuncular. Peki bu silsile nasıl şekillenir? Öncelikle genel kurul bünyesinde yapılan seçimle kulüp başkanı ve dolaylı olarak yönetim kurulu seçilir. Bu seçilmişler, takımı yönetmesi için teknik direktörü seçerler. İkinci basamak seçilmiş kişi ise saha içerisindeki lider oyuncuların kimler olacağına hükmeder. “Sistem” in omurgası, bu silsile üzerine inşa edilir. Braga’nın bu anlamda iç yapısını bilemem ama Beşiktaş’ta bu işler tam bir kısır döngüdür. 1980 sonrası Türkiye’nin geçirdiği evrim ve bu evrimin doğurduğu sonuçlara benzer biçimde; “endüstriyel futbol” un hakimiyeti ve yarattığı tablo, Beşiktaş’ı bu kısır döngünün içerisine hapsetmiştir. Süleyman Seba sonrasına tekabül eden bu süreç sonrası, finansman gücü yüksek, etki alanı geniş ve popüleritesi üst düzey isimler, kongrelerde gövde gösterisi yapmaya başlamışlardır. Beşiktaşlılık duruşu, prensipler yada kulübün geleceği bir kenara itilerek ve ne üreteceğine dair net beklentilere girilemeyen kişiler, söz konusu nedenlerle kulübü idare etme yetkisine sahip olmak için varlarını yoklarını ortaya koymaya başlamışlardır. Bu seçilmişler, yine döneminin gözde isimlerini benzer sebeplerle takımın başına getirmişlerdir. Bahse konu teknik adamlar ise çoğunlukla “biz nerede yanlış yapıyoruz” sorusunun cevabını oluşturacak tasarruflarda bulunmuşlardır. Bu tasarruflar, zaman zaman sahada kendisini “sütçü beygiri gibi” dolaşan Latin Amerikalı yada “sen Dünya Kupası’ndan gel, sonrada Rize’ye maça git” söyleminde bulunacak kadar Beşiktaşlılıktan uzak görünümlerde kendisini ifade etmiştir.

KARAR VERİCİLERİN KARARLARI
Braga’nın kulüp başkanının ismini bilmiyordum, ancak internetten faydalanarak öğrenebildim: António Salvador da Costa Rodrigues. Bay Rodrigues, takımın başına Domingos Paciencia’yı getirmiş ve bir kadro kurmuş. Peki Braga’nın kadrosundan bir çırpıda sayabileceğimiz kaç futbolcu var? Yıllardır aktif şekilde futbolu takip eden birisi olarak ben bile bu noktada zorlanıyorum. Fakat Braga, bu akşam UEFA Avrupa Ligi Kupa Finali’ne çıktı. Demek ki, “sistem” diye bahsettiğim kavram bakımından önemli doğrulara sahipler. Gelelim Beşiktaş’a… Büyük olasılıkla Braga kentinde herhangi bir Braga taraftarına “Beşiktaş futbol takımından bildiğin futbolcular var mı?” diye sorsak, en az 3-4 isim duyabiliriz. Bragalı taraftar Quaresma der, Guti der, Simao der, Almeida der. Der demesine de Beşiktaş’ın bugüne dek kaydettiği sportif başarı bağlamında yine büyük ihtimalle sessiz kalır, bir fikir beyan edemez. İşte bu fotoğraf, karar vericilerin kararlarının ne kadar hayati önemi haiz olduğunun kanıtıdır. Öte yandan, karar vericilerin “sistem” adına hayata geçirdiği eylemler, doğurduğu sonuçlar bakımından “kabul edilemez eşiği” ne geldiğinde, “sistem” kendisini yenileme ihtiyacı duyar. Bu durum, Beşiktaş’ta Seba sonrası defalarca yaşanmış olmasına rağmen, erki elinde bulunduranın gücü sayesinde kolay kolay gerçekleştirilememektedir. Bunun alt kırılımlarında yatan birkaç sebebi sayabiliriz: var olmayan dinamik bir muhalif sesin yarattığı alternatifsizlik, kulüp başkanının “cepten” çıkarttığı mali destek yada başlı başına çok insani bir defekt olan boşvermişlik…

KRİZ YÖNETİM BECERİSİ
Braga kulübünün, bu akşam oynanan UEFA Avrupa Ligi Kupa Finali maçına çıkana kadar hangi sancılı süreçlerden geçtiğini bilemiyorum. Kulüp içerisinde oluşabilecek kaoslar, maddi sıkıntılar, kadro zafiyeti, sakatlıklar, aynı anda birkaç kulvarda birden mücadele etmenin getirdiği yük yada tahmin edebileceğimiz diğer etmenler… Yine kolaylıkla tahmin edebileceğimiz üzere, Braga yönetimi, muhtemel sıkıntıları, sağlıklı bir şekilde çalıştırdıkları “sistem” leri sayesinde aşmayı becermişler. Ki kupa finalinde Porto’ya rakip olabilmişler. Şu saptamayı yapmakta sakınca yoktur sanırım: hiçbir büyük başarı, tesadüfen yaşanmamıştır. Braga’nın bu akşamki başarısında olduğu gibi… Kriz yönetme becerisinin işlevi de bu noktada ortaya çıkmaktadır. Takım içerisindeki problemler, maddi çıkmazlar, kulüplerarası rekabetin getirdiği gerginlik, federasyon ve diğer kurumlarla yaşanan sürtüşmeler, camia içerisinde oluşabilecek fikir ayrılıkları… Eğer “sistem” sağlıklı bir biçimde çalıştırılabiliyorsa, kriz yönetim becerisinin getirisi ile söz konusu olumsuzlukların aşılamaması imkansızdır. Yoksa koca bir sezonu bir maça bağlayarak başarısızlığı anlamlandırmaya çalışmak, 45 saniyelik basın toplantısı düzenleyerek birilerine mesaj göndermek yada bir sonraki hamleyi hesap etmeksizin “haftaya PAF takımıyla çıkacağız” söylemlerinde bulunarak krizler yönetilemez. Kaos, kriz yönetme yetisinden yoksun karar vericilerin yanlış kararlarından daima beslenir. Erdem sahibi, sağduyulu ve camiasının reflekslerine hakim bir karar vericinin, kriz yönetme becerisini ayakta tutan tek faktör ise istikrara olan inancıdır.
Şimdi Dublin’den uzaklaşalım: Kulübün borcu 355 milyon 489 bin 567 TL olarak açıklandı geçtiğimiz günlerde. Bunun yanı sıra, kulübün başkana olan borcunun da 80 milyon 888 bin 687 TL olduğu dile getirildi. Beşiktaş futbol takımı son 30 sezonun en kötüsünü geçirdi bu sene. Hemde inanılmaz bütçeler harcayarak ve ulaşılması zor bir kadroyu kurarak. Ayrıca, mevcut başkanla birlikte geride bıraktığımız dönem çerçevesinde onlarca oyuncu transferi gerçekleştirildi. Pek çoğunun sözleşmesi karşılıklı anlaşılarak feshedildi. Tigana’sından Schuster’ine kadar bir çok teknik adama takım emanet edildi. Ama sürekli en can alıcı iki nokta göz ardı edildi: Beşiktaş’ın sağlıklı işleyen bir sistemi var mı? Karar vericilerin istikrara olan inançları güçlü mü? Erkek voleybol takımının küme düşmesi, İverson’la şatafatlı açılan basketbol sezonunun hüsranla sonlanması yada hentbolde bir “ekol” haline gelen takımın oyuncularının maaşlarını almakta sorunlar yaşaması bile sistemsizliğin ve istikrarsızlığın göstergeleridir. Beşiktaş sadece futboldan ibaret değildir ama ne yazık ki endüstrileştirilen futbol, amatör branşları yiyip bitirmektedir. Salt futbola baktığımızda bile, sistemsizliğin ve istikrarsızlığın meydana getirdiği endişeyi hissederken, 2011-2012 sezonu için de endişelenmemek elde değil. Takımın hangi bölgede, kime ihtiyacı olduğunu uzun analizler ve araştırmalar yapmadan, sırf yıldız oyuncu getirme pahasına transfer adımları planlamak (Forlan’ı almaya çalışmak yada hiç gereği yokken sadece Topuz meselesinin intikamını almak için Nihat’ı İspanya’dan getirmek gibi) sistemsizliktir. Son dakikalarda Sivok’un beraberlik golü sonrası penaltılarla kazanılan Türkiye Kupası sonrası Tayfur Havutçu’yla aniden gelecek sezonlar için sözleşme imzalamak da (tabeladaki skora bağımlılık gibi) istikrarsızlıktır. Beşiktaş, bu akşam Dublin’de final maçı oynayamamışsa, bunun iki bariz nedeni vardır: işleyen bir sistemin dizayn edilememesi ve istikrara olan inancın mevcut olmayışı. Kağıt üzerinde bakıldığında Beşiktaş, Braga’dan daha üstün gibi görünse bile, bu işin gerçek sırrı, yanlışları “sistem” ve “istikrar” ile minimize etmekten geçmektedir.

Özgür Çakar - Serencebey Gazetesi - Mayıs / Haziran 2011

Gaziantepspor - Beşiktaş (STSL)

2011-05-22T16:24:00.005+03:00

MAÇ DETAYI
Stat: Kamil Ocak Stadı
Hakemler: Barış Şimşek, Mustafa Emre Eyisoy, Cem Satman, Ekrem Gerginci (4. Hakem)
Gaziantepspor: Eray, Serdar, Danny, Emre Güngör, Ivan, Orhan Gülle (Dk. 84 Jorginho), Zurita, Wagner, Popov (Dk. 67 Julio Cesar), Olcan, Sosa
Yedekler: Hakan, Yalçın, Elyasa, Murat Ceylan, Jorginho, Şenol Can, Julio Cesar
Teknik Direktör: Tolunay Kafkas
Beşiktaş: Hakan Arıkan, İsmail Köybaşı, Roberto Hilbert, Bobo, Ekrem Dağ, Necip Uysal (Dk. 80 Cumali Bişi), Onur Bayramoğlu (Dk. 83 Volkan Ekici), Erhan Güven, Mehmet Aurelio, Rıdvan Şimşek (Dk. 90 Mertcan Demirer), Atınç Nukan
Yedekler: Rüştü Reçber, Cumali Bişi, Mertcan Demirer, Doğukan Pala, Oğuz Ceylan, Furkan Şeker, Volkan Ekici
Teknik Direktör: Tayfur Havutçu
Sarı Kartlar: Zurita (Dk. 18), Sosa (Dk. 57), Wagner (Dk. 73), Ekrem Dağ (Dk. 76-91), Cumali Bişi (Dk. 87)
Kırmızı Kart: Ekrem Dağ (Dk. 91)

Beşiktaş - Eskişehirspor (STSL)

2011-05-17T16:42:00.000+03:00

MAÇ DETAYI
Stat: İnönü Stadyumu
Hakemler: Özgür Yankaya, Serhan Malkoç, Gökhan Memişoğlu, Tayfur Özkan (4. Hakem)
Beşiktaş: Cenk Gönen, Manuel Fernandes, Tomas Sivok (Dk. 46 Aurelio), Ricardo Quaresma, Guti (Dk. 66 Onur Bayramoğlu), Ekrem Dağ, Necip Uysal, Simao Sabrosa, Hugo Almeida, Rıdvan Şimşek (Dk. 82 Roberto Hilbert), Atınç Nukan
Yedekler: Rüştü Reçber, Roberto Hilbert, Bobo, Onur Bayramoğlu, Erhan Güven, Mehmet Aurelio, Doğukan Pala
Teknik Direktör: Tayfur Havutçu
Eskişehirspor: Ivesa, Koray Arslan, Nadareviç, Veysel Sarı, Sezgin Coşkun (Dk. 46 Diego), Alper Potuk, Doğa Kaya, Pele, Erkan Zengin, Sezer Öztürk (Dk. 46 Batuhan Karadeniz), Serdar Özbayraktar (Dk. 69 Burhan Eşer)
Yedekler: Atilla Koca, Rodrigo Tello, Batuhan Karadeniz, Nuri Aydın, Bülent Ertuğrul, Burhan Eşer, Diego Angelo
Teknik Direktör: Bülent Uygun
Goller: Erkan Zengin (Dk. 26), Manuel Fernandes (Dk. 37), Hugo Almeida (Dk. 58), Simao Sabrosa (Dk. 86 Pen.)
Sarı Kartlar: Manuel Fernandes (Dk. 28), Simao Sabrosa (Dk. 32), Serdar Özbayraktar (Dk. 62), Koray (Dk. 62), Ricardo Quaresma (Dk. 90)

Beşiktaş - İstanbul BB (ZTK)

2011-05-12T16:44:00.000+03:00

MAÇ DETAYI
Stat: Kayseri Büyükşehir Belediyesi Kadir Has
Hakem: Yunus Yıldırım, Baki Tuncay Akkın, Volkan Nariçn, Barış Şimşek (4.)
Beşiktaş: Rüştü Reçber, İsmail Köybaşı, Manuel Fernandes, Tomas Sivok, Ricardo Quaresma, Bobo (DK.56 Hugo Almeida), Guti Hernandez (Dk.106 Hilbert), Ekrem Dağ, Necip Uysal, Simao Sabrosa, Mehmet Aurelio.
Yedekler: Cenk Gönen, Roberto Hilbert, Onur Bayramoğlu, Hugo Almeida, Erhan Güven, Rıdvan Şimşek, Furkan Şeker.
Teknik Direktör: Tayfur Havutçu
İstanbul Büyükşehir Belediyespor: Hasagiç, Rızvan, Metin, Can, Ekrem, Cihan, Mahmut, Holmen, İbrahim Akın (Dk.83 Gökhan Süzer), Tum (Dk.56 Gökhan Ünal), İskender (DK.105 Tevfik).
Yedekler: Oğuzhan, Efe, Zeki, Mercin, Gökhan, Tevfik, Gökhan Ünal
Teknik Direktör: Abdullah Avcı
Goller: Quaresma (Dk.33), Tomas Sivok (Dk.78), İbrahim Akın (Dk.54), Gökhan Ünal (Dk.68) İstanbul Bş.Bld.
Sarı Kartlar: Ekrem Dağ (DK.13), Quaresma (Dk.75), Metin Tepe (Dk.45), Mahmut (Dk.62), Holmen (Dk.120) İstanbul Bş.Bld.

Bursaspor - Beşiktaş (STSL)

2011-05-08T16:47:00.001+03:00

TFF Yönetim Kurulu, Spor Toto Süper Lig'in 32. haftasında, stadyum dışındaki taraftar olayları nedeniyle iptal edilen Bursaspor-Beşiktaş maçında Bursaspor'u 3-0 hükmen yenik sayarken, ev sahibi takıma 5 maç tarafsız sahada seyircisiz oynama cezası verdi.

Beşiktaş - Galatasaray (STSL)

2011-05-01T16:48:00.000+03:00

MAÇ DETAYI
Stat: İnönü Stadyumu
Hakemler: Yunus Yıldırım, Baki Tuncay Akkın, Cem Satman, Hakan Özkan (4.)
Beşiktaş: Rüştü Reçber, İsmail Köybaşı (Dk.83 Rıdvan Şimşek), Manuel Fernandes, Tomas Sivok, Ricardo Quaresma (Dk.81 Onur Bayramoğlu), Bobo, Guti Hernandez (Dk.77 Roberto Hilbert), Ekrem Dağ, İbrahim Toraman, Simao Sabrosa, Mehmet Aurelio.
Yedekler: Cenk Gönen, Cumali Bişi, Roberto Hilbert, Onur Bayramoğlu, Erhan Güven, Rıdvan Şimşek, Furkan Şeker.
Teknik Direktör: Tayfur Havutçu
Galatasaray: Aykut Erçetin, Serkan Kurtuluş (Dk.46 Aydın),Servet Çetin, Gökhan Zan, Çağlar Birinci, Ayhan Akman, Emmanuel Culio (Dk.80 Pino), Mustafa Sarp (DK.64 Hakan Balta), Kazım Kazım, Milan Baros, Arda Turan
Yedekler:Zapata, Insua, Aydın Yılmaz, Pino, Hakan Balta, Ahmet Kesim, Anıl Dilaver
Teknik Direktör: Bülent Ünder
Goller: Mehmet Aurelio (DK.59), Simao Sabrosa (DK.61)
Sarı Kartlar: Ekrem Dağ (Dk.70), Serkan Kurtuluş (Dk. 23), Milan Baros (Dk.68) Galatasaray

Konyaspor - Beşiktaş (STSL)

2011-04-26T16:49:00.000+03:00

MAÇ DETAYI
Stat: Büyükşehir Belediye Atatürk
Hakem: Özgür Yankaya, Asım Yusuf Öz, Muharrem Yılmaz, Ali Şalk (4.)
Konyaspor: Pawalek, Hakan, Zayatte, Mejia, Mehmet Sedef, Adnan, Ertuğrul, Musa (Dk.81 Grajcıar), Gökhan, Ali Dere, Robak
Yedekler: Ercüment, Serkan, Kere, Grajcıar, Veli, Emre, Mehmet Batdal
Teknik Direktör: Yılmaz Vural
Beşiktaş: Cenk Gönen, İsmail Köybaşı, Manuel Fernandes, Tomas Sivok, Ricardo Quaresma, Mert Nobre (Dk.52 Nihat Kahveci), Ekrem Dağ, Necip Uysal, İbrahim Toraman, Fabian Ernst (Dk.23 Aurelio), Simao Sabrosa (Dk.72 Hilbert).
Yedekler: Rüştü Reçber, Nihat Kahveci, Roberto Hilbert, Guti Hernandez, Onur Bayramoğlu, Erhan Güven, Mehmet Aurelio.
Goller: Quaresma (Dk.76 penaltıdan), Robak (Dk.31) Konyaspor
Sarı Kartlar: Meija (Dk.19), Mehmet Sedef (Dk.25), Zayatte (Dk.75), Adnan (Dk.76), Ertuğrul (Dk.82), Hakan Aslantaş (Dk.90+1) Konyaspor
Kırmızı Kart: Necip Uysal (Dk.28 ve DK. 80 çift sarı karttan)

Gaziantepspor - Beşiktaş (ZTK)

2011-04-21T16:50:00.000+03:00

MAÇ DETAYI
Stat: Kamil Ocak Stadı
Hakemler: Kuddusi Müftüoğlu, Ali Saygın Ögel, Serdar Akçer, Mustafa Öğretmenoğlu
Gaziantepspor: Karcemarskas, Ivan de Souza (Dk. 86 Cenk Güvenç), Şenol Can, Yalçın Ayhan, Serdar Kurtuluş, Olcan Adın (Dk. 74 Julio Cesar), Hürriyet, İsmail Sosa, Wagner (Dk. 59 Zurita), Popov, Cenk Tosun
Yedekler: Eray Birniçan, Zurita, Jorginho, Julio Cesar, Alper Akçam, Orhan Gülle, Cenk Güvenç
Teknik Direktör: Tolunay Kafkas
Beşiktaş: Rüştü Reçber, İsmail Köybaşı, Fernandes, Sivok, Quresma, Ekrem Dağ, Necip Uysal, İbrahim Toraman, Fabian Ernst, Simao (Dk. 86 Hilbert), Almeida (Dk. 61 Bobo)
Yedekler: Cenk Gönen, Nihat Kahveci, Hilbert, Mert Nobre, Bobo, Erhan Güven, Mehmet Aurelio
T.Direktör: Tayfur Havutçu
Goller: Olcan (Dk. 5-Dk.68), Simao (Dk. 33 Pen.), Almeida (Dk. 49)
Sarı Kartlar: Hürriyet (Dk. 34), İbrahim Toraman (Dk. 38)

Beşiktaş - Gençlerbirliği (STSL)

2011-04-16T16:53:00.000+03:00

MAÇ DETAYI
Stat: İnönü Stadyumu
Hakem: İlker Meral, Mustafa Emre Eyisoy, Gökhan Memişoğlu, Serdar Karakaş (4.)
Beşiktaş: Rüştü Reçber, Roberto Hilbert, İbrahim Toraman, Tomas Sivok, İsmail Köybaşı, Necip Uysal, Fabian Ernst, Nihat Kahveci (Dk.67 Mehmet Aurelio), Manuel Fernandes (Dk.67 Bobo), Simao Sabrosa, Hugo Almeida.
Yedekler: Cenk Gönen, Atınç Nukan, Rıdvan Şimşek, Onur Bayramoğlu, Erhan Güven, Mehmet Aurelio, Bobo
Teknik Direktör: Tayfur Havutçu
Gençlerbirliği: Özkan, İ.Burak, Aykut, Serkan (Dk.55 Yasin), Ermin Zec (Dk.82 Mununga), Mustafa, Randall (Dk.61 Emre), Jedinak, Mehmet, Cem, Murat.
Yedekler: Ramazan, Hurşut, Mahmut, Emre, Yasin, Emre Balak, Mununga.
Teknik Direktör: Ralf Zumdick
Goller: Simao Sabrosa (Dk.27), İbrahim Toraman (Dk.52), Michael Jedinak (Dk.62), Mustafa Pektemek (Dk.72)
Sarı Kartlar: Tomas Sivok (Dk.61), Murat Kalkan (Dk.60) Gençlerbirliği

Kasımpaşaspor - Beşiktaş (STSL)

2011-04-12T16:54:00.000+03:00

MAÇ DETAYI
Stat: Recep Tayyip Erdoğan Stadı
Hakemler: Hüseyin Göçek, Kemal Yılmaz, Cemal Bingül, Serkan Ergün (4. Hakem)
Kasımpaşaspor: Fırat, Erdi, Robledo, Luis Henrique, Ergün, Hüseyin (Dk. 74 Tjikuzu), Keller, Korhan (Dk. 82 Azar), Halil, Varela (Dk. 61 Dimitrov), Ersen Martin
Yedekler: Tolga Özgen, Sancak Kaplan, Tjikuzu, Dimitrov, Tuncay, Barış, Azar
Teknik Direktör: Fuat Çapa
Beşiktaş: Cenk Gönen, İbrahim Toraman, Roberto Hilbert, İsmail Köybaşı, Tomas Sivok, Necip Uysal, Fabian Ernst, Mert Nobre (Dk. 74 Manuel Fernandes), Simao Sabrosa, Ricardo Quaresma (Dk. 67 Nihat Kahveci), Hugo Almeida (Dk. 79 Bobo)
Yedekler: Hakan Arıkan, Atınç Nukan, Manuel Fernandes, Nihat Kahveci, Erhan Güven, Mehmet Aurelio, Bobo
Teknik Direktör: Tayfur Havutçu
Goller: Almeida (Dk. 43)
Sarı Kartlar: Simao (Dk. 38), Korhan (Dk. 49), Nobre (Dk. 51), Ersen Martin (Dk. 67), Hüseyin (Dk. 71)

Beşiktaş - Gaziantepspor (ZTK)

2011-04-07T16:55:00.000+03:00

MAÇ DETAYI
Stat: İnönü Stadyumu
Hakem: Bülent Yıldırım, Baki Tuncay Akkın, Erdinç Sezertam, Barış Şimşek (4.)
Beşiktaş: Rüştü Reçber, Roberto Hilbert, İbrahim Toraman, Mehmet Aurelio, İsmail Köybaşı, Necip Uysal, Fabian Ernst, Guti Hernandez (Dk.59 Fernandes), Hugo Almeida (Dk.80 Bobo), Ricardo Quaresma, Simao Sabrosa (Dk.88 Nihat Kahveci).
Yedekler: Cenk Gönen, Atınç Nukan, Erhan Güven, Mert Nobre, Bobo, Nihat Kahveci, Manuel Fernandes.
Teknik Direktör: Tayfur Havutçu
Gaziantepspor: Karcemarskas, Ivan de Souza, Dany, Emre, Elyasa, Wagner, Murat (Dk.67 Zurita), Hürriyet, Sosa (Dk.85 Alper), Olcan, Cenk
Yedekler: Eray, Yalçın, Zurita, Pereira, Şenal Can, Alper, Orhan
Goller: Simao Sabrosa (Dk.64, Dk. 86), Hugo Almeida (Dk.75)
Sarı Kartlar: İbrahim Toraman (Dk.16), Roberto Hilbert (Dk.24), Fabian Ernst (Dk.56), Necip Uysal (Dk.81), Olcan (DK.19), Murat Ceylan (Dk.39), Hürriyet (Dk.63), Emre (Dk.66) , Elyasa (Dk.75), Pereira De Souza (Dk.77) Gaziantepspor
Kırmızı Kart: Ivan de Souza (Dk.89 çift sarı karttan)

Sivasspor - Beşiktaş (STSL)

2011-04-03T16:56:00.000+03:00

MAÇ DETAYI
Stat: Sivas 4 Eylül
Hakemler: Bünyamin Gezer, Volkan Narinç, Mehmet Cem Hanoğlu, Koray Gençerler (4.)
Sivasspor: Korcan, Hayrettin, Navratil, Sedat, Uğur, Erman (Dk. 64 Cihan), Kadir, Rada (Dk.87 Sandro), Grosicki, Pedriel (Dk.46 Mehmet Yıldız), Eneramo
Yedekler: Kamenar, Ziya, Murat, Mehmet Yıldız, Cihan, Sandro, Keita
Teknik Direktör: Rıza Çalımbay
Beşiktaş: Cenk Gönen, İbrahim Toraman, İsmail Köybaşı, Tomas Sivok, Ekrem Dağ, Mehmet Aurelio, Manuel Fernandes, Fabian Ernst, Simao Sabrosa (Dk.75 Mert Nobre), Ricardo Quaresma, Hugo Almeida (DK.80 Bobo)
Yedekler: Hakan Arıkan, Erhan Güven, Doğukan Pala, Nihat Kahveci, Mert Nobre, Bobo.
Teknik Direktör: Tayfur Havutçu
Gol: Cihan (DK. 90+2) Sivasspor
Sarı Kartlar: Mehmet Aurelio (Dk.79), Sedat (Dk.68), Eneramo (Dk.90+3) Sivasspor
Kırmızı Kart: Tomas Sivok (sarı kartlar DK.41, Dk.65)

Beşiktaş - Kayserispor (STSL)

2011-03-20T17:05:00.000+02:00

MAÇ DETAYI
Stat: İnönü Stadı
Hakemler: Halis Özkahya, İsmail Şencan, Muhittin Gürses, Hakan Ceylan (4. Hakem)
Beşiktaş: Rüştü Reçber, Ekrem Dağ, Matteo Ferrari, İbrahim Toraman, İsmail Köybaşı, Fabian Ernst, Necip Uysal, Guti (Dk. 83 Fernandes), Simao, Quaresma, Bobo (Dk. 59 Almeida)
Yedekler: Cenk Gönen, Erhan Güven, Nihat Kahveci, Mehmet Aurelio, Mert Nobre, Fernandes, Almeida
Teknik Direktör: Tayfur Havutçu
Kayserispor: Souleymanou, Hasan Ali, Önder, Serdar, Savaş, (Dk. 62 Ömer) Ziani (Dk. 69 Furkan), Abdullah, Selim, Mehmet Eren, Zalayeta (Dk. Dk. 57 Kujoviç), Amrabat
Yedekler: Gökhan, Troisi, Ali Bilgin, Semih, Ömer, Furkan, Kujoviç
Teknik Direktör: Şota Arveladze
Goller: Zalayeta (Dk. 22), Almeida (Dk. 61-Dk. 89), Fabian Ernst (Dk. 69), Quaresma (Dk. 76), Selim (Dk. 81)
Sarı Kartlar: Ferrari (Dk. 23), Quaresma (Dk. 36), Ziani (Dk. 41), Fabian Ernst (Dk. 45), Savaş (Dk. 56), Amrabat (Dk. 69), Rüştü Reçber (Dk. 80), Necip Uysal (Dk. 83), Simao (Dk. 90)

Manisaspor - Beşiktaş (STSL)

2011-03-12T17:06:00.001+02:00

MAÇ DETAYI
Stat: Manisa 19 Mayıs
Hakem: Barış Şimşek, Serhan Malkoç, Hakan Yemişken, Kutluhan Bilgiç (4.)
Manisaspor: İlker, Ömer, Dixon, Hüseyin, Ferhat, Murat (Dk.90 Bekir), Yiğit, Iwanski (Dk.82 Ahmet İlhan), M.Güven, Simpson, Manucho (Dk.68 Kahe)
Yedekler: Recep, Kalabane, Eren, Ahmet İlhan, Bekir, Onur, Kahe
Teknik Direktör: Hikmet Karaman
Beşiktaş: Rüştü Reçber, Ekrem Dağ, İbrahim Toraman, Matteo Ferrari, Doğukan Pala, Mehmet Aurelio, Manuel Fernandes, Guti Hernandez (Dk.90+3 Fabian Ernst), Simao Sabrosa, Bobo, Roberto Hilbert (Dk.71 Quaresma)
Yedekler: Cenk Gönen, Nihat Kahveci, Ricardo Quaresma, Necip Uysal, Erhan Güven, Fabian Ernst
Teknik Direktör: Bernd Schuster
Sarı Kart: Doğukan Pala (Dk.68)
Bekir (Dk.90) Manisaspor

Beşiktaş - Trabzonspor (STSL)

2011-03-07T17:07:00.000+02:00

MAÇ DETAYI
Stat: İnönü Stadı
Hakemler: Tolga Özkalfa, Ekrem Kan, Serkan Akarca, Suat Arslanboğa (4. Hakem)
Beşiktaş: Rüştü Reçber, İsmail Köybaşı, Manuel Fernandes (Dk. 46 Mert Nobre), Tomas Sivok, Roberto Hilbert, Bobo (Dk. 82 Almeida), Guti, Ekrem Dağ (Dk. 82 Fabian Ernst), Necip Uysal, İbrahim Toraman, Simao
Yedekler: Cenk Gönen, Mert Nobre, Fabian Ernst, Hugo Almeida, Erhan Güven, Mehmet Aurelio, Doğukan Pala
Teknik Direktör: Bernd Schuster
Trabzonspor: Onur, Cale, Glowacki, Giray, Serkan, Piotr Brozek, Selçuk, Colman, Burak, Jaja (Dk. 62 Ceyhun), Umut
Yedekler: Tolga, Barış, Pawel Brozek, Yattara, Ceyhun, Alanzinho, Mustafa Yumlu
Teknik Direktör: Şenol Güneş
Goller: Bobo (Dk. 66), Ceyhun (Dk. 68), Burak (Dk. 88)
Sarı Kartlar: Serkan (Dk. 39-Dk. 43), Umut (Dk. 45), Simao (Dk. 61), Ceyhun (Dk. 63), Tomas Sivok (Dk. 68-Dk. 69), Rüştü (Dk. 73), Burak (Dk. 73)
Kırmızı Kartlar: Serkan (Dk. 43), Tomas Sivok (Dk. 69)

Gaziantep BB - Beşiktaş (ZTK)

2011-03-04T17:08:00.001+02:00

MAÇ DETAYI
Stat: Kamil Ocak Stadı
Hakem: Hüseyin Sabancı, Volkan Narinç, Arkın Akgöl, Özgür Serpin (4. Hakem)
Gaziantep Bş. Bld.: Kazım, Ferit, Mustafa, Kenan, Osman, Volkan Çekiç (Dk. 60 Ramazan), İbrahim Ferdi, Ahmet Devret, Ahmet Buğra Erdoğan (Dk. 83 Hakan Albayrak), Abdullah, Onur Kalafat
Yedekler: Onur Bulut, Zafer, Mehmet Uğur, Ramazan, Hakan Albayrak, Erkam, Hakan Macit
Teknik Direktör: Erol Azgın
Beşiktaş: Cenk Gönen, Erhan Güven, Tomas Sivok (Dk. 49 Furkan Şeker), Atınç Nukan, İsmail Köybaşı (Dk. 46 Doğukan Pala), Manuel Fernandes, Mehmet Aurelio, Mert Nobre, Onur Bayramoğlu, Hugo Almeida, Roberto Hilbert
Yedekler: Hakan Arıkan, Muhammed Demirci, Cumali Bişi, İbrahim Toraman, Bobo, Furkan Şeker, Doğukan Pala
Teknik Direktör: Bernd Schuster
Goller: Nobre (Dk. 11), Roberto Hilbert (Dk. 75), Hugo Almeida (Dk. 90)
Sarı Kartlar: Atınç Nukan (Dk. 46)

Bloguma Dokunma

2011-03-03T01:08:00.004+02:00

Yeter be kardeşim... 3. dünya ülkesine döndük artık... 3-5 zibidi illegal uygulama yapıyor diye koskoca bir platform karartılır mı yahu? Bu nasıl bir mantıktır, anlayan beri gelsin.